Ένα χωριό που αγγίζει τον ουρανό
Στην καρδιά της Παπούα, εκεί όπου η ζούγκλα είναι τόσο πυκνή που σχεδόν δεν περνάει φως, ζει μια φυλή που έχει βρει τον δικό της τρόπο να «ξεφεύγει» από τη γη. Οι Κοροβάι, μια από τις τελευταίες απομονωμένες φυλές του κόσμου, δεν μένουν σε σπίτια όπως τα ξέρουμε. Ζουν κυριολεκτικά πάνω στα δέντρα, σε ύψος που ζαλίζει.
Σπίτια που αιωρούνται πάνω από τη ζούγκλα
Αν βρεθείτε στην Παπούα, θα δείτε σπίτια να ξεπροβάλλουν στις κορυφές τεράστιων δέντρων. Οι Κοροβάι χτίζουν τα σπίτια τους σε ύψος από 10 μέχρι και 35 μέτρα, σε δέντρα που ονομάζονται wanim, συνήθως συκιές. Η θέα από εκεί πάνω είναι μοναδική – ζούγκλα παντού, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι.
Πώς φτιάχνονται αυτά τα σπίτια;
Δεν πρόκειται για απλές καλύβες. Χρειάζονται μέρες για να χτιστούν και όλη η κοινότητα συμμετέχει. Ο κορμός του δέντρου ενισχύεται για να αντέξει το βάρος, ενώ οι πλατφόρμες φτιάχνονται από μπαμπού και κισσό. Για σκεπή χρησιμοποιούν φύλλα φοίνικα, που προστατεύουν από τις βροχές και τον ήλιο. Και ναι, εκεί πάνω υπάρχουν χώροι για μαγείρεμα, ξεκούραση και παρατήρηση της φύσης.
Όλα έχουν τον λόγο τους
Τα σπίτια των Κοροβάι δεν είναι τόσο ψηλά μόνο για να εντυπωσιάζουν. Υπάρχουν πρακτικοί λόγοι. Πρώτον, το ύψος τους προστατεύει από την υγρασία, τα έντομα, ακόμη και από επικίνδυνα ζώα όπως φίδια και αγριογούρουνα. Δεύτερον, είναι πιο ασφαλή σε περίπτωση πλημμυρών. Και τρίτον, παλαιότερα τα χρησιμοποιούσαν και ως καταφύγιο από επιθέσεις άλλων φυλών.
Και κάτι ακόμα: το ύψος δείχνει κύρος
Σε πολλές περιπτώσεις, όσο ψηλότερο είναι το σπίτι, τόσο μεγαλύτερο το κύρος αυτού που το έχτισε. Είναι κάτι σαν «δήλωση» ικανοτήτων και κοινωνικής θέσης μέσα στη φυλή. Υπάρχουν σπίτια που φτάνουν ακόμη και τα 35 μέτρα – με σκαλιά φτιαγμένα από ξύλινα κορμούς. Αυτά δεν χρησιμοποιούνται συχνά στην καθημερινότητα, αλλά δείχνουν τη δεξιοτεχνία του οικοδόμου.
Η ζωή μέσα σε ένα σπίτι στα δέντρα
Μπορεί να ακούγεται ρομαντικό, αλλά είναι και απαιτητικό. Κάθε σπίτι φιλοξενεί 4 έως 12 άτομα και έχει μια κεντρική εστία για μαγείρεμα και ζέστη. Τα σπίτια δεν κρατούν για πάντα. Όταν «γεράσουν», η οικογένεια χτίζει ένα καινούργιο, συνεχίζοντας έτσι μια παράδοση που κρατά αιώνες.
Η πρώτη επαφή με τον έξω κόσμο ήταν πρόσφατη
Μπορεί να φαίνεται απίστευτο, αλλά η φυλή Κοροβάι ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο μόλις τη δεκαετία του 1970. Μέχρι τότε ζούσαν τελείως απομονωμένοι, χωρίς καμία επαφή με τον σύγχρονο πολιτισμό. Σήμερα, κάποιοι από αυτούς έχουν μετακινηθεί σε χωριά κοντά σε ποτάμια, αλλά οι κατασκευές στα δέντρα παραμένουν σύμβολο της ταυτότητάς τους.
Μια παράδοση που επιβιώνει στον χρόνο
Παρά τις αλλαγές που έχει φέρει ο σύγχρονος κόσμος, η παράδοση της οικοδόμησης δενδρόσπιτων παραμένει ζωντανή. Δεν είναι απλώς ένα αρχιτεκτονικό θαύμα μέσα στη ζούγκλα. Είναι κομμάτι της κουλτούρας τους, ένας τρόπος ζωής που περνά από γενιά σε γενιά.
Ένα μάθημα απλότητας και επιβίωσης
Οι Κοροβάι μας δείχνουν ότι δεν χρειάζονται τοίχοι από μπετό και παράθυρα αλουμινίου για να νιώσεις σπίτι. Με ελάχιστα μέσα, φτιάχνουν ένα ασφαλές, λειτουργικό και πολιτισμικά σημαντικό καταφύγιο. Και το κάνουν με τέτοιο τρόπο που να αντέχει στις προκλήσεις της φύσης.
Ένα ταξίδι στο παρελθόν, με τα μάτια στο μέλλον
Η ζωή των Κοροβάι μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή, πιο αγνή, πιο συνδεδεμένη με τη φύση. Ταυτόχρονα, μας υπενθυμίζει τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ανάγκης να προστατέψουμε κοινότητες που παλεύουν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους.
