7 μοναδικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μεγάλωσαν στις δεκαετίες του ’60 και του ’70
Κάθε γενιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και εμπειρίες που την ξεχωρίζουν. Αν και η γενιά του ’60 και του ’70 δεν είναι καλύτερη από τις υπόλοιπες, μια νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν εκείνη την περίοδο αναπτύσσουν μερικά πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που είναι σπάνια σήμερα. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν άμεση σχέση με τον τρόπο που μεγάλωσαν και την κοινωνία που βίωσαν. Ας δούμε τα 7 πιο σημαντικά χαρακτηριστικά αυτής της γενιάς.
Υψηλή ανοχή στην απογοήτευση
Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ήταν εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίζουν την απογοήτευση με πιο ήρεμο και πρακτικό τρόπο. Δεν υπήρχε η άμεση ανακούφιση που έχουμε σήμερα, με τις συνεχείς τεχνολογικές εξελίξεις και τις γρήγορες λύσεις. Αν ήθελες κάτι, έπρεπε να περιμένεις. Αν βαριόσουν, έπρεπε να βρεις κάτι να κάνεις. Αυτή η συνήθεια ανέπτυξε μια ψυχολογική ανθεκτικότητα, καθώς οι άνθρωποι αυτής της γενιάς μάθαιναν να αντέχουν τη δυσφορία και να προχωρούν χωρίς να χρειάζονται συνεχώς επιβεβαίωση ή άμεση ανταμοιβή. Σήμερα, η ικανότητα να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες χωρίς να ξεφεύγεις άμεσα από αυτές είναι σπάνια.
Ανεξαρτησία χωρίς χειροκροτήματα
Μια από τις πιο ισχυρές δεξιότητες της γενιάς του ’60 και του ’70 ήταν η ανεξαρτησία. Όταν μεγάλωναν, η ανεξαρτησία ήταν απλώς αναμενόμενη. Δεν υπήρχε συνεχής ανάγκη για ανατροφοδότηση ή επιβεβαίωση μέσω social media. Οι άνθρωποι αυτοί έκαναν τα πράγματα μόνοι τους, χωρίς να περιμένουν χειροκροτήματα ή επιβραβεύσεις. Αντιμετώπιζαν τα προβλήματά τους χωρίς να ζητούν βοήθεια ή να περιμένουν άμεση αναγνώριση. Αυτή η μορφή ανεξαρτησίας τους έδωσε σταθερότητα και την ικανότητα να βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις.

Πρακτική σχέση με τα συναισθήματα
Αυτή η γενιά μάθαινε να αντιμετωπίζει τα συναισθήματά της χωρίς να τα επιτρέπει να την κυριεύουν. Αντί να κρύβουν τα συναισθήματα ή να τα καταπιέζουν, είχαν την ικανότητα να λειτουργούν μέσω αυτών χωρίς να επιτρέπουν στον εσωτερικό κόσμο τους να τους επηρεάζει. Ήξεραν πώς να αντιμετωπίζουν το άγχος, τη λύπη ή την απογοήτευση, χωρίς να αφήνουν αυτά τα συναισθήματα να τους εμποδίζουν από το να κάνουν τις δουλειές τους. Αυτό το χαρακτηριστικό τους έδινε τη δυνατότητα να είναι ψύχραιμοι σε δύσκολες καταστάσεις και να διατηρούν τη συμπεριφορά τους ευθυγραμμισμένη με τους στόχους τους.
Κοινωνική αυτοπεποίθηση μέσω της πραγματικής αλληλεπίδρασης
Η κοινωνική αυτοπεποίθηση της γενιάς του ’60 και του ’70 χτιζόταν μέσα από την άμεση αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Δεν υπήρχαν social media για να κρυφτείς πίσω από μια οθόνη. Οι άνθρωποι αυτής της γενιάς μάθαιναν πώς να χειρίζονται τις κοινωνικές καταστάσεις στον πραγματικό κόσμο, διαπραγματευόμενοι με ανθρώπους πρόσωπο με πρόσωπο. Μαθαίναν πώς να διαβάζουν τα πρόσωπα, τον τόνο της φωνής και τις κοινωνικές δυναμικές γύρω τους. Αυτή η έκθεση τους έκανε πιο κοινωνικά ανθεκτικούς, σε αντίθεση με τη σημερινή γενιά, που αντιμετωπίζει λιγότερη έκθεση στην πραγματική κοινωνία.
Η νοοτροπία «τα καταφέρνω»
Η γενιά αυτή ανέπτυξε μια ισχυρή νοοτροπία «τα καταφέρνω», που τους έκανε ιδιαίτερα ευρηματικούς και πρακτικούς. Όταν κάτι χαλούσε, δεν έτρεχαν να το αντικαταστήσουν. Αντιθέτως, προσπαθούσαν να το επιδιορθώσουν ή να το επαναχρησιμοποιήσουν. Αυτή η ικανότητα να βρουν λύσεις με τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους χτίζει ικανότητα και αυτοπεποίθηση. Σε έναν κόσμο που ενθαρρύνει την κατανάλωση και την άμεση ικανοποίηση, η νοοτροπία «τα καταφέρνω» είναι πλέον επαναστατική και πολύτιμη.
Υπομονή για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Η γενιά του ’60 και του ’70 είχε μια διαφορετική σχέση με το χρόνο. Είχαν αναπτύξει την υπομονή να περιμένουν τα αποτελέσματα και να απολαμβάνουν τις αργές, αλλά σταθερές διαδικασίες. Ο κόσμος τότε κινείτο πιο αργά, με λιγότερη βιασύνη για άμεσα αποτελέσματα. Όταν μεγαλώνεις χωρίς συνεχή άμεση ικανοποίηση, μαθαίνεις να εκτιμάς τη διάρκεια και τις σταθερές ανταμοιβές. Σήμερα, η κοινωνία έχει αναπτύξει μια νοοτροπία «όλα τώρα», αλλά η γενιά αυτή έμαθε να περιμένει και να δουλεύει για το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.
Μια γειωμένη αίσθηση ταυτότητας
Τέλος, το πιο σπάνιο και πολύτιμο χαρακτηριστικό αυτής της γενιάς είναι η γειωμένη αίσθηση ταυτότητας. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 δεν είχαν την ανάγκη να επιδεικνύουν συνεχώς την ταυτότητά τους ή να συγκρίνονται με άλλους. Η αυτοεκτίμησή τους βασιζόταν στο ποιοι ήταν και όχι στο πώς φαινόταν στους άλλους. Σε έναν κόσμο που προσπαθεί συνεχώς να δημιουργήσει εικόνες και ταυτότητες μέσω των social media, αυτή η γειωμένη αίσθηση του εαυτού είναι πιο σπάνια από ποτέ.
Αυτά τα χαρακτηριστικά της γενιάς του ’60 και του ’70 αποτελούν έναν πολύτιμο θησαυρό που σήμερα φαίνεται να χάνεται. Παρ’ όλα αυτά, είναι χαρακτηριστικά που μπορούν να διδάξουν πολλά στην σύγχρονη κοινωνία, δίνοντας έμφαση στη σταθερότητα, την ανεξαρτησία και την υπομονή.












