Έχετε παρατηρήσει ότι κάποιοι άνθρωποι, κάθε φορά που σηκώνονται από ένα τραπέζι, σπρώχνουν αυτόματα την καρέκλα τους στη θέση της; Το κάνουν στο σπίτι, σε μια καφετέρια, στο εστιατόριο ή στον χώρο εργασίας τους. Είναι μια κίνηση που διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα και συχνά περνά απαρατήρητη.
Γιατί όμως κάποιοι δεν παραλείπουν ποτέ αυτή τη μικρή λεπτομέρεια, ενώ άλλοι δεν την προσέχουν καθόλου; Η απάντηση μπορεί να σχετίζεται με την ανατροφή, τις καθημερινές συνήθειες, την ανάγκη για τάξη ή την προσοχή προς τους ανθρώπους γύρω μας. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι μια τέτοια κίνηση αρκεί για να αποκαλύψει τον χαρακτήρα μας.
Μια απλή συνήθεια που συχνά ξεκινά από την παιδική ηλικία
Για πολλούς ανθρώπους, το να επιστρέφουν την καρέκλα στη θέση της είναι κάτι που έμαθαν από μικροί. Ίσως οι γονείς τους τούς υπενθύμιζαν να αφήνουν το τραπέζι τακτοποιημένο μετά το φαγητό ή να προσέχουν τον χώρο που χρησιμοποιούν.
Με τον καιρό, μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να γίνει αυτόματη. Δεν χρειάζεται πλέον να τη σκέφτονται, όπως δεν σκέφτονται ιδιαίτερα ότι πρέπει να κλείσουν ένα συρτάρι που άνοιξαν ή να βάλουν ένα αντικείμενο πίσω στη θέση του.
Αυτό εξηγεί γιατί κάποιος μπορεί να τακτοποιεί πάντα την καρέκλα του χωρίς να έχει κάποια ιδιαίτερη ανάγκη για οργάνωση. Απλώς έχει συνηθίσει να ολοκληρώνει με αυτόν τον τρόπο μια καθημερινή δραστηριότητα.
Η προσοχή στον χώρο και στους ανθρώπους γύρω μας
Μια καρέκλα που έχει μείνει αρκετά έξω από το τραπέζι μπορεί να δυσκολεύει τη διέλευση των άλλων. Σε έναν στενό διάδρομο εστιατορίου, για παράδειγμα, μπορεί να εμποδίζει έναν σερβιτόρο που μεταφέρει πιάτα ή κάποιον που προσπαθεί να περάσει.
Όταν κάποιος τη σπρώχνει πίσω, κάνει τον χώρο πιο εύχρηστο για τους επόμενους. Μπορεί να το κάνει επειδή παρατήρησε το εμπόδιο ή επειδή έχει μάθει να αφήνει τα πράγματα όπως τα βρήκε.
Η πράξη αυτή μπορεί να εκφράζει πρακτική ευγένεια και προσοχή προς τους άλλους. Δεν αποδεικνύει, όμως, από μόνη της ότι ο άνθρωπος που την κάνει είναι πιο ευγενικός ή περισσότερο υπεύθυνος σε κάθε περίπτωση.
Γιατί κάποιοι αισθάνονται καλύτερα όταν όλα βρίσκονται στη θέση τους;
Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν την εικόνα ενός τακτοποιημένου χώρου. Μια καρέκλα που βρίσκεται σωστά κάτω από το τραπέζι, ένα κλειστό ντουλάπι ή ένα καθαρό γραφείο μπορεί να τους δημιουργεί αίσθηση ηρεμίας.
Η προτίμηση αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα τελειομανία. Κάποιος μπορεί να επιθυμεί τάξη σε ορισμένες στιγμές της ημέρας, χωρίς να είναι ιδιαίτερα οργανωμένος σε όλους τους τομείς της ζωής του.
Άλλωστε, οι προσωπικές προτιμήσεις διαφέρουν. Κάποιοι δεν ενοχλούνται καθόλου από μια καρέκλα που έχει μείνει έξω, ενώ άλλοι αισθάνονται την ανάγκη να τη μετακινήσουν αμέσως.
Η μικρή κίνηση που ολοκληρώνει μια καθημερινή δραστηριότητα
Όταν τελειώνουμε το φαγητό μας, συνήθως ακολουθούμε μια σειρά από κινήσεις. Σηκωνόμαστε, παίρνουμε τα προσωπικά μας αντικείμενα και απομακρυνόμαστε από το τραπέζι.
Για ορισμένους ανθρώπους, η επανατοποθέτηση της καρέκλας είναι απλώς το τελευταίο βήμα αυτής της διαδικασίας. Με αυτόν τον τρόπο αισθάνονται ότι ολοκλήρωσαν αυτό που έκαναν και άφησαν τον χώρο έτοιμο για την επόμενη χρήση.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποια βαθύτερη ψυχολογική εξήγηση. Οι καθημερινές μας κινήσεις αποτελούνται συχνά από μικρές αλληλουχίες που επαναλαμβάνουμε επειδή μας είναι γνώριμες και πρακτικές.
Τι λέει πραγματικά η ψυχολογία για αυτές τις μικρές συμπεριφορές;
Στην ψυχολογία έχει μελετηθεί κατά πόσο οι καθημερινές συμπεριφορές μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες για την προσωπικότητα ενός ανθρώπου. Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η παρατήρηση της συμπεριφοράς μπορεί να βοηθήσει στη διαμόρφωση εντυπώσεων, ιδιαίτερα όταν έχουμε περισσότερα στοιχεία για το ίδιο άτομο.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι κάθε μικρή πράξη έχει μια συγκεκριμένη και αξιόπιστη ερμηνεία. Δεν υπάρχει τεκμηριωμένος ψυχολογικός κανόνας που να συνδέει την τοποθέτηση της καρέκλας στη θέση της με την καλοσύνη, την ευσυνειδησία ή την ανάγκη για έλεγχο.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα έναν άνθρωπο, χρειάζεται να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του σε διαφορετικές καταστάσεις. Μια μεμονωμένη συνήθεια μπορεί να μας κινήσει την περιέργεια, αλλά δεν αρκεί για ασφαλή συμπεράσματα.
Μπορεί μια μικρή πράξη να κάνει την καθημερινότητα καλύτερη;
Ακόμη κι αν η τοποθέτηση μιας καρέκλας δεν αποκαλύπτει τον χαρακτήρα μας, μπορεί να έχει ένα μικρό πρακτικό όφελος. Ένας τακτοποιημένος χώρος είναι πιο εύκολος στη χρήση και συχνά πιο ευχάριστος για όσους τον μοιράζονται.
Το ίδιο ισχύει όταν επιστρέφουμε ένα αντικείμενο στη θέση του, μαζεύουμε κάτι που μας έπεσε ή αφήνουμε καθαρό ένα κοινόχρηστο τραπέζι. Καθεμία από αυτές τις κινήσεις μπορεί να διευκολύνει την καθημερινότητα χωρίς να απαιτεί ιδιαίτερο χρόνο ή προσπάθεια.
Δεν χρειάζεται, βέβαια, να μετατρέψουμε αυτές τις συνήθειες σε κριτήριο αξιολόγησης των άλλων. Κάποιος μπορεί να ξεχάσει να σπρώξει την καρέκλα του επειδή βιάζεται, είναι αφηρημένος ή απλώς δεν το έχει συνηθίσει.
Η λεπτομέρεια που αξίζει να προσέξουμε
Την επόμενη φορά που θα σηκωθείτε από ένα τραπέζι, παρατηρήστε αν βάζετε την καρέκλα στη θέση της χωρίς καν να το σκεφτείτε. Ίσως είναι μια συνήθεια που σας ακολουθεί από την παιδική ηλικία ή απλώς ένας τρόπος να αφήνετε τον χώρο τακτοποιημένο.
Και αν δεν το κάνετε, αυτό δεν λέει κάτι αρνητικό για την προσωπικότητά σας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να χωριστούν σε καλούς και κακούς με βάση μια τόσο απλή κίνηση.
Η ουσία βρίσκεται κάπου αλλού. Δεν χρειάζεται να αποδεικνύει μια μικρή πράξη τον χαρακτήρα μας για να έχει αξία. Μερικές φορές αρκεί το γεγονός ότι κάνει τη ζωή των ανθρώπων γύρω μας λίγο πιο εύκολη.
Πηγές:
