Η Riona Kelly ήταν μητέρα τεσσάρων παιδιών όταν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας άλλαξε ξαφνικά τη ζωή της. Έμεινε παράλυτη από τη μέση και κάτω και βρέθηκε αντιμέτωπη με την πιθανότητα να μην μπορέσει να περπατήσει ξανά.
Την ίδια περίοδο, ο γάμος της με τον Richard έφτασε στο τέλος του. Η ίδια υποστήριξε ότι ο σύζυγός της ζήτησε διαζύγιο ενώ νοσηλευόταν, κάτι που εκείνος αμφισβήτησε. Παρά τις δυσκολίες, η Riona συνέχισε την αποκατάστασή της, κατάφερε να κάνει ξανά βήματα και γνώρισε έναν άνθρωπο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή της.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο που άλλαξε τη ζωή της
Η Riona Kelly ζούσε στο Χάλιφαξ του Δυτικού Γιορκσάιρ, στην Αγγλία, με τον σύζυγό της και τα τέσσερα παιδιά τους. Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο για 14 χρόνια.
Τον Μάρτιο του 2015, η Riona υπέστη ένα σπάνιο εγκεφαλικό επεισόδιο του νωτιαίου μυελού. Όπως είχε περιγράψει, βρισκόταν στο σπίτι με τον μικρότερο γιο της όταν έπεσε από τις σκάλες και χρειάστηκε βοήθεια.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο του νωτιαίου μυελού συμβαίνει όταν διακόπτεται ή μειώνεται σοβαρά η παροχή αίματος σε ένα τμήμα του. Μπορεί να προκαλέσει παράλυση, απώλεια αίσθησης και σημαντικές δυσκολίες στην κίνηση.
Στην περίπτωση της Riona, το αποτέλεσμα ήταν η παράλυση από τη μέση και κάτω. Από τη μια στιγμή στην άλλη, η γυναίκα που φρόντιζε τέσσερα παιδιά βρέθηκε σε νοσοκομειακό κρεβάτι, χωρίς να γνωρίζει πώς θα ήταν η ζωή της από εκεί και πέρα.

Ο χωρισμός που έκανε ακόμη δυσκολότερη την κατάσταση
Ενώ προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί στην υγεία της, η Riona χρειάστηκε να αντιμετωπίσει και μια σοβαρή κρίση στον γάμο της.
Σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, ο Richard τής ζήτησε διαζύγιο μόλις πέντε ημέρες μετά την εισαγωγή της στο νοσοκομείο. Η ίδια περιέγραψε εκείνη την περίοδο ως μία από τις πιο μοναχικές και επώδυνες της ζωής της.
Ωστόσο, ο πρώην σύζυγός της παρουσίασε διαφορετική εκδοχή. Μιλώντας σε βρετανικά μέσα ενημέρωσης το 2017, υποστήριξε ότι της είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να χωρίσουν πριν από το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο Richard δήλωσε επίσης ότι την επισκεπτόταν στο νοσοκομείο και ότι συνέχισε να φροντίζει τα παιδιά και το σπίτι τους.
Οι δύο πλευρές διαφώνησαν για τις συνθήκες του χωρισμού. Για τη Riona, πάντως, η διάλυση του γάμου της συνέπεσε με μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας για την υγεία και το μέλλον της.
Η δύσκολη προσπάθεια να σταθεί ξανά στα πόδια της
Οι πρώτες εβδομάδες μετά το εγκεφαλικό ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Η Riona είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους σωματικούς περιορισμούς, αλλά και τον φόβο ότι δεν θα μπορούσε να περπατήσει ξανά.
Οι γιατροί είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για την αποκατάσταση της κινητικότητάς της. Η ίδια έχει περιγράψει πόσο δύσκολο ήταν να αποδεχτεί ότι ίσως χρειαζόταν αναπηρικό αμαξίδιο για το υπόλοιπο της ζωής της.
Υπήρχαν στιγμές που αισθανόταν απελπισμένη. Η σκέψη των τεσσάρων παιδιών της, όμως, αποτελούσε έναν σημαντικό λόγο για να συνεχίσει την προσπάθεια.

Η αποκατάσταση απαιτούσε υπομονή, φυσικοθεραπεία και καθημερινή εξάσκηση. Με τη βοήθεια ειδικών και υποστηρικτικού εξοπλισμού, η Riona άρχισε σταδιακά να προσπαθεί να σταθεί όρθια και να κινήσει τα πόδια της.
Κάθε μικρή πρόοδος είχε ιδιαίτερη σημασία. Ακόμη και κινήσεις που παλαιότερα θεωρούσε αυτονόητες χρειάζονταν μεγάλη προσπάθεια.

Τα πρώτα βήματα ύστερα από οκτώ εβδομάδες
Περίπου οκτώ εβδομάδες μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο, η Riona κατάφερε να κάνει τα πρώτα της βήματα χρησιμοποιώντας παράλληλες μπάρες στήριξης.
Η στιγμή αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική για εκείνη. Δεν σήμαινε ότι είχε ανακτήσει πλήρως την κινητικότητά της, αλλά αποτελούσε μια ουσιαστική πρόοδο έπειτα από εβδομάδες αβεβαιότητας.
Το σώμα της εξακολουθούσε να έχει σοβαρούς περιορισμούς. Χρειαζόταν συνεχή εξάσκηση και υποστήριξη για να μπορέσει να εκτελέσει απλές καθημερινές κινήσεις.

Η Riona παρέμεινε περίπου τέσσερις μήνες στο νοσοκομείο. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, η ζωή της ήταν διαφορετική από εκείνη που γνώριζε.
Όπως είχε περιγράψει, χρειαζόταν περίπου 25 λεπτά για να ανέβει 16 σκαλοπάτια και άλλο τόσο για να κατέβει. Μια συνηθισμένη δραστηριότητα είχε μετατραπεί σε μεγάλη δοκιμασία.
Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να προσπαθεί να αποκτήσει περισσότερη αυτονομία στην καθημερινότητά της.
Τα τέσσερα παιδιά της αποτέλεσαν σημαντικό στήριγμα
Η αποκατάσταση δεν αφορούσε μόνο την ικανότητά της να περπατήσει. Η Riona έπρεπε να προσαρμοστεί σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να παραμείνει παρούσα στην καθημερινότητα των παιδιών της.

Σε συνεντεύξεις της είχε μιλήσει για τη βαθιά επίδραση που είχαν πάνω της τα παιδιά της. Μια επίσκεψη του μεγαλύτερου γιου της στο νοσοκομείο τη συγκίνησε ιδιαίτερα, καθώς της έδειξε ότι εξακολουθούσε να την έχει ανάγκη και να την αγαπά ανεξάρτητα από τις δυσκολίες στην κίνησή της.
Αυτή η σχέση τής έδινε δύναμη στις δύσκολες ημέρες. Η ίδια δεν έκρυβε ότι υπήρχαν στιγμές φόβου, εξάντλησης και απογοήτευσης, αλλά προσπαθούσε να συνεχίσει την αποκατάστασή της.
Η γνωριμία με τον Keith Mason που εξελίχθηκε σε αγάπη
Τον Ιανουάριο του 2016, η Riona αναζητούσε έναν προσωπικό γυμναστή που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να βελτιώσει τη δύναμη και την κινητικότητά της.
Μέσω γνωστών της ήρθε σε επαφή με τον Keith Mason, πρώην επαγγελματία παίκτη του ράγκμπι, ο οποίος εργαζόταν και ως προσωπικός γυμναστής.
Ξεκίνησαν να προπονούνται μαζί, με στόχο να ενισχυθεί η σωματική της κατάσταση και να υποστηριχθεί η προσπάθειά της να κινηθεί με μεγαλύτερη ευκολία.

Η συνεργασία τους, όμως, δεν περιορίστηκε στις προπονήσεις. Ανάμεσά τους αναπτύχθηκε σταδιακά μια στενή σχέση εμπιστοσύνης.
Ακόμη και όταν η Riona σταμάτησε για ένα διάστημα τις κοινές τους προπονήσεις, ο Keith συνέχισε να ενδιαφέρεται για την πορεία της. Οι δυο τους διατήρησαν την επικοινωνία τους για αρκετούς μήνες.
Κάποια στιγμή, εκείνος της πρότεινε να συναντηθούν για καφέ. Η Riona είχε παραδεχτεί ότι αρχικά δυσκολευόταν να πιστέψει πως ο Keith ενδιαφερόταν για εκείνη προσωπικά και όχι μόνο ως γυμναστής της.
Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε την αρχή μιας ερωτικής σχέσης. Η Riona είχε περιγράψει πόσο σημαντικό ήταν για εκείνη να αισθάνεται ξανά ότι κάποιος την αγαπούσε και την αποδεχόταν.
Ο Keith στάθηκε δίπλα της στις προπονήσεις, αλλά και στις δυσκολίες της καθημερινότητας. Η ίδια μιλούσε με ιδιαίτερη αγάπη για τον τρόπο με τον οποίο εκείνος αντιμετώπιζε την αναπηρία της και για τη σχέση που είχε αναπτύξει με τα παιδιά της.

Από το αναπηρικό αμαξίδιο σε νέες δραστηριότητες
Καθώς η αποκατάστασή της προχωρούσε, η Riona άρχισε να δοκιμάζει δραστηριότητες που παλαιότερα θεωρούσε δύσκολες ή απρόσιτες.
Με την υποστήριξη του Keith συμμετείχε σε δύο μαραθώνιους χρησιμοποιώντας αναπηρικό αμαξίδιο. Παράλληλα, συνέχισε να γυμνάζεται και να προσπαθεί να ενισχύσει την κινητικότητά της.
Το 2017 είχε αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε πλέον το αναπηρικό αμαξίδιο κυρίως για μεγαλύτερες αποστάσεις. Είχε καταφέρει να περπατά ξανά, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είχαν εξαφανιστεί όλες οι συνέπειες του εγκεφαλικού.

Η Riona δοκίμασε επίσης τις δυνατότητές της στον χώρο του μόντελινγκ. Συνεργάστηκε με την πρωτοβουλία Models of Diversity, η οποία προωθεί τη μεγαλύτερη εκπροσώπηση διαφορετικών ανθρώπων στη μόδα, και συμμετείχε σε τηλεοπτική διαφήμιση.
Για εκείνη, αυτές οι εμπειρίες δεν αφορούσαν μόνο την εξωτερική εμφάνιση. Ήταν ένας τρόπος να αποκτήσει ξανά αυτοπεποίθηση και να διεκδικήσει ευκαιρίες που δεν είχε φανταστεί μετά την παράλυσή της.
Το δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο το 2018
Η πορεία της Riona δεν ήταν χωρίς νέες δυσκολίες. Τον Δεκέμβριο του 2018 υπέστη δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο του νωτιαίου μυελού, το οποίο επηρέασε σοβαρά την κινητικότητά της.
Σε συνέντευξη που παραχώρησαν το 2020 στο Global Woman Magazine, η ίδια και ο Keith περιέγραψαν πόσο δύσκολη ήταν αυτή η νέα δοκιμασία.
Η Riona εξήγησε ότι έχασε μεγάλο μέρος της προόδου που είχε σημειώσει τα προηγούμενα χρόνια. Δραστηριότητες που είχε καταφέρει να κάνει ξανά έγιναν πολύ δύσκολες, ενώ χρειαζόταν βοήθεια ακόμη και για βασικές προσωπικές ανάγκες.
Ο Keith τη βοηθούσε με το ντύσιμο, την προσωπική φροντίδα και την καθημερινότητά της. Παράλληλα, η Riona άρχισε ξανά μια επίπονη προσπάθεια αποκατάστασης.

Η δεύτερη αυτή περιπέτεια ανέδειξε πόσο σύνθετη μπορεί να είναι η αποκατάσταση ύστερα από μια σοβαρή βλάβη του νωτιαίου μυελού. Ακόμη και μετά από σημαντική πρόοδο, οι σωματικές δυσκολίες μπορεί να παραμένουν ή να εμφανίζονται νέες επιπλοκές.
Η Riona και ο Keith μοιράστηκαν δημόσια την εμπειρία τους, περιγράφοντας όχι μόνο τις καλές στιγμές, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν.
Η ιστορία τους έγινε ντοκιμαντέρ
Η ζωή της Riona Kelly και η σχέση της με τον Keith Mason ενέπνευσαν το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ «Driving Force», που κυκλοφόρησε το 2019.
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την πορεία της μετά το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο, την προσπάθειά της να ανακτήσει την κινητικότητά της και τη σχέση που αναπτύχθηκε με τον άνθρωπο που αρχικά γνώρισε ως προσωπικό γυμναστή.
Μέσα από τη δική τους αφήγηση, η ιστορία απέκτησε μεγαλύτερη δημοσιότητα και έφερε στο προσκήνιο τις καθημερινές δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος με σοβαρή κινητική αναπηρία.
Το σημαντικότερο μήνυμα από τη ζωή της Riona Kelly
Η Riona πέρασε από δύο σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια του νωτιαίου μυελού, αντιμετώπισε την παράλυση, τον χωρισμό και μια μακρά πορεία αποκατάστασης.
Κατάφερε να ξανακάνει βήματα, να ασχοληθεί με νέες δραστηριότητες και να δημιουργήσει μια σημαντική προσωπική σχέση. Όμως η ιστορία της δεν είναι μια απλή αφήγηση στην οποία όλα τα προβλήματα ξεπεράστηκαν οριστικά.

Η αποκατάσταση ύστερα από βλάβη του νωτιαίου μυελού διαφέρει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Εξαρτάται από το σημείο και τη σοβαρότητα της βλάβης, την ιατρική φροντίδα και πολλούς ακόμη παράγοντες. Δεν μπορούν όλοι οι ασθενείς να ανακτήσουν την ίδια κινητικότητα.
Αυτό που ξεχωρίζει στην περίπτωση της Riona είναι ότι μίλησε ανοιχτά τόσο για τις επιτυχίες όσο και για τις δυσκολίες της. Δεν παρουσίασε τη ζωή με αναπηρία ως κάτι απλό ούτε έκρυψε τις στιγμές φόβου και απογοήτευσης.
Η προσωπική της διαδρομή δείχνει ότι η ζωή μπορεί να αποκτήσει διαφορετικές προοπτικές ακόμη και ύστερα από μια σοβαρή ανατροπή. Και ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται από το αν μπορεί να περπατήσει, αλλά από όλα όσα είναι και μπορεί να ζήσει.
Πηγές: The Independent, Global Woman Magazine, British Council.












