Πατέρας και κόρη – Μια σχέση τόσο όμορφη, μα και τόσο ιδιαίτερη και δύσκολη.

Κάθε ανθρώπινη σχέση είναι όμορφη, ιδιαίτερη και ξεχωριστή. Κατά την άποψή μου όμως, καμία δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα περικλείονται στη σχέση του πατέρα με την κόρη του. Μια σχέση ισχυρή, βαθιά μα και τόσο ιδιόμορφη και θα τολμούσα να πω, επώδυνα μοναδική.

Ως πατέρας μιας 11χρονης κόρης, βιώνω αυτές τις ιδιαιτερότητες εδώ και αρκετά χρόνια πια και τολμώ να πω ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με τα όσα σε καθημερινό επίπεδο γεύομαι και τα οποία είναι τόσο απλά μα ανυπέρβλητα σημαντικά. Αξίζει , όσο και αν κάποιες φορές πονάει, να το ζήσει κάποιος.

Για τον άνδρα 3 είναι οι γυναίκες της ζωής του, η μάνα, η σύντροφος – κυρίως αυτή που είναι η μητέρα των παιδιών του και από την οποία ποτέ δεν χωρίζει ακόμη και αν είναι χώρια- και η κόρη του. Η τελευταία, σε βάθος χρόνου αποδεικνύεται η πιο σημαντική διότι αποτελεί εικόνα, αντανάκλαση και συμπλήρωμα των άλλων δύο. Είναι η ολοκλήρωση του άνδρα η απόκτηση μιας κόρης διότι, ας μην γελιόμαστε, αυτή τη δέχεται και την αποδέχεται όπως είναι, χωρίς υποχωρήσεις, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς ανταλλάγματα.

Η καθημερινότητα γοητευτική, σύνθετη, αντιφατική, εξόχως δυνατή και συναρπαστική μα και συχνά επώδυνη. Πώς να μην είναι όταν βλέπεις ένα μωρό , γένος θηλυκού όμως από την αρχή με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αργά αλλά σταθερά να μετατρέπεται σε γυναίκα. Πώς να μην είναι όταν για πρώτη φορά ακούσεις από τα χείλη της το “σ΄ αγαπώ μπαμπά” να ηχεί σαν τη πιο μελωδική λαλιά, σαν ουράνια μελωδία. Πώς να μην είναι όταν με τα πρώτα της βήματα θα έρθει γεμάτη σκέρτσο και νάζι να σε αγκαλιάσει. Πώς να μην είναι όταν βλέποντάς τη να μεγαλώνει νιώθεις την αγωνία να μεγαλώνει και να προσδοκάς για αυτή ό,τι καλύτερο και περισσότερο. Πώς να μην είναι όταν με τους πρώτους έpωτες στη ζωή της νιώθεις σιγά – σιγά να αποκαθηλώνεσαι από το θρόνο σου, από το θρόνο του άνδρα της ζωής της. Πώς να μην είναι όταν πια αυτή βρει τον άντρα της ζωής της και νιώσεις ότι φεύγει από κοντά σου ακόμη και αν αυτή, με το δικό της μοναδικό, ξεχωριστό τρόπο είναι πάντα εκεί δίπλα σου.

Η καθημερινότητα ενός άνδρα είναι ιδιαίτερη, ξεχωριστή, μοναδική, απαιτητική. Για χάρη όμως της κόρης του αλλάζει και παύει να έχει τον άγριο, “μπρουτάλ” χαρακτήρα όσο δύσκολο -πιστέψτε με- και αν είναι αυτό. Το νιώθω τώρα που γράφω αυτό το κείμενο ίσως γιατί η σχέση αυτή με έκανε να νιώσω τόσο πολλά, τόσο όμορφα και δυνατά, που δυσκολεύομαι να της τα πω… Η αείμνηστη Βίκυ Μοσχολιού τραγούδησε κάποτε “δεν ξέρω πόσο σ΄ αγαπώ, μέτρο δεν έχει η αγάπη, είναι απ’ τον ήλιο πιο ψηλά…” . Της το τραγουδώ όταν τη μαλώνω, της το τραγουδώ όταν την αδικώ, της το τραγουδώ όταν δυστυχώς την απογοητεύω, της το τραγουδώ όταν την πιέζω και θα της το τραγουδώ όσο ζω.

Πηγή: simplylife.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ