Μια σοφή γυναίκα τα «έγραψε» κάποτε όλα κι έζησε ευτυχισμένη.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου

Απόψε μην ενοχλείτε, γιατί είμαι στον κόσμο μου.
Κι αυτό το κάνω είτε γιατί είμαι πληγωμένη ή γιατί αδιαφορώ.
Διάλεξε και πάρε, δεν με νοιάζει.
Αν έφταιγα σε κάτι θα με ένοιαζε, αλλά δεν φταίω, έχω την συνείδησή μου καθαρή.

Μια σοφή γυναίκα είπε κάποτε ”δεν γ@μιεται” κι έζησε ευτυχισμένη.
Δεν γ@μιέται λοιπόν.
Με θεώρησες δεδομένη κι αυτό με πείραξε.
Γιατί ό,τι αγαπάς, γίνεται το κίνητρο σου κι εσύ σταμάτησες να έχεις κίνητρο.

Σταμάτησες να με βλέπεις όπως παλιά.
Σταμάτησες να με βλέπεις με τα μάτια.
Θα ‘ρθεις κάποτε και τότε δεν θα με βρεις.
Δεν θα βρεις ποτέ το κοpίτσι που αγάπησες.

Θα με γυρέψεις αλλά, θα βρεις ένα φυλλαράκι που έπεσε σε ένα φθινοπωρινό απόγευμα.
Θα ρωτήσεις αν με είδανε, αλλά κανείς δεν θα αποκριθεί.
Δεν υπάρχει γέλιο, δεν υπάρχει φωνή εδώ πια.
Τα τραγούδια σώπασαν και οι λέξεις γδέρνουν
τον ουρανίσκο μου.

Αέρας να φυσήξει απλά για να ξεχάσω τ’ όνομά σου,
να πάρει την μορφή σου απ’ την ψυχή μου.

Να πάρει το άρωμα που πότισες στα όνειρα μου.
Να πάρει και την κραυγή που βγαίνει κάθε μέρα απ’ την καρδιά μου.
Θα ‘ρθεις κάποτε και το μόνο που θα αντικρίσεις θα ‘ναι το κοpίτσι που δεν αγάπησες. Αυτό που πλήγωσες βαθιά.

Τελείωσε κι ο αέρας κι αναπνέω σκόνη.

Πηγή: loveletters.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ