Κάθε πρωί, ένα μικρό μυρμήγκι έφτανε πρώτο στη δουλειά του. Δεν περίμενε οδηγίες, δεν χρειαζόταν κάποιον να το επιβλέπει και δεν έχανε χρόνο σε άσκοπες συζητήσεις. Ήταν εργατικό, παραγωγικό και, το σημαντικότερο, χαρούμενο με αυτό που έκανε.
Όλα κυλούσαν μια χαρά, μέχρι που το αφεντικό του, ένα λιοντάρι, αποφάσισε πως κάτι έπρεπε να αλλάξει. Αυτή είναι μια παλιά σατιρική ιστορία για τον κόσμο της εργασίας, τη γραφειοκρατία και τις αποφάσεις που μερικές φορές καταλήγουν να τιμωρούν εκείνους που προσφέρουν περισσότερο.
Το μυρμήγκι που δούλευε χωρίς να χρειάζεται αφεντικό
Κάθε μέρα, το μικρό μυρμήγκι πήγαινε πολύ νωρίς στη δουλειά και ξεκινούσε αμέσως να εργάζεται. Δεν παραπονιόταν, δεν καθυστερούσε και δεν χρειαζόταν κανέναν να του υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις του.
Ήταν πολύ παραγωγικό και αγαπούσε τη δουλειά του.
Το αφεντικό του, το λιοντάρι, παρατηρούσε με απορία πόσα πολλά κατάφερνε το μυρμήγκι χωρίς καμία απολύτως επίβλεψη.
Μια μέρα σκέφτηκε:
«Αφού το μυρμήγκι είναι τόσο παραγωγικό χωρίς κάποιον να το επιβλέπει, φαντάσου πόσο περισσότερο θα αποδίδει αν αποκτήσει προϊστάμενο!»
Έτσι, αποφάσισε να προσλάβει μια κατσαρίδα.
Η κατσαρίδα είχε μεγάλη εμπειρία στη διοίκηση προσωπικού και ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τις καταπληκτικές αναφορές που συνέτασσε.
Η πρώτη της απόφαση ήταν να δημιουργήσει ένα σύστημα καταγραφής της ώρας προσέλευσης και αποχώρησης των εργαζομένων.
Στη συνέχεια διαπίστωσε ότι χρειαζόταν κάποιον να τη βοηθά με τις αναφορές και τη γραφειοκρατία.
Γι’ αυτό προσέλαβε μια αράχνη, η οποία ανέλαβε τη δακτυλογράφηση των εγγράφων, την αρχειοθέτηση και την απάντηση των τηλεφωνημάτων.
Οι αναφορές, τα γραφήματα και οι νέες προσλήψεις
Το λιοντάρι ήταν ενθουσιασμένο με τις αναφορές της κατσαρίδας. Επιτέλους μπορούσε να βλέπει σε πίνακες όλα όσα συνέβαιναν στην επιχείρησή του.
Μάλιστα, της ζήτησε να ετοιμάζει και γραφήματα που θα παρουσίαζαν την παραγωγή και την εξέλιξή της, ώστε να μπορεί να τα δείχνει στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου.
Για να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις, η κατσαρίδα αγόρασε έναν καινούργιο υπολογιστή και έναν εκτυπωτή λέιζερ.
Σύντομα, όμως, αποφάσισε ότι χρειαζόταν και τεχνική υποστήριξη.
Έτσι προσέλαβε μια μύγα, η οποία ανέλαβε τη λειτουργία του τμήματος πληροφορικής.
Στο μεταξύ, το μικρό μυρμήγκι συνέχιζε να προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του.
Μόνο που τα πράγματα είχαν αλλάξει.
Εκεί που κάποτε έφτανε το πρωί και ξεκινούσε αμέσως να εργάζεται, τώρα έπρεπε να συμπληρώνει έντυπα, να παρακολουθεί συναντήσεις, να ενημερώνει καταστάσεις και να εξηγεί συνεχώς τι ακριβώς είχε κάνει.
Η δουλειά που άλλοτε το γέμιζε χαρά είχε αρχίσει να γίνεται κουραστική και δυσάρεστη.
Το λιοντάρι αποφασίζει ότι χρειάζεται ακόμη ένας διευθυντής
Το λιοντάρι παρατήρησε ότι το τμήμα είχε μεγαλώσει αρκετά και κατέληξε σε ένα νέο συμπέρασμα.
«Χρειαζόμαστε έναν υπεύθυνο που θα συντονίζει όλους αυτούς τους εργαζομένους!»
Έτσι, προσέλαβε τον τζίτζικα ως διευθυντή του τμήματος.
Η πρώτη απόφαση του τζίτζικα ήταν να αγοράσει μια καινούργια μοκέτα και μια πολυτελή εργονομική πολυθρόνα για το γραφείο του.
Φυσικά, χρειαζόταν και έναν νέο ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Λίγο αργότερα, έφερε μαζί του και έναν προσωπικό βοηθό από την προηγούμενη δουλειά του.
Ο βοηθός θα τον υποστήριζε στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδίου για τον έλεγχο του προϋπολογισμού, την παρακολούθηση των εργασιών και τη βελτιστοποίηση της απόδοσης του τμήματος.
Όλα έδειχναν πλέον πολύ πιο οργανωμένα.
Υπήρχαν διευθυντές, προϊστάμενοι, βοηθοί, συστήματα καταγραφής, αναφορές, γραφήματα και συναντήσεις.
Μόνο που υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα.
Κανείς δεν είχε πια αρκετό χρόνο για την πραγματική δουλειά.
Η παραγωγικότητα πέφτει και κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί
Το τμήμα στο οποίο κάποτε εργαζόταν χαρούμενο το μικρό μυρμήγκι είχε μετατραπεί σε έναν θλιβερό χώρο.
Κανείς δεν γελούσε πια. Όλοι ήταν κουρασμένοι, εκνευρισμένοι και απογοητευμένοι.
Το μυρμήγκι, που παλιότερα απολάμβανε την εργασία του, περνούσε πλέον το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του συμπληρώνοντας χαρτιά και συμμετέχοντας σε συσκέψεις.
Ο τζίτζικας, βλέποντας το άσχημο κλίμα, έπεισε το λιοντάρι ότι ήταν απολύτως απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μια μεγάλη έρευνα για το εργασιακό περιβάλλον.
Το λιοντάρι συμφώνησε.
Όταν, όμως, άρχισε να εξετάζει τις οικονομικές αναφορές και τα αποτελέσματα του τμήματος, ανακάλυψε κάτι ανησυχητικό.
Παρά τις νέες προσλήψεις, τους υπολογιστές, τις συναντήσεις και τα συστήματα ελέγχου, η παραγωγικότητα είχε μειωθεί σημαντικά.
Η επιχείρηση ξόδευε περισσότερα χρήματα, αλλά παρήγαγε λιγότερο έργο.
Το λιοντάρι θορυβήθηκε.
«Πρέπει να βρούμε αμέσως τι φταίει!» αποφάσισε.
Η κουκουβάγια αναλαμβάνει να βρει το πρόβλημα
Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, το λιοντάρι προσέλαβε μια κουκουβάγια, μια ιδιαίτερα γνωστή και ακριβοπληρωμένη σύμβουλο επιχειρήσεων.
Η κουκουβάγια ανέλαβε να πραγματοποιήσει έναν λεπτομερή έλεγχο και να προτείνει λύσεις για τη βελτίωση της παραγωγικότητας.
Πέρασε τρεις ολόκληρους μήνες μέσα στο τμήμα.
Εξέτασε στοιχεία, μελέτησε αναφορές, μίλησε με τους υπευθύνους, ανέλυσε τα οικονομικά δεδομένα και συνέταξε ένα τεράστιο πόρισμα που αποτελούνταν από πολλούς τόμους.
Όταν ολοκλήρωσε την έρευνά της, παρουσίασε στο λιοντάρι το τελικό της συμπέρασμα.
Ήταν σύντομο και ξεκάθαρο:
«Το τμήμα έχει υπεράριθμο προσωπικό. Πρέπει να γίνουν περικοπές».
Το λιοντάρι διάβασε το πόρισμα, σκέφτηκε για λίγο και αποφάσισε να προχωρήσει αμέσως στις απαραίτητες απολύσεις.
Και τώρα, μαντέψτε ποιον απέλυσε πρώτο…
Το μυρμήγκι, φυσικά!
Γιατί, σύμφωνα με την τελική αξιολόγηση της διοίκησης, το μυρμήγκι…
«Παρουσίαζε έλλειψη κινήτρων και είχε αρνητική συμπεριφορά απέναντι στη δουλειά του».
