Ο θάνατος, ένα υπέροχο τίποτα.

Τρομοκρατία είναι…

Τρομοκρατία είναι να ψάχνεις στα σκουπίδια για φαΐ.

Τρομοκρατία είναι να κοιμάται η άστεγη έξω απ’την τράπεζα.

Τρομοκρατία είναι να βρίζει ο πατέρας στο σπίτι για τα χρήματα.

Τρομοκρατία είναι η μάνα να μην αντιδρά και να ερωτεύεται τον Μποράν.

Τρομοκρατία είναι να τον ερωτεύονται και οι γειτόνισσες.

Τρομοκρατία είναι τα φαντάσματα γύρω σου, που δεν καταλαβαίνουν.

Τρομοκρατία είναι που δεν προσπαθούν καν να καταλάβουν.

Τρομοκρατία είναι η αδράνεια σήμερα.
Τρομοκρατία είναι η έξωση αύριο.
Τρομοκρατία είναι ο θάνατος μεθαύριο.

Τρομοκρατία είναι εκείνο το παιδί που κυλιόταν στο αίμα.

Τρομοκρατία είναι το άλλο παιδί που πνίγηκε και έμεινε ένα σωσίβιο.

Τρομοκρατία είναι οι φρίκες του μυαλού.

Τρομοκρατία είναι η εκκλησία.

Τρομοκρατία είναι η εβδομάδα που ο ήλιος δεν εμφανίστηκε.

Τρομοκρατία είναι που δε βλέπω πια αυτό το γ@μημένο χαμόγελο.

Τρομοκρατία είναι που νόμισα ότι χαμογελούσες για μένα.

Τρομοκρατία είμαι εγώ.
Τρομοκρατία είσαι εσύ
Τρομοκρατία είμαστε όλοι.

Το κείμενο έγραψε ο Rasayana https://losinnuendos.com, στο πλαίσιο του Συνεργείου Δημιουργικής Γραφής.

Πηγή: sanejoker.info

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ