Nα ακούσω την λογική μου ή να αφήσω την καρδιά να με παρασύρει;

Όλοι ανεξαιρέτως κάποια στιγμή κατά την διάρκεια της ζωής μας έχουμε έρθει αντιμέτωποι με το ακόλουθο δίλημμα: Nα ακούσω την λογική μου ή να αφήσω την καρδιά να με παρασύρει; Ένα δίλημμα αντιφατικό διότι ενώ ξέρουμε ποιο είναι το σωστό, το αγνοούμε επιδεικτικά.

Όποιο σκέλος της πρότασης και αν επιλέξουμε τελικά, τίποτα δεν μας εγγυάται ότι θα μας κάνει ευτυχισμένους και θα είναι το ιδανικό στην δική μας περίπτωση.

Ο καθένας ορίζει την λογική με βάση τις αξίες του, την αυτοεκτίμηση του, το οικογενειακό περιβάλλον το οποίο έχει ζήσει και γενικά το τι πιστεύει ότι αξίζει. Η επιλογή που στηρίζεται στην λογική πρέπει να συνδέεται αρμονικά με όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία αναφέραμε προηγουμένως. Ποιος μας εγγυάται όμως ότι αυτό που ορίζουμε ως ιδανικό για το φαίνεσθαι της οικογένειας μας θα μας κάνει ευτυχισμένους; Μια επιλογή καθαρά για το θεαθήναι μπορεί να ικανοποιήσει τον εσωτερικό μας κόσμο ο οποίος θα ουρλιάζει βουβά από απόγνωση;

Η καρδιά μας μπορεί να παίξει περίεργα παιχνίδια. Είναι δύσκολο να την ορίσουμε και να της βάλουμε φρένο. Θα επιλέξει αυτό που δεν συμβαδίζει με τα πρέπει της οικογένειας μας, θα μας οδηγήσει σε απόγνωση, θα μας συντρίψει. Στο τέλος όμως θα μας αφήσει μια γλυκιά αίσθηση ικανοποίησης και θα σκάμε ένα γλυκό ονειροπόλο χαμόγελο κάθε φορά που θα σκεφτόμαστε το άτομο το οποίο το έχουμε συνδέσει.

Στο κρίσιμο ερώτημα καρδιά ή λογική, το προτιμότερο θα ήταν να ακολουθήσουμε την καρδιά με συνοδοιπόρο της διαίσθησή μας η οποία είναι αλάνθαστη. Καθώς όμως η σχέση εξελίσσεται, δεν πρέπει να αγνοούμε τα ψεγάδια στην συμπεριφορά του άλλου. Πολλές φορές η καρδιά είναι τυφλωμένη από έpωτα και αρνείται να δει το αυτονόητο. Αν για παράδειγμα η συμπεριφορά του συντρόφου μας μας ταπεινώνει σαν άτομο, η λογική πρέπει να μπει μπροστά και να βάλουμε ένα τέλος. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο πιο αναίμακτο θα είναι για την ψυχή μας.

Εν κατακλείδι, η καρδιά βγαίνει νικήτρια όσο αφορά τα στερεότυπα που η οικογένεια μας, μας έχει περάσει στο υποσυνείδητο ως ιδανικά. Στην πορεία της σχέσης, η λογική πρέπει να παίρνει τα πρωτεία όσο αφορά τον τρόπο που μας φέρεται ο σύντροφoς μας ο οποίος πρέπει να είναι ανάλογος των προσδοκιών μας για να εξελιχθεί αρμονικά η σχέση και να υπάρξει ένα αίσιο τέλος.

Συγγραφέας Μαρία Αρφαρά

Πηγή: enallaktikidrasi.com

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ