Αγαπημένο μου αφεντικό, είμαι ο σκύλος σου και έχω κάποια πράγματα που θέλω να σου ψιθυρίσω στο αυτί. Ξέρω πως η ζωή σου είναι γεμάτη υποχρεώσεις. Σε βλέπω να τρέχεις από το πρωί μέχρι το βράδυ, να προσπαθείς να τα προλάβεις όλα και να ξεχνάς καμιά φορά να σταματήσεις για λίγο.
Όμως θέλω να σου θυμίσω κάτι. Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δεν είναι πραγματικά πράγματα. Είναι οι στιγμές που μοιραζόμαστε με εκείνους που αγαπάμε. Κι εγώ, ξέρεις, δεν ζητάω πολλά από σένα. Μόνο λίγο από τον χρόνο σου.
Άφησε για λίγο την οθόνη και κοίταξέ με
Κάθεσαι τόσες ώρες μπροστά στον υπολογιστή σου. Άφησε για μια στιγμή ό,τι κάνεις και κοίταξε χαμηλά, δίπλα στα πόδια σου. Είμαι εδώ. Στο ίδιο σημείο που κάθομαι πάντα, περιμένοντας να γυρίσεις το βλέμμα σου προς το μέρος μου.
Βλέπεις τα μάτια μου; Έχουν αρχίσει να θολώνουν λίγο. Είναι κι αυτό ένα σημάδι πως μεγαλώνω. Όπως μεγαλώνεις κι εσύ. Τα δικά σου μαλλιά έχουν αρχίσει να γκριζάρουν στους κροτάφους και η δική μου μουσούδα έχει γεμίσει άσπρες τριχούλες.
Πότε πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια; Μου φαίνεται σαν χθες που ήμουν ένα μικρό κουτάβι και έτρεχα πίσω σου μέσα στο σπίτι. Τώρα περπατάω λίγο πιο αργά, κουράζομαι πιο εύκολα και μερικές φορές προτιμώ να ξαπλώνω κοντά σου.
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν έχει αλλάξει καθόλου. Η χαρά μου κάθε φορά που σε βλέπω.
Δεν χρειάζομαι πολλά για να είμαι ευτυχισμένος
Χαμογέλασέ μου λίγο. Μου αρέσει τόσο πολύ όταν χαμογελάς! Κι όταν απλώνεις το χέρι σου και με χαϊδεύεις πίσω από τα αυτιά, νιώθω πως όλα είναι όπως πρέπει να είναι.
Δεν με νοιάζει αν έχεις μεγάλο σπίτι, ακριβό αυτοκίνητο ή πολλά χρήματα. Δεν ξέρω από λογαριασμούς, προθεσμίες και επαγγελματικές υποχρεώσεις. Ξέρω μόνο ότι είσαι ο άνθρωπός μου και πως οι στιγμές που περνάμε μαζί είναι ολόκληρος ο κόσμος μου.
Για σένα, ένα τέταρτο της ώρας μπορεί να φαίνεται ασήμαντο. Για μένα, όμως, είναι μια ολόκληρη περιπέτεια. Μπορούμε να παίξουμε, να βγούμε μια μικρή βόλτα ή απλώς να καθίσουμε αγκαλιά χωρίς να κάνουμε απολύτως τίποτα.
Δεν χρειάζεται να μου αγοράσεις καινούργια παιχνίδια. Το παλιό μου μπαλάκι είναι μια χαρά, αρκεί να το πετάς εσύ.
Η δική μου ζωή είναι πιο μικρή από τη δική σου
Υπάρχει όμως κάτι που θέλω να καταλάβεις, αγαπημένο μου αφεντικό. Η ζωή είναι μικρή. Και η δική μου, συνήθως, είναι πολύ μικρότερη από τη δική σου.
Μεγαλώνω λίγο λίγο, πολλές φορές χωρίς να το προσέχεις. Κάποτε θα δυσκολεύομαι περισσότερο να ανέβω τις σκάλες. Ίσως να μη σε ακούω τόσο καλά όταν με φωνάζεις ή να χρειάζομαι περισσότερη ξεκούραση.
Δεν σου τα λέω αυτά για να στενοχωρηθείς. Ούτε θέλω να νιώθεις τύψεις για τις ώρες που πρέπει να δουλεύεις. Ξέρω ότι έχεις ευθύνες και πως κάνεις ό,τι μπορείς για να με φροντίζεις.
Απλώς θέλω να θυμάσαι ότι ο χρόνος που έχουμε μαζί είναι πολύτιμος, ακριβώς επειδή δεν κρατάει για πάντα.
Θα έρθει κάποτε μια μέρα που η αγαπημένη μου γωνιά θα είναι άδεια. Που δεν θα ακούς τα πατουσάκια μου να πλησιάζουν την πόρτα και δεν θα βρίσκεις τη μουσούδα μου ακουμπισμένη στα γόνατά σου.
Όταν έρθει εκείνη η στιγμή, θέλω να έχεις πολλές όμορφες αναμνήσεις από εμάς. Να θυμάσαι τις βόλτες μας, τα παιχνίδια, τις αστείες μου συνήθειες και όλες εκείνες τις μικρές στιγμές που μας έκαναν ευτυχισμένους.
Για μένα δεν είσαι απλώς το αφεντικό μου
Θυμάσαι την ημέρα που με έφερες στο σπίτι; Μπορεί να ήμουν μικρός και φοβισμένος, αλλά σιγά σιγά έμαθα τη φωνή σου, τη μυρωδιά σου και τον ήχο από τα βήματά σου.
Έμαθα πότε είσαι χαρούμενος και πότε κάτι σε προβληματίζει. Μερικές φορές, όταν κάθεσαι σιωπηλός, έρχομαι και ξαπλώνω δίπλα σου. Δεν μπορώ να λύσω τα προβλήματά σου, αλλά μπορώ να σου κρατήσω συντροφιά.
Δεν χρειάζεται πάντα να μου μιλάς. Πολλές φορές αρκεί να είμαστε μαζί.
Εσύ με διάλεξες για να μοιραστούμε τη ζωή μας. Μου έδωσες ένα σπίτι, φαγητό, φροντίδα και μια θέση στην οικογένειά σου. Εγώ, με τον δικό μου τρόπο, σου δίνω κάθε μέρα τη χαρά μου, την εμπιστοσύνη μου και την αγάπη μου.
Γιατί για μένα δεν είσαι απλώς εκείνος που γεμίζει το μπολ μου. Είσαι ο άνθρωπός μου. Ο φίλος μου. Η οικογένειά μου.
Μόνο 15 λεπτά από τον χρόνο σου ζητάω
Γι’ αυτό, όταν τελειώσεις αυτό που κάνεις, έλα να καθίσεις λίγο μαζί μου στο πάτωμα. Όχι για να μου μάθεις κάποια καινούργια εντολή. Ούτε για να με μαλώσεις επειδή άφησα τρίχες στον καναπέ.
Έλα απλώς για να είμαστε μαζί.
Χάιδεψέ με, παίξε μαζί μου, μίλησέ μου όπως κάνεις όταν είμαστε μόνο οι δυο μας. Αν έχεις διάθεση, πάρε το λουρί μου και πάμε μια βόλτα. Θα χαρώ ακόμη κι αν περπατήσουμε στον ίδιο δρόμο που περπατάμε κάθε μέρα.
Εσύ μπορεί να έχεις εκατοντάδες πράγματα στο μυαλό σου. Εγώ, όμως, έχω κάτι πολύ απλό: χαίρομαι που είσαι εδώ.
Μην αφήνεις όλες τις όμορφες στιγμές για αύριο. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάποια ξεχωριστή ημέρα για να περάσουμε καλά. Μια συνηθισμένη Τρίτη, ένα ήσυχο απόγευμα ή λίγα λεπτά πριν κοιμηθούμε μπορούν να γίνουν οι πιο γλυκές μας αναμνήσεις.
Κι αν κάποτε αναρωτηθείς αν μου έδωσες αρκετή αγάπη, θυμήσου όλες εκείνες τις φορές που γέλασες μαζί μου, με αγκάλιασες και με έκανες να κουνάω την ουρά μου από χαρά.
Αυτές οι στιγμές είναι που μετράνε.
Και τώρα, αγαπημένο μου αφεντικό, άφησε για λίγο το κινητό σου. Είμαι εδώ, δίπλα σου, και σε περιμένω.
Με όλη μου την αγάπη,
Ο σκύλος σου.
