Δεν έχεις ανάγκη, είσαι δυνατή!
Υπάρχουν στιγμές που όλα γύρω σου μοιάζουν να γκρεμίζονται. Οι μέρες αυτές, εκείνες οι βουβές, βαριές ώρες, όπου το φως φαίνεται να χάνεται στις σκιές της σκέψης σου. Ξυπνάς και κάθε αναπνοή μοιάζει με μάχη. Σαν να κουβαλάς έναν αόρατο βράχο στην πλάτη σου, έναν βράχο που δεν ζήτησες, δεν διάλεξες, αλλά παρόλα αυτά είναι εκεί. Σε αυτές τις στιγμές, ίσως νιώσεις μικρή, αδύναμη, χαμένη. Αλλά άκουσέ με. Δεν έχεις ανάγκη. Είσαι δυνατή.
Η δύναμη δεν είναι πάντα φωνή που ουρλιάζει μέσα σε μια μάχη. Δεν είναι οι γροθιές στο τραπέζι ούτε οι κραυγές που προσπαθούν να επιβληθούν στον θόρυβο. Η δύναμη είναι σιωπή. Η δύναμη είναι η ικανότητά σου να αντέχεις το βάρος χωρίς να λυγίσεις, να κοιτάς μέσα στο σκοτάδι και να ξέρεις ότι θα βρεις φως. Είσαι δυνατή, ακόμη κι αν δεν το πιστεύεις τώρα. Είσαι δυνατή γιατί, παρά τον φόβο, επιλέγεις να συνεχίσεις.
Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που δεν ήξερες αν θα τα καταφέρεις; Εκείνες τις μέρες που το άγχος έμοιαζε να σε καταβροχθίζει, που το μυαλό σου γεμάτο αμφιβολίες σε έκανε να νιώθεις σαν να στέκεσαι σε λεπτό πάγο; Κι όμως, πέρασαν. Κι όμως, επιβίωσες. Κι αν το έκανες τότε, μπορείς και τώρα. Γιατί αυτό είναι η δύναμή σου. Να σηκώνεσαι, ακόμα κι όταν όλα σε σπρώχνουν να μείνεις πεσμένη.
Η αλήθεια είναι πως συχνά ξεχνάμε ποιοι είμαστε. Ξεχνάμε ότι η καρδιά μας έχει αντέξει καταιγίδες. Ότι η ψυχή μας έχει περάσει μέσα από φωτιές και βγήκε πιο καθαρή, πιο λαμπερή, πιο γεμάτη από πριν. Δεν έχεις ανάγκη, γιατί η δύναμή σου είναι μέσα σου. Δεν βρίσκεται σε κανέναν άλλο. Δεν έρχεται από εξωτερικές πηγές. Είναι δική σου, έχει ριζώσει βαθιά στο είναι σου.
Πόσες φορές αμφισβήτησες τον εαυτό σου; Πόσες φορές σκέφτηκες ότι δεν είσαι αρκετή; Ότι χρειάζεσαι κάτι παραπάνω, κάποιον άλλον, για να νιώσεις ολοκληρωμένη; Αυτό είναι το ψέμα που μας λέει ο φόβος. Ο φόβος θέλει να πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε μόνοι μας, ότι η ευτυχία είναι κάτι που εξαρτάται από εξωτερικές συνθήκες. Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική. Είσαι ήδη ολόκληρη. Είσαι ήδη αρκετή. Είσαι ήδη δυνατή.
Η δύναμη δεν σημαίνει ότι δεν πέφτεις ποτέ. Σημαίνει ότι σηκώνεσαι ξανά και ξανά. Σημαίνει ότι παραδέχεσαι τα λάθη σου, ότι δέχεσαι τις αδυναμίες σου, χωρίς να τους επιτρέπεις να σε ορίζουν. Δεν έχει σημασία πόσο καιρό χρειάζεται να σηκωθείς. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι δεν τα παρατάς. Και εσύ, δεν τα παρατάς. Γι’ αυτό είσαι δυνατή.
Θέλω να σκεφτείς έναν καθρέφτη. Όχι εκείνον που δείχνει την εξωτερική σου εικόνα. Αλλά τον καθρέφτη της ψυχής σου. Κοίταξε μέσα σε αυτόν. Δες όλα όσα έχεις περάσει. Δες τα δάκρυα που χύθηκαν, τους φόβους που νίκησες, τις νύχτες που άντεξες όταν όλα φαινόταν χαμένα. Και έπειτα, δες το χαμόγελό σου. Το χαμόγελο που, ακόμα κι αν δεν εμφανίζεται καθημερινά, είναι εκεί. Είναι το σημάδι ότι παρά τα πάντα, συνεχίζεις.
Δεν έχεις ανάγκη, γιατί έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι. Η δύναμη σου είναι οι στιγμές που τόλμησες να δείξεις ευαισθησία. Οι στιγμές που επέτρεψες στον εαυτό σου να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Η δύναμή σου είναι η επιλογή σου να ζήσεις αυθεντικά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι είσαι ευάλωτη. Γιατί η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία. Είναι η πιο μεγάλη μορφή θάρρους.
Σκέψου το εξής: κάθε φορά που ένιωσες ότι χρειάζεσαι κάποιον άλλον για να σταθείς στα πόδια σου, αυτό ήταν η φωνή της αμφιβολίας. Και κάθε φορά που έπιασες τον εαυτό σου να βρίσκει την απάντηση μέσα του, αυτό ήταν η φωνή της δύναμης σου. Άκου τη δεύτερη φωνή. Είναι πιο ήσυχη, αλλά είναι εκεί. Και σου λέει πάντα την αλήθεια: είσαι αρκετή. Δεν έχεις ανάγκη.
Υπάρχει κάτι μαγικό στο να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου. Σου δίνει μια ελευθερία που κανένας άλλος δεν μπορεί να σου προσφέρει. Όταν καταλάβεις ότι είσαι δυνατή, όλα αλλάζουν. Ο φόβος δεν φεύγει ποτέ εντελώς, αλλά χάνει την εξουσία του πάνω σου. Η αμφιβολία μπορεί να ψιθυρίζει, αλλά δεν σε κρατάει πια πίσω. Η ζωή σου αρχίζει να χορεύει στον ρυθμό της δικής σου μουσικής.
Δεν είναι εύκολο να το θυμάσαι πάντα. Υπάρχουν στιγμές που η αμφιβολία θα επιστρέψει, που θα κοιτάξεις το σκοτάδι και θα σκεφτείς ότι σε νικά. Σε αυτές τις στιγμές, θέλω να θυμηθείς αυτό: έχεις περάσει κι άλλες καταιγίδες. Κι αυτή τη φορά, όπως και τότε, θα βγεις πιο δυνατή.
Είσαι σαν το δέντρο που λυγίζει στον άνεμο, αλλά δεν σπάει. Σαν το κύμα που διαλύεται στην ακτή, αλλά επιστρέφει ξανά και ξανά. Η δύναμή σου είναι η αντοχή σου, η πίστη σου ότι, παρά τις δυσκολίες, υπάρχει πάντα ένας δρόμος. Και η δύναμή σου είναι επίσης η επιλογή σου να φροντίσεις τον εαυτό σου. Να σταματήσεις για λίγο, να πάρεις μια ανάσα, να αφήσεις τον εαυτό σου να νιώσει, χωρίς να κρίνεις.
Θέλω να σου πω μια τελευταία σκέψη. Η δύναμη δεν είναι προορισμός. Είναι ένα ταξίδι. Κάθε φορά που αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, κάθε φορά που σκέφτεσαι ότι δεν μπορείς, θυμήσου αυτό το ταξίδι. Θυμήσου όλα όσα έχεις ξεπεράσει, όλα όσα έχεις μάθει. Και κυρίως, θυμήσου ότι, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος, δεν είσαι ποτέ πραγματικά μόνη. Γιατί έχεις εσένα. Και αυτό είναι αρκετό.
Δεν έχεις ανάγκη. Είσαι δυνατή. Και θα συνεχίσεις να είσαι.
