Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι ένα κρεβάτι για να χωρέσει άνετα μια ολόκληρη εξαμελής οικογένεια; Για τον Ryan και την Kim Constable, η απάντηση ήταν περίπου 5,5 μέτρα. Το ζευγάρι από τη Βόρεια Ιρλανδία αποφάσισε να ενώσει τρία διαφορετικά κρεβάτια, δημιουργώντας έναν τεράστιο χώρο ύπνου για τους ίδιους και τα τέσσερα παιδιά τους.
Η ασυνήθιστη επιλογή τους έγινε γνωστή το 2016, όταν η οικογένεια μίλησε δημόσια για την καθημερινότητά της. Οι φωτογραφίες του τεράστιου κρεβατιού προκάλεσαν έκπληξη και πολλές συζητήσεις, καθώς οι δύο γονείς εξήγησαν γιατί προτιμούσαν να κοιμούνται μαζί με τα παιδιά τους αντί να έχουν όλοι ξεχωριστά υπνοδωμάτια.
Το τεράστιο κρεβάτι που χωρούσε έξι ανθρώπους
Ο Ryan Constable, πρώην επαγγελματίας παίκτης ράγκμπι, και η σύζυγός του Kim είχαν τέσσερα παιδιά: τον Corey, τον Kai, τη Maya και τον Jack.
Την εποχή που η ιστορία τους δημοσιεύτηκε, το 2016, τα παιδιά ήταν 11, 9, 6 και 5 ετών αντίστοιχα.
Το ζευγάρι είχε καταλήξει σε μια λύση που δύσκολα συναντά κανείς σε ένα συνηθισμένο οικογενειακό υπνοδωμάτιο.
Ένωσαν ένα μεγάλο διπλό κρεβάτι, ένα ακόμη μεγαλύτερο διπλό και ένα μονό, δημιουργώντας μια ενιαία επιφάνεια ύπνου μήκους περίπου 5,5 μέτρων.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα κρεβάτι τόσο μεγάλο, ώστε να υπάρχει χώρος και για τα έξι μέλη της οικογένειας.
Η ιδέα μπορεί να φαίνεται παράξενη, όμως για τους Constable προέκυψε σταδιακά από τις συνήθειες που είχαν δημιουργηθεί στο σπίτι τους.
Πώς ξεκίνησε η συνήθεια να κοιμούνται όλοι μαζί
Σύμφωνα με όσα είχε εξηγήσει η Kim Constable σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Belfast Telegraph, η οικογένεια δεν είχε σχεδιάσει εξαρχής να αποκτήσει ένα τόσο μεγάλο κρεβάτι.
Όταν γεννήθηκε το πρώτο της παιδί, ο Corey, συνήθιζε να τον έχει κοντά της τη νύχτα, καθώς θεωρούσε ότι αυτό τον βοηθούσε να ηρεμεί.
Με τη γέννηση των επόμενων παιδιών, η κατάσταση άρχισε να γίνεται πιο περίπλοκη.
Όταν κάποιο από τα μεγαλύτερα παιδιά μεταφερόταν σε ξεχωριστό κρεβάτι, έβλεπε το μικρότερο αδελφάκι του να βρίσκεται κοντά στους γονείς και ζητούσε να επιστρέψει κι εκείνο.
Αντί να επιμείνουν στον χωριστό ύπνο, οι γονείς αποφάσισαν να προσαρμόσουν το υπνοδωμάτιο ώστε να υπάρχει περισσότερος χώρος.
Έτσι, τα τρία κρεβάτια ενώθηκαν και δημιουργήθηκε ένας μεγάλος οικογενειακός χώρος ύπνου.
Γιατί η μητέρα θεωρούσε ότι αυτή η λύση εξυπηρετούσε την οικογένεια
Η Kim είχε εξηγήσει ότι της άρεσε να βρίσκεται κοντά στα παιδιά της και κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Αν κάποιο ξυπνούσε, χρειαζόταν παρηγοριά ή ήθελε να της μιλήσει, μπορούσε να ανταποκριθεί χωρίς να μετακινείται από δωμάτιο σε δωμάτιο.
Για την ίδια, η κοινή κατάκλιση ήταν μέρος μιας ευρύτερης φιλοσοφίας ανατροφής, που έδινε μεγάλη σημασία στη συναισθηματική εγγύτητα και στην προσωπική επιλογή των παιδιών.
Η οικογένεια είχε αναπτύξει και μια ιδιαίτερη βραδινή ρουτίνα.
Τα παιδιά και οι γονείς μπορούσαν να συγκεντρωθούν στον μεγάλο χώρο, να συζητήσουν, να διαβάσουν μια ιστορία και να προετοιμαστούν για τον ύπνο.
Ωστόσο, η Kim δεν υποστήριζε ότι η ίδια ακριβώς μέθοδος θα ταίριαζε σε κάθε οικογένεια. Παρουσίαζε κυρίως μια επιλογή που θεωρούσε ότι λειτουργούσε για τους δικούς τους ρυθμούς ζωής.
Τα παιδιά δεν ήταν υποχρεωμένα να κοιμούνται για πάντα στο ίδιο κρεβάτι
Μια σημαντική λεπτομέρεια της ιστορίας είναι ότι οι γονείς δεν αντιμετώπιζαν τον κοινό ύπνο ως μόνιμη υποχρέωση.
Σύμφωνα με τις συνεντεύξεις τους, τα παιδιά μπορούσαν να ζητήσουν περισσότερο προσωπικό χώρο όταν αισθάνονταν έτοιμα.
Ο Kai, για παράδειγμα, είχε αρχίσει να εκδηλώνει την επιθυμία να κοιμάται ξεχωριστά.
Οι γονείς του είχαν ανταποκριθεί, μεταφέροντας ένα από τα κρεβάτια σε άλλο δωμάτιο. Εκείνη την περίοδο, πάντως, το παιδί εξακολουθούσε να δοκιμάζει διαφορετικές επιλογές σχετικά με το πού ένιωθε πιο άνετα.
Το περιστατικό δείχνει ότι ακόμη και μέσα στην ίδια οικογένεια οι ανάγκες των παιδιών μπορούν να διαφέρουν και να αλλάζουν καθώς μεγαλώνουν.
Τι γινόταν με τον προσωπικό χρόνο των γονιών;
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ερωτήματα που δέχτηκε το ζευγάρι ήταν πώς μπορούσε να διατηρεί προσωπικό χρόνο όταν το υπνοδωμάτιο αποτελούσε κοινό χώρο για όλη την οικογένεια.
Η Kim είχε εξηγήσει ότι η ίδια και ο Ryan χρησιμοποιούσαν και ένα ξεχωριστό δωμάτιο όταν ήθελαν να μείνουν μόνοι.
Δεν θεωρούσαν ότι η ύπαρξη ενός κοινού οικογενειακού κρεβατιού σήμαινε πως έπρεπε να εγκαταλείψουν την ιδιωτικότητά τους ως ζευγάρι.
Αντίθετα, προσπαθούσαν να συνδυάσουν την επιθυμία τους για οικογενειακή εγγύτητα με την ανάγκη να έχουν χρόνο για τη δική τους σχέση.
Η οικογένεια είχε επιλέξει και την εκπαίδευση στο σπίτι
Ο κοινός ύπνος δεν ήταν η μοναδική ασυνήθιστη επιλογή των Constable.
Η Kim και ο Ryan είχαν αποφασίσει να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους στο σπίτι, ακολουθώντας το μοντέλο του homeschooling.
Αυτό επηρέαζε και την καθημερινή οργάνωση της οικογένειας, καθώς δεν ακολουθούσαν απαραίτητα το ίδιο πρόγραμμα με παιδιά που έπρεπε να βρίσκονται κάθε πρωί σε μια σχολική αίθουσα.
Η μητέρα είχε αναφέρει ότι τα παιδιά συμμετείχαν στη διαμόρφωση της βραδινής τους ρουτίνας, αντί να ακολουθούν πάντοτε μια αυστηρά καθορισμένη ώρα ύπνου.
Η συγκεκριμένη πρακτική αποτελούσε δική τους οικογενειακή επιλογή. Δεν σημαίνει ότι οι σταθερές ώρες ύπνου δεν είναι σημαντικές, αφού η επαρκής διάρκεια και η καλή ποιότητα του ύπνου παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην υγεία και στην ανάπτυξη των παιδιών.
Τι λένε οι ειδικοί για τον κοινό ύπνο γονιών και παιδιών
Η ιστορία της οικογένειας Constable έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα θέμα που απασχολεί πολλούς γονείς: τον ύπνο των παιδιών στο ίδιο κρεβάτι με τους ενήλικες.
Ορισμένες οικογένειες επιλέγουν να μοιράζονται τον χώρο ύπνου με μεγαλύτερα παιδιά για λόγους άνεσης, συναισθηματικής εγγύτητας ή οικογενειακής παράδοσης.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να διαχωρίζουμε τον ύπνο μεγαλύτερων παιδιών από τον ύπνο βρεφών.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συνιστά τα βρέφη να κοιμούνται ανάσκελα, σε δική τους σταθερή και επίπεδη επιφάνεια ύπνου, χωρίς μαξιλάρια και χαλαρά σκεπάσματα, στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες.
Ο κοινός ύπνος ενός βρέφους στο ίδιο κρεβάτι με ενήλικες αυξάνει τον κίνδυνο ασφυξίας και άλλων σοβαρών ατυχημάτων κατά τον ύπνο.
Για τα μεγαλύτερα παιδιά, οι γονείς χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη την ηλικία, τις ανάγκες, την ποιότητα του ύπνου, την προσωπική τους αυτονομία και την ασφάλεια του χώρου.
Ένα πολύ μεγάλο κρεβάτι δεν αποτελεί από μόνο του εγγύηση καλύτερου ή ασφαλέστερου ύπνου.
Η διαφορετική επιλογή που έκανε την οικογένεια γνωστή
Οι φωτογραφίες του τεράστιου κρεβατιού προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις όταν δημοσιεύτηκαν.
Κάποιοι γονείς αντιμετώπισαν την ιδέα με ενδιαφέρον, θεωρώντας όμορφη την εικόνα μιας οικογένειας που περνά τόσο χρόνο μαζί.
Άλλοι αναρωτήθηκαν αν αυτή η συνήθεια μπορούσε να επηρεάσει την ανεξαρτησία των παιδιών ή την ιδιωτική ζωή του ζευγαριού.
Η Kim υπερασπίστηκε δημόσια την επιλογή της, εξηγώντας ότι οι οικογενειακές τους συνήθειες ανταποκρίνονταν στις ανάγκες που είχαν εκείνη την περίοδο.
Οι γονείς είχαν επίσης επισημάνει ότι ήταν πρόθυμοι να κάνουν αλλαγές όταν τα παιδιά ζητούσαν διαφορετικές συνθήκες ύπνου.
Ένα κρεβάτι 5,5 μέτρων και μια ασυνήθιστη οικογενειακή ιστορία
Η ιστορία της οικογένειας Constable έγινε γνωστή όχι επειδή ανακάλυψαν έναν καινούργιο τρόπο ανατροφής, αλλά επειδή βρήκαν μια ιδιαίτερη λύση σε μια καθημερινή οικογενειακή ανάγκη.
Για άλλους γονείς η λύση αυτή μπορεί να φαίνεται υπερβολική, ενώ για κάποιους άλλους η επιθυμία των παιδιών να βρίσκονται κοντά τους είναι κάτι πολύ οικείο.
Δεν υπάρχει λόγος να θεωρούμε ότι ένα κρεβάτι 5,5 μέτρων αποτελεί πρότυπο για κάθε σπίτι.
Η συγκεκριμένη ιστορία δείχνει, όμως, πόσο διαφορετικά μπορούν να οργανώνουν οι οικογένειες την καθημερινότητά τους, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προσωπικές τους προτιμήσεις.
Για τον Ryan και την Kim Constable, εκείνο το τεράστιο κρεβάτι ήταν απλώς ένας τρόπος να έχουν κοντά τους τα τέσσερα παιδιά τους, όσο εκείνα επιθυμούσαν να μοιράζονται τον ίδιο χώρο.
