Τα Ντόμπερμαν είναι από τις φυλές σκύλων που έχουν αποκτήσει μια πολύ συγκεκριμένη δημόσια εικόνα: δυναμικά, αυστηρά, προστατευτικά και, σύμφωνα με παλιούς μύθους, ακόμη και απρόβλεπτα.
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Πρόκειται για μια έξυπνη, δραστήρια και ιδιαίτερα αφοσιωμένη φυλή, η συμπεριφορά της οποίας εξαρτάται όχι μόνο από τα γενετικά χαρακτηριστικά αλλά και από την κοινωνικοποίηση, την εκπαίδευση, το περιβάλλον και τον τρόπο ζωής του κάθε σκύλου.
Μύθος 1: Το Ντόμπερμαν κάποια στιγμή θα στραφεί εναντίον του ανθρώπου του
Ένας από τους πιο επίμονους μύθους υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος του Ντόμπερμαν συνεχίζει να μεγαλώνει ενώ το κρανίο του σταματά, με αποτέλεσμα να πιέζεται ο εγκέφαλος και το ζώο να γίνεται ξαφνικά επιθετικό.
Δεν υπάρχει καμία επιστημονική βάση για αυτόν τον ισχυρισμό. Δεν έχει περιγραφεί κάποια ιδιαίτερη αναπτυξιακή διαδικασία στα Ντόμπερμαν κατά την οποία ο εγκέφαλος μεγαλώνει περισσότερο από το κρανίο.
Όπως κάθε σκύλος, ένα Ντόμπερμαν μπορεί να παρουσιάσει προβληματική ή επιθετική συμπεριφορά υπό ορισμένες συνθήκες. Πόνος, φόβος, κακή κοινωνικοποίηση, ακατάλληλη εκπαίδευση, τραυματικές εμπειρίες ή προβλήματα υγείας μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη συμπεριφορά οποιουδήποτε ζώου.
Αυτό όμως απέχει πολύ από τον παλιό μύθο ότι η φυλή «τρελαίνεται» ξαφνικά εξαιτίας του εγκεφάλου της.
Τι χαρακτήρα έχει στην πραγματικότητα ένα Ντόμπερμαν;
Το πρότυπο της φυλής περιγράφει ένα Ντόμπερμαν που είναι σε εγρήγορση, έξυπνο, εκπαιδεύσιμο, με αυτοπεποίθηση και στενή σχέση με την οικογένειά του.
Η φυλή δημιουργήθηκε στη Γερμανία στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Karl Friedrich Louis Dobermann, ο οποίος ήθελε έναν δυνατό και αξιόπιστο σκύλο προστασίας που θα τον συνόδευε στην εργασία του.
Η ιστορία αυτή εξηγεί και αρκετά από τα χαρακτηριστικά που διατηρεί η φυλή μέχρι σήμερα: μεγάλη προσοχή στο περιβάλλον, ισχυρό δέσιμο με τους ανθρώπους της και υψηλή διάθεση για εργασία.
Μύθος 2: Τα Ντόμπερμαν δεν μπορούν να ζήσουν με παιδιά
Η εμφάνιση και η ιστορία του Ντόμπερμαν ως σκύλου φύλαξης έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν αποτελεί κατάλληλη επιλογή για μια οικογένεια με παιδιά.
Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί γενικός κανόνας. Ένα σωστά κοινωνικοποιημένο και ισορροπημένο Ντόμπερμαν μπορεί να δημιουργήσει πολύ στενό δεσμό με τα μέλη της οικογένειας και να συμβιώσει αρμονικά με παιδιά.
Ωστόσο, όπως ισχύει για κάθε μεγαλόσωμο και δυνατό σκύλο, η συνύπαρξη χρειάζεται κανόνες. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται τον προσωπικό χώρο του σκύλου, να μην τον ενοχλούν όταν τρώει ή ξεκουράζεται και να μην τραβούν αυτιά, ουρά ή τρίχωμα.
Παράλληλα, οι αλληλεπιδράσεις μικρών παιδιών με έναν σκύλο πρέπει πάντα να επιβλέπονται από ενήλικα, ανεξάρτητα από τη φυλή.
Δεν υπάρχει επομένως κάποια εγγύηση ότι «κάθε Ντόμπερμαν αγαπά τα παιδιά», όπως δεν υπάρχει και λόγος να θεωρούμε ότι η φυλή είναι από μόνη της ακατάλληλη για οικογένειες.
Γιατί ονομάζονται συχνά «σκύλοι Velcro»
Πολλοί άνθρωποι που ζουν με Ντόμπερμαν χρησιμοποιούν τον όρο «Velcro dog» για να περιγράψουν την τάση τους να βρίσκονται συνεχώς κοντά στους ανθρώπους με τους οποίους έχουν δεθεί.
Δεν είναι επιστημονικός όρος, αλλά περιγράφει αρκετά καλά την έντονη κοινωνικότητα που παρουσιάζουν πολλά άτομα της φυλής. Μπορεί να ακολουθούν τον άνθρωπό τους από δωμάτιο σε δωμάτιο και να επιζητούν συχνά επαφή και δραστηριότητες μαζί του.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι ένα Ντόμπερμαν δεν είναι σκύλος που συνήθως ευδοκιμεί όταν περνάει ατελείωτες ώρες μόνο του χωρίς άσκηση, πνευματική διέγερση και ανθρώπινη επαφή.
Μύθος 3: Τα «λευκά» Ντόμπερμαν είναι απλώς μια σπάνια και εντυπωσιακή παραλλαγή
Τα λεγόμενα λευκά Ντόμπερμαν έχουν πολύ ανοιχτό κρεμ τρίχωμα, ανοιχτόχρωμα μάτια και ροζ ή πολύ ανοιχτή χρωστική σε σημεία όπως η μύτη και τα βλέφαρα.
Δεν πρόκειται όμως απλώς για έναν ακόμη σπάνιο χρωματισμό. Ο συγκεκριμένος φαινότυπος συνδέεται με μορφή αλμπινισμού και δεν περιλαμβάνεται στα αποδεκτά χρώματα του προτύπου της φυλής.
Η μειωμένη μελάγχρωση μπορεί να συνοδεύεται από έντονη ευαισθησία στο φως και αυξημένο κίνδυνο βλαβών του δέρματος από την υπεριώδη ακτινοβολία.
Για αυτό οργανώσεις όπως το Doberman Pinscher Club of America αποθαρρύνουν έντονα τη σκόπιμη εκτροφή αλμπινιστικών Ντόμπερμαν με μόνο στόχο τη δημιουργία ενός σπάνιου ή εντυπωσιακού χρώματος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας ήδη υπάρχων λευκός σκύλος δεν μπορεί να ζήσει ως αγαπημένο κατοικίδιο. Σημαίνει ότι χρειάζεται κατάλληλη φροντίδα και ότι η υγεία πρέπει να βρίσκεται πάνω από την εμπορική αξία ενός ασυνήθιστου χρώματος.
Δεν είναι όλα θέμα φυλής
Η φυλή μπορεί να επηρεάζει ορισμένες γενικές τάσεις συμπεριφοράς, αλλά δεν καθορίζει από μόνη της τον χαρακτήρα ενός σκύλου.
Η γενετική, η ποιότητα της εκτροφής, η κοινωνικοποίηση κατά τους πρώτους μήνες ζωής, η εκπαίδευση, η σωματική και πνευματική άσκηση, η υγεία και οι εμπειρίες ενός ζώου παίζουν σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα συμπεριφορά του.
Για αυτό η φράση «δεν υπάρχουν κακά σκυλιά, μόνο κακοί άνθρωποι» είναι υπερβολικά απλοποιημένη. Ένας υπεύθυνος κηδεμόνας μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά, αλλά δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται ένας σκύλος.
Τι χρειάζεται κάποιος πριν επιλέξει Ντόμπερμαν
Πρόκειται για έναν έξυπνο και αθλητικό σκύλο που χρειάζεται καθημερινή άσκηση, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση και ουσιαστική επαφή με την οικογένεια.
Είναι επίσης σημαντικό να επιλέγεται υπεύθυνος εκτροφέας που πραγματοποιεί τους απαραίτητους ελέγχους υγείας, καθώς η φυλή έχει προδιάθεση για ορισμένες παθήσεις, μεταξύ των οποίων η διατατική μυοκαρδιοπάθεια, η νόσος von Willebrand, ο υποθυρεοειδισμός και ορισμένα ορθοπεδικά προβλήματα.
Το Ντόμπερμαν επομένως δεν είναι ούτε ο «επικίνδυνος σκύλος» των παλιών ταινιών ούτε ένας σκύλος που ταιριάζει αυτόματα σε όλους. Με υπεύθυνη επιλογή, σωστή κοινωνικοποίηση, εκπαίδευση και φροντίδα μπορεί να γίνει ένας ιδιαίτερα δεμένος, δραστήριος και αξιόπιστος σύντροφος.
Πηγές:
American Kennel Club – Doberman Pinscher
Doberman Pinscher Club of America – Albino Dobermans
Dobermann Club Greece – Πρότυπο φυλής
