Για χρόνια κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο μια σχεδόν κινηματογραφική ιστορία: ένας άνδρας εργαζόταν επί 25 χρόνια ως παρκαδόρος έξω από το Bristol Zoo στην Αγγλία, εισέπραττε καθημερινά χρήματα από τους οδηγούς και μια μέρα εξαφανίστηκε.
Η μεγάλη «ανατροπή» της ιστορίας ήταν ότι, σύμφωνα με το viral αφήγημα, ούτε ο ζωολογικός κήπος ούτε ο Δήμος του Bristol τον είχαν προσλάβει ποτέ. Μόνο που αυτή η εντυπωσιακή ιστορία δεν συνέβη πραγματικά.
Τι έλεγε η viral ιστορία;
Σύμφωνα με την εκδοχή που διαδόθηκε μέσα από emails, blogs και αργότερα τα κοινωνικά δίκτυα, έξω από το Bristol Zoo υπήρχε χώρος στάθμευσης για περίπου 150 αυτοκίνητα και οκτώ λεωφορεία.
Για 25 χρόνια, ένας ευγενικός άνδρας εμφανιζόταν καθημερινά με ένα μηχάνημα έκδοσης εισιτηρίων και εισέπραττε χρήματα από τους οδηγούς.
Μια ημέρα, όμως, δεν εμφανίστηκε.
Η διοίκηση του ζωολογικού κήπου φέρεται τότε να επικοινώνησε με το δημοτικό συμβούλιο ζητώντας αντικαταστάτη. Εκεί υποτίθεται ότι αποκαλύφθηκε η μεγάλη απάτη: ο Δήμος υποστήριξε ότι ο παρκαδόρος δεν ήταν δικός του υπάλληλος, ενώ ο ζωολογικός κήπος απάντησε ότι ούτε εκείνος τον είχε προσλάβει.
Η εντυπωσιακή κατάληξη με τη «βίλα στην Ισπανία»
Οι πιο δημοφιλείς εκδοχές της ιστορίας υποστήριζαν ότι ο μυστηριώδης άνδρας είχε εγκαταστήσει μόνος του το μηχάνημα έκδοσης εισιτηρίων και κρατούσε όλα τα χρήματα.
Κάνοντας μάλιστα υπολογισμούς με βάση τα υποτιθέμενα ημερήσια έσοδα, τα viral κείμενα κατέληγαν ότι ο άνδρας είχε συγκεντρώσει εκατομμύρια λίρες.
Η ιστορία συνήθως έκλεινε με τη χαρακτηριστική εικόνα ότι ο άγνωστος «παρκαδόρος» απολάμβανε πλέον τα χρήματα σε κάποια βίλα στην Ισπανία ή τη Γαλλία.
Ήταν μια τόσο καλοστημένη ιστορία ώστε πολλοί τη θεώρησαν πραγματικό δημοσίευμα.
Μόνο που ο παρκαδόρος δεν υπήρξε ποτέ
Η ιστορία έχει διαψευστεί επανειλημμένα και θεωρείται πλέον ένας από τους γνωστότερους αστικούς μύθους που συνδέθηκαν με το Bristol.
Ήδη το 2009, τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το Bristol Zoo είχε ξεκαθαρίσει πως δεν υπήρξε ποτέ το περιστατικό με έναν άγνωστο άνδρα που εισέπραττε χρήματα επί δεκαετίες χωρίς να γνωρίζει κανείς για ποιον εργαζόταν.
Μεταγενέστεροι έλεγχοι της ιστορίας κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Πρώην εργαζόμενος του Bristol City Council και εκπρόσωπος των υπηρεσιών πάρκων του Δήμου ανέφεραν ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει την υποτιθέμενη απάτη.
Πώς ξεκίνησε ο μύθος;
Παραλλαγές της ιστορίας κυκλοφορούσαν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Άλλες εκδοχές μιλούσαν για 23 χρόνια και άλλες για 25, ενώ άλλαζαν και τα ποσά που υποτίθεται ότι εισέπραττε ο άνδρας.
Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι το Bristol Evening Post είχε συμπεριλάβει το 2007 μια εκδοχή της ιστορίας σε αφιέρωμα για αστικούς μύθους που δημοσιεύτηκε με αφορμή την Πρωταπριλιά.
Στη συνέχεια το κείμενο αποκόπηκε από αυτό το πλαίσιο και άρχισε να αναδημοσιεύεται σαν να επρόκειτο για πραγματική είδηση.
Υπήρχε όμως ένας μικρός πυρήνας πραγματικότητας
Η περιοχή γύρω από τον ζωολογικό κήπο είχε πράγματι μια μακρά και αρκετά περίπλοκη ιστορία σχετικά με τη στάθμευση.
Για δεκαετίες υπήρχαν άνθρωποι που βοηθούσαν τους οδηγούς να παρκάρουν στους χώρους γύρω από το Bristol Zoo και σε διάφορες περιόδους εισέπρατταν εθελοντικές δωρεές ή καθορισμένο αντίτιμο.
Οι αρμοδιότητες για τους χώρους στάθμευσης άλλαξαν επίσης με τα χρόνια μεταξύ διαφορετικών οργανισμών και του ζωολογικού κήπου. Αυτή η σχετικά μπερδεμένη πραγματικότητα πιθανότατα έδωσε το κατάλληλο υπόβαθρο ώστε η φανταστική ιστορία να ακούγεται πειστική.
Γιατί τόσοι άνθρωποι την πίστεψαν;
Η ιστορία είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός επιτυχημένου αστικού μύθου: έναν έξυπνο απατεώνα, μια τεράστια γραφειοκρατική ασυνεννοησία, πολλά χρήματα και ένα τέλος στο οποίο ο πρωταγωνιστής εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνη.
Ήταν επίσης αρκετά συγκεκριμένη ώστε να μοιάζει αληθινή. Αναφορές σε αριθμό θέσεων στάθμευσης, τιμές εισιτηρίων και χρόνια εργασίας δημιουργούσαν την εντύπωση ότι προέρχονταν από πραγματικό ρεπορτάζ.
Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπάρχει μυστηριώδης παρκαδόρος που εργάστηκε κρυφά επί 25 χρόνια ούτε στοιχεία ότι κάποιος έφυγε με εκατομμύρια λίρες από τις εισπράξεις του Bristol Zoo.
Υπάρχει μόνο μια εξαιρετικά πετυχημένη ιστορία που πέρασε από email σε email, στη συνέχεια στα blogs και τελικά στα social media, αποδεικνύοντας πόσο εύκολα ένας καλός αστικός μύθος μπορεί να παρουσιαστεί ως πραγματικό γεγονός.
