Μανώλης Γιάνκος: Το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης στα 90 μέτρα που γράφτηκε στη σιωπή
Ο Μανώλης Γιάνκος κατάφερε κάτι που ελάχιστοι άνθρωποι στον κόσμο έχουν πλησιάσει. Τον Ιούνιο του 2025 σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης σε γλυκό νερό, φτάνοντας στα 90 μέτρα βάθος στη λίμνη Laguna de Apoyo στη Νικαράγουα. Μια βουτιά τεσσάρων λεπτών που δεν ήταν απλώς μια αθλητική επιτυχία, αλλά το αποτέλεσμα μιας ολόκληρης ζωής αφιερωμένης στη θάλασσα και στη σιωπή.
Κι όμως, αν περιμένετε να σας πει ότι ένιωσε θρίαμβο ή έκρηξη συναισθημάτων, θα σας εκπλήξει. Για εκείνον, το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης ήταν απλώς η φυσική συνέχεια μιας πορείας.
Από την παιδική ηλικία στη μεγάλη απόφαση
Η σχέση του με το νερό ξεκίνησε πολύ νωρίς. Η μητέρα του είχε μια τραυματική εμπειρία με πνιγμό όταν ήταν μικρή και αποφάσισε ότι τα παιδιά της έπρεπε να μάθουν σωστά κολύμπι. Έτσι, ο Μανώλης βρέθηκε από παιδί στις πισίνες.
Η κολύμβηση τον έμαθε να αντέχει τη σιωπή. Να μένει μόνος με τον εαυτό του, μέσα σε έναν διάδρομο νερού, χωρίς περισπασμούς.
Η μετάβαση στην ελεύθερη κατάδυση ήρθε αργότερα. Στην αρχή δίστασε. Ο χώρος στην Ελλάδα είναι μικρός και οι προοπτικές περιορισμένες. Όμως γύρω στα 25 του, όπως λέει, δεν μπορούσε άλλο να αγνοεί αυτό που ένιωθε.

Η ελεύθερη κατάδυση είναι κάτι πολύ περισσότερο από άθλημα
Αν νομίζετε ότι η ελεύθερη κατάδυση είναι απλώς να κρατάς την αναπνοή σου και να κατεβαίνεις βαθιά, ξανασκεφτείτε το. Πρόκειται για μια βαθιά εσωτερική διαδικασία.
Χρειάζεται ηρεμία. Απόλυτη συγκέντρωση. Συμφιλίωση με το σώμα και τα όριά του.
Ο Μανώλης Γιάνκος μιλά ανοιχτά για την ανάγκη να αποδεχτεί τον εαυτό του. Για χρόνια προσπαθούσε να είναι αυτό που πίστευε ότι περιμένει η κοινωνία. Ένας «κανονικός» άνθρωπος, με μια πιο προβλέψιμη διαδρομή.
Μόνο όταν κατάλαβε ποιος είναι πραγματικά, μπόρεσε να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο. Και αυτός ο δρόμος τον οδήγησε στα 90 μέτρα βάθος.
Τι συμβαίνει στο σώμα στα 90 μέτρα βάθος
Ας το δούμε λίγο ρεαλιστικά. Στα 90 μέτρα, το ανθρώπινο σώμα δέχεται πίεση περίπου 10 ατμοσφαιρών. Ο ίδιος το περιγράφει σαν να σε πατάει φορτηγό.
Το φως σχεδόν εξαφανίζεται. Η θερμοκρασία πέφτει. Η σιωπή γίνεται απόλυτη.
Στο γλυκό νερό, όπως στη λίμνη Laguna de Apoyo, το αίσθημα βαρύτητας είναι πιο έντονο. Κατεβαίνεις πιο εύκολα απ’ ό,τι ανεβαίνεις. Και αν κάνεις λάθος υπολογισμό, μπορεί να εξαντληθείς πριν επιστρέψεις στην επιφάνεια.
Γι’ αυτό και η εκπαίδευση είναι καθοριστική. Ο ίδιος τονίζει ότι η σωστή προετοιμασία είναι η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ασφάλεια και στον κίνδυνο.
Η σιωπή που σε φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό σου
Λίγο πριν τη βουτιά, υπάρχει μια στιγμή απόλυτης συγκέντρωσης. Δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις. Δεν υπάρχει φόβος.
Το άγχος δεν εξαφανίζεται. Μετατρέπεται σε εργαλείο. Σου δείχνει πού πρέπει να εστιάσεις.
Μέσα στο σκοτάδι του βυθού, ο Μανώλης περιγράφει μια αίσθηση τάξης. Βλέποντας πώς λειτουργεί η ζωή κάτω από το νερό, συνειδητοποιείς τη θέση σου στον κόσμο.
Προσγειώνεσαι. Αφήνεις πίσω την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και βλέπεις την πραγματικότητα.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο δυνατό κομμάτι της ελεύθερης κατάδυσης.
Το παγκόσμιο ρεκόρ ως αποτέλεσμα, όχι ως στόχος
Όταν τελικά ήρθε το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης στα 90 μέτρα, δεν ένιωσε αποκάλυψη. Δεν υπήρξε δραματική στιγμή.
Ήταν το τέλος μιας σειράς διαδικασιών. Το αποτέλεσμα δεκαετιών δουλειάς.
Στη δεκαετή πορεία του δεν είχε επικίνδυνο περιστατικό. Το αποδίδει στους αυστηρούς κανόνες του αθλήματος και στη σχολαστικότητα. Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη.
Και αν σκέφτεστε να δοκιμάσετε ελεύθερη κατάδυση, το μήνυμά του είναι ξεκάθαρο: χωρίς σωστή εκπαίδευση, δεν μπαίνετε στο νερό.
Η μοναξιά που σε δυναμώνει
Η ελεύθερη κατάδυση είναι μοναχικό άθλημα. Περνάς ατελείωτες ώρες προπόνησης μόνος.
Αυτή η μοναξιά, όμως, για τον Μανώλη έγινε δύναμη. Του έδωσε χώρο να σκεφτεί, να βρει ισορροπία.
Το δύσκολο, όπως λέει, δεν είναι να μπει στη ζώνη συγκέντρωσης πριν τη βουτιά. Το δύσκολο είναι να επιστρέψει στην κανονική ζωή. Να ξανασυνδεθεί με τον κόσμο.
Και αυτό είναι κάτι που ίσως όλοι μπορούμε να καταλάβουμε, έστω και σε μικρότερη κλίμακα.
Η Ελλάδα, η στήριξη και το επόμενο βήμα
Παρά τη διεθνή αναγνώριση, η ελεύθερη κατάδυση στην Ελλάδα παραμένει περιορισμένη. Ο ίδιος δεν είχε ουσιαστική στήριξη από την πολιτεία.
Το στήριγμά του ήταν οι φίλοι και η οικογένεια. Ακόμη κι αν κατά καιρούς ανησυχούσαν και του ζητούσαν να σταματήσει.
Σήμερα, νιώθει πιο έτοιμος από ποτέ. Η ηλικία, όπως λέει, δεν είναι εμπόδιο. Αντίθετα, η εμπειρία είναι πλεονέκτημα.
Σκοπεύει να παραμείνει στον υψηλό ανταγωνισμό για ακόμη δύο χρόνια. Στόχος του; Μια νέα σειρά παγκόσμιων ρεκόρ στη Νικαράγουα, για να κλείσει την καριέρα του όπως την ονειρεύεται.
Αυτό που θέλει να μείνει πίσω δεν είναι απλώς το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης. Είναι η προσπάθεια. Η συνέπεια. Το ότι δεν εγκατέλειψε.
Γιατί, τελικά, στα 90 μέτρα βάθος δεν συναντάς μόνο το σκοτάδι. Συναντάς τον εαυτό σου. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο βαθύ ρεκόρ απ’ όλα.












