Οδυσσέας Ελύτης, Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου

ΣΑΒΒΑΤΟ, 18

ΑΚΟΜΗ ΒΡΕΧΕΙ. Αιωνίως φαίνεται θα βρέχει. Κι

αιωνίως θα κυκλοφορώ με μιαν ομπρέλα ψάχνοντας

για μια πολίχνη ροζ γεμάτη

ωραία υπαίθρια ζαχαροπλαστεία.

ΣΑΒΒΑΤΟ, 18 β

ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΥΦΕΡΑΔΑΣ τ’ ουρανού μετά που

εβρόντησε και ξεκινά ο σαλίγκαρος.

Κομμάτια σπίτια που επιπλέουν, μπαλκόνια με

μπροστά το κοντάρι τους, ο αέρας.

Γεγονός είναι ο θάνατος που επίκειται φορτωμένος

κάτι ευτυχίες παλιές κι εκείνη την πολύ γνωστή (που

λευκάνθηκε στις άγριες ερημιές) απελπισία.

ΣΑΒΒΑΤΟ, 18 γ

ΚΑΘΟΜΑΙ ΩΡΕΣ και κοιτάζω το νερό στις πλάκες

ώσπου, τέλος, γίνεται πρόσωπο που μου μοιάζει και

φέγγει απ’ όλη την περασμένη μου ζωή.

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ