Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, δε θα χρειάζεσαι εξηγήσεις. Απλά θα το νιώσεις!

Σκέψεις

Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, θα το καταλάβεις, θα το νιώσεις, δεν θα χωρέσουν αμφιβολίες, αν και ίσως, θα μοιάζει κεραυνός που χτύπησε κάτι μέσα σου. Εκείνο το κάτι δεν θα μπορέσεις να το προσδιορίσεις, γιατί δεν θα μπορέσεις να το βρεις. Θα ‘ναι ενέργεια, που θα σου μεταφέρει άθελά του και θα διαχέεται σ’ ολόκληρό το κορμί σου.

Θα ‘ναι μούδιασμα στο αντίκρυσμά του, θα θυμίζει μέθη στης φωνής του το άκουσμα, θα φαντάζει κατάσταση “νιρβάνα” στ’ άρωμα του.

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, θα σου κλέψει το μυαλό σου, θα στο ξεσκονίσει ανακατεύοντας και ξεκλειδώνοντας το, σαν μέσα του να διάβηκε στ’ αλήθεια, σαν κάποιος γνώριμος από παλιά, ένας άνθρωπος οικείος απ ‘το παρελθόν φερμένος, σαν να σε γνώριζε καλά, κάνοντας σε να πιστέψεις στις δήθεν μαγικές ικανότητες που φαντασιώθηκες πως κουβαλά!

Μ@λακίες, ακούς; Δεν είναι μάγος, είναι διαίσθηση και θυμικό, πάντα ασυνείδητα, πάντα αθελά του. Είσαι ο καθρέπτης του, είσαι το είδωλο του, που αντικρύζει πάντα ασυναίσθητα, πάντα δίχως εξήγηση καμιά.

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, αίμα απ’το αίμα του θα πάρεις και στην καρδιά σου θα βρεθεί, στέλνοντάς το με ταχύτητα μεγάλη, απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλο σου το κορμί. Θα “την” πάρει όμηρο,θα “την” φυλακίσει δίχως δική σου λογική. Θα την κάνει να χτυπά ακανόνιστα, γρήγορα και δυνατά, δίχως έλεγχο δικό σου, θα “του” ανήκει τώρα πια!

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, το κορμί σου θα σε προδίδει μονομιάς. Και να θέλεις να κρυφτείς δεν θα μπορείς, δεν θα “σ’ ακούει”, δεν θα σε λογαριάζει κάν, στις εντολές σου αντίρρηση θα φέρνει και μάχη μάταια θα δώσεις, το “τιμόνι” να κρατήσεις όταν θα σε ακουμπά. Θα τρέμεις, οι κινήσεις σου σπασμωδικές, τα χέρια σου που να βάλεις δεν θα ξέρεις, αμήχανα από δω και κει θα τα κουνάς!

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, τα μάτια σου θα του μιλούν, λόγια πιο δυνατά και από εκείνα που το στόμα δεν έχει δύναμη να ξεστομίσει. Δεν θα χρειάζεται κιόλας να μιλάτε, τα μάτια σας, ακατάπαυστο διάλογο θ’αρχίσουν, δίχως σταματημό, πάντοτε με έναν τρόπο μαγικό. Ώσπου η σκυτάλη στα χείλη να περάσει και από έpωτα υγρά να ενωθούν!

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, οι ψυχές σας αντίκρυ θα βρεθούν, θα “μιλήσουν”, θα “ουρλιάξουν”, καθώς πολλά θα θυμηθούν. Την ένωση στο τώρα θα ζητήσουν, γιατί για εκείνη θα διψούν, συμβόλαια και κάρμα να ξεπληρώσουν θα θελήσουν, ζητώντας ανάταση και εξέλιξη, και οι δυό ψυχές μαζί!

Όταν εκείνη η ώρα έρθει και με τη δίδυμή σου φλόγα, στο εδώ και τώρα ξανασυναντηθείς, καθετί πιο πριν θα φανεί ανούσιο και χάσιμο χρόνου. Την ολοκλήρωση θα νιώσεις, την αγκαλιά σας θα γευτείς. Οι ψυχές σας θα κουμπώσουν και για “εκείνο” που θα νιώσεις, εξήγηση ποτέ σου δεν θα βρεις!

Όταν βρεις τον άνθρωπο σου, βαθιά “μέσα σου” θα μπει, τις ανησυχίες και τους φόβους σου θα λυτρώσει δίχως πείσμα και επιμονή. Παρά μονάχα ασυνείδητα, με τρόπο που ούτε εκείνος καν θα καταλάβει, θα εισβάλει, θα σμιλέψει, κάθε πόνο σου και οργή, στο μυαλό σου θα τον βάλεις, στην πιο γλυκιά του φυλακή!

Πηγή: loveletters.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ