Εκείνοι οι άνθρωποι με τις πονεμένες, αλλά καθαρές ψυχές.

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου

Άνθρωποι…
Άνθρωποι με καθαρές ψυχές! Πονεμένες, αλλά καθαρές.
Λίγοι στις μέρες μας. Ελάχιστοι πια αυτοί που είναι ξεκάθαροι τόσο σε σένα αλλά πιο πολύ στον εαυτό τους.

Ακόμα πιο λίγοι αυτοί που τους έχουν και τους εκτιμούν. Τι να πω. Ίσως φταίνε τα τόσα απωθημένα. Όλοι έχουμε.
Το θέμα είναι να μην την πληρώνουν άνθρωποι που δεν φταίνε.

Άνθρωποι που ήρθαν εδώ δίπλα σου και σου απέδειξαν ότι αξίζει τον κόπο να δώσεις μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία τόσο σε αυτούς αλλά πιο πολύ στον εαυτό σου.
Για μια δεύτερη ζωή. Και εσύ;

Αποφάσισες να την πετάξεις. Γιατί βρε άνθρωπε; Αναρωτιέσαι άραγε πόσοι θα ήθελαν να είναι στη θέση σου;
Να μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτήν την ευκαιρία; Μάλλον όχι, γιατί το είχες δεδομένο ότι στη χρώσταγε η ζωή. Αλλά ξέρεις η ζωή έχει την τάση να παίρνει πίσω ότι δεν εκτιμάς. Γιατί τους αχάριστους δεν τους πολυγουστάρει.

Ισως τους δίνει λίγο χρόνο παραπάνω, να δει πως θα αξιοποιήσουν το δώρο τους, αλλά όταν καταλάβει ότι δεν το αξίζουν εκεί αρχίζει το γλέντι.

Τους το παίρνει από τα χέρια σε ριπή οφθαλμού και τους κοιτάει από απέναντι που στέκονται σαν χάνοι. Γελάει μαζί τους σαν να τους λέει πάρτε τα ζωάδια, συνοδεύοντας το γέλιο με το βραβείο της ανοιχτής παλάμης.
Ένα φάσκελο όλο δικό τους. Κι αυτοί απορούν γιατί; Τι γιατί καμάρια μου; Γιατί απλά είστε βλήμaτα με όλη τη σημασία της λέξης.

Γιατί σας στάλθηκε σαν μάννα εξ ουρανού αυτός ο άνθρωπος και θέλησε να σας κρατήσει το χέρι.
Να σας βγάλει από την επίγεια κόλαση σας, και να σας οδηγήσει στον επίγειο παράδεισο.
Αλλά εσείς εκεί κολλημένοι στην κόλαση θεωρώντας ότι έχετε χρόνο. Ο χρόνος όμως κυλάει σαν το νερό, φεύγει και δεν γύρνα, το ίδιο κι εκείνος ο άνθρωπος.

Η ζωή θα τον αρπάξει από τα χέρια σας για να τον οδηγήσει εκεί που του αξίζει. Έχετε εμπιστοσύνη στη ζωή, ξέρει τι κάνει. Τι αφήνει, τι παίρνει.

Και καθίστε εσείς να κλαίγεστε γιατί το δώρο σας έγινε καπνός. Άνθρακας στα χέρια του ενός, θησαυρός στα χέρια του άλλου.

Έτσι πάνε αυτά. Σκούπισε τώρα τα μάτια σου και κάνε τον σταυρό σου μήπως σε λυπηθεί η ζωή και σου ξανακάνει δώρο.

Κι αν είσαι τυχερός μέσα στην ατυχία σου ή στην μ@λακία σου κυρίως, κοίτα αυτή την φορά να το εκτιμήσεις.

Άγνωστος ο χρόνος μας, λίγες οι ευκαιρίες μας στη ζωή!
Εκμεταλλευτείτε τον σωστά κι εκτιμήστε το δώρο που σας χαρίζει. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί είναι δώρο!

Πηγή: loveletters.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ