Μαίρη Μεταξά: Η γυναίκα που έγινε η «μάνα» του ελληνικού κινηματογράφου
Από τα πούπουλα στη σκηνή
Η Μαίρη Μεταξά γεννήθηκε το 1912 στην Ανατολική Ρωμυλία και μεγάλωσε μέσα σε μια μεγαλοαστική οικογένεια που της πρόσφερε τα πάντα. Από μικρή λάτρευε το μπαλέτο και ήθελε να γίνει μπαλαρίνα. Αν και μεγάλωσε με ανέσεις, ποτέ δεν φοβήθηκε τη δουλειά. Δούλεψε σκληρά, με πείσμα και υπομονή, για να φτάσει εκεί που ήθελε. Πριν κατακτήσει το θέατρο και τον κινηματογράφο, πέρασε χρόνια στις οπερέτες ως ταλαντούχα μπαλαρίνα, όπου όλοι μιλούσαν για το ταλέντο της.
Η αρχή μιας μεγάλης καριέρας
Η πρώτη της επιτυχία ήρθε στη δεκαετία του ’30, στην επιθεώρηση «Οι νέες γυναίκες». Ήταν τότε που άρχισε να ξεχωρίζει ανάμεσα στους συναδέλφους της. Όμως η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε αρκετά αργότερα, όταν γνώρισε την Καλή Καλό και στη συνέχεια τον Κώστα Βουτσά, με τον οποίο έμελλε να γράψουν ιστορία.
Η γνωριμία που άλλαξε τη ζωή της
Η ιστορία της με την Καλή Καλό μοιάζει βγαλμένη από ταινία. Η Μεταξά, απελπισμένη που της έλειπαν τρεις μήνες για να συμπληρώσει τη σύνταξή της, παρακάλεσε να τη δεχτεί στον θίασό της. Μετά από συγκινητική επιμονή, η Καλό την πήρε στη θέση μιας άλλης ηθοποιού – μια πράξη που αποδείχθηκε καθοριστική. Από εκεί ξεκίνησε μια δεύτερη, λαμπρή καριέρα που την καθιέρωσε ως μία από τις πιο αγαπημένες καρατερίστριες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Το αχτύπητο δίδυμο με τον Κώστα Βουτσά
Η συνεργασία της με τον Κώστα Βουτσά δημιούργησε ένα από τα πιο αξέχαστα δίδυμα του ελληνικού σινεμά. Εκείνος την αποκαλούσε «μάνα» του, και εκείνη τον φρόντιζε σαν να ήταν όντως παιδί της. Ο Βουτσάς έχει πει πως η Μαίρη Μεταξά ήταν ακριβώς όπως την έβλεπε το κοινό στις ταινίες — αυθόρμητη, καλή και γεμάτη αγάπη. Μαζί γύρισαν ταινίες που λατρέψαμε όλοι, και το κοινό τους συνέδεσε για πάντα στη μνήμη του.
Οι άλλες μεγάλες στιγμές της στη μεγάλη οθόνη
Πέρα από τις ταινίες με τον Βουτσά, η Μαίρη Μεταξά έλαμψε και δίπλα σε άλλους σπουδαίους ηθοποιούς. Έπαιξε στην «Κυρά μας η μαμή» με τη Γεωργία Βασιλειάδου και τον Ορέστη Μακρή, στους «Δυο τρελούς και ο ατσίδας» με τον Μίμη Φωτόπουλο, στην «Ωραία του κουρέα» και στην «Περίπτερού». Η φιγούρα της, με το έντονο βλέμμα και το χαρακτηριστικό της ύφος, άφησε εποχή στις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του ’60.
Η γυναίκα πίσω από τους ρόλους
Παρόλο που όλοι τη θυμόμαστε σαν τη «μάνα» του ελληνικού κινηματογράφου, η Μαίρη Μεταξά δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Ήταν μια γυναίκα γεμάτη καλοσύνη, πάντα πρόθυμη να βοηθήσει όσους είχαν ανάγκη. Λάτρευε το τσιγάρο και τα χαρτιά, όχι από πάθος για τον τζόγο, αλλά για τη συντροφιά και τη ζωντάνια που έφερναν. Όπως θυμόταν ο Βουτσάς, περνούσαν ώρες στα καμαρίνια ή στις περιοδείες παίζοντας κουμκάν, απλώς για να γελούν και να περνά η ώρα.
Μια φωτογραφία και ένας μεγάλος έρωτας
Μια άγνωστη πτυχή της ζωής της αποκαλύφθηκε χρόνια αργότερα: στο σπίτι της υπήρχε μια φωτογραφία της, από τα νιάτα της, με αφιέρωση από έναν «Κώστα». Όπως αποδείχθηκε, ο άντρας αυτός ήταν ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που τότε ήταν ακόμα φοιτητής της Νομικής. Μια σχέση τρυφερή και μάλλον ρομαντική, που δεν προχώρησε ποτέ, αλλά έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της.
Το τέλος μιας μεγάλης ζωής
Τα τελευταία της χρόνια ήταν δύσκολα και μοναχικά. Αν και για χρόνια χάριζε γέλιο στο κοινό, η ζωή της σταμάτησε ήσυχα, μακριά από τα φώτα. Το 1987 εισήχθη στο Σισμανόγλειο με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα λόγω του καπνίσματος. Ο μόνος που στάθηκε πραγματικά δίπλα της ήταν ο «γιος» της, ο Κώστας Βουτσάς. Όταν πέθανε το 1991, λίγοι συνάδελφοι πήγαν στην κηδεία της. Ήταν ένα τέλος που δεν άξιζε σε μια τόσο αγαπητή γυναίκα. Ο Αρτέμης Μάτσας είχε πει τότε στον επικήδειό του: «Έφυγες τυλιγμένη στη μοναξιά. Μα ο θάνατος σήμερα θέλει δημόσιες σχέσεις».
Η αιώνια “μάνα” της οθόνης
Η Μαίρη Μεταξά μπορεί να έφυγε μόνη, αλλά το κοινό δεν την ξέχασε ποτέ. Παραμένει η πιο χαρακτηριστική «μάνα» του ελληνικού κινηματογράφου – η γυναίκα που με την ευγένεια, τη ζωντάνια και τη φυσική της τρυφερότητα κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές όλων. Οι ερμηνείες της συνεχίζουν να σκορπούν χαμόγελα και συγκίνηση κάθε φορά που προβάλλεται μια από τις ταινίες της.
