Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν από τη ζωή, αλλά η ιστορία τους αξίζει να μένει ζωντανή. Ένας από αυτούς είναι ο Ιωσήφ Αναστασάκης, ο Σμηναγός της Πολεμικής Αεροπορίας που έχασε τη ζωή του μετά από ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα στην Κρήτη. Ήταν ένας έμπειρος πιλότος F-16, σύζυγος και πατέρας, που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία της πατρίδας.
Ο Σήφης Αναστασάκης, όπως τον αποκαλούσαν οι δικοί του άνθρωποι, τραυματίστηκε σοβαρά στις 26 Αυγούστου 2010, όταν δύο ελληνικά μαχητικά συγκρούστηκαν κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης. Πάλεψε για τρεις ημέρες στο νοσοκομείο, αλλά δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Πίσω του άφησε μια οικογένεια και μια ιστορία που εξακολουθεί να συγκινεί.
Ποιος ήταν ο Ιωσήφ Αναστασάκης
Ο Ιωσήφ Αναστασάκης γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1975 στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Γέργερη και στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν γιος του Στέφανου και της Μαρίας και από μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη του για την αεροπορία. Ένα ενδιαφέρον που αργότερα έγινε ο δρόμος της ζωής του.
Το 1993 αποφοίτησε από το Καπετανάκειο σχολείο του Ηρακλείου και εισήχθη στη Σχολή Ικάρων. Οι επιδόσεις του ήταν εξαιρετικές, καθώς αποφοίτησε το 1997 ως Αρχηγός της Σχολής, με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Ήταν η αρχή μιας πορείας που θα τον οδηγούσε στα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.
Η πορεία του από τη Σχολή Ικάρων στα F-16
Τον Οκτώβριο του 1997 τοποθετήθηκε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα, όπου συνέχισε την εκπαίδευσή του στα αεροσκάφη Τ-2. Τον Φεβρουάριο του 1999 ακολούθησε η μετεκπαίδευσή του στα μαχητικά Α-7 της 115 Πτέρυγας Μάχης στη Σούδα. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην 340 Μοίρα Βομβαρδισμού.
Το 2001 μετατέθηκε στην 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο για να εκπαιδευτεί στα F-16. Από τον Οκτώβριο του 2002 έως τον Οκτώβριο του 2003 υπηρέτησε στην 347 Μοίρα, προτού επιστρέψει στην 115 Πτέρυγα Μάχης και στην 340 Μοίρα, η οποία είχε εξοπλιστεί με τα F-16 Block 52+.
Ο Αναστασάκης είχε συγκεντρώσει συνολικά 1.955 ώρες πτήσης, από τις οποίες οι 1.456 ήταν σε F-16. Δεν ξεχώριζε μόνο για την εμπειρία του, αλλά και για την εργατικότητα και τη μεταδοτικότητά του. Γι’ αυτό επιλέχθηκε από την υπηρεσία του και ως εκπαιδευτής, αναλαμβάνοντας να μεταφέρει τις γνώσεις του σε άλλους χειριστές.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συμμετείχε σε αποστολές εντός και εκτός Ελλάδας. Για τους συναδέλφους του ήταν ένας καταρτισμένος αξιωματικός, που αντιμετώπιζε την αποστολή του με σοβαρότητα και αφοσίωση.
Η μοιραία σύγκρουση δύο F-16 νότια της Κρήτης
Στις 26 Αυγούστου 2010, αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας συμμετείχαν σε εκπαιδευτική άσκηση στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, δυτικά της νήσου Χρυσή. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, ένα μονοθέσιο F-16C συγκρούστηκε στον αέρα με ένα διθέσιο F-16D Block 52+ της 340 Μοίρας.
Στο μονοθέσιο μαχητικό επέβαινε ο Σμηναγός Αναστάσιος Μπαλατσούκας, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο δυστύχημα. Στο διθέσιο αεροσκάφος βρίσκονταν ο Ιωσήφ Αναστασάκης και ο Ανθυποσμηναγός Παύλος Βοτζάκης. Και οι δύο εγκατέλειψαν το αεροσκάφος, όμως ο Αναστασάκης είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά.
Ο τραυματισμένος Σμηναγός μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, όπου νοσηλεύτηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Για τρεις ημέρες οι γιατροί προσπάθησαν να τον κρατήσουν στη ζωή, ενώ η οικογένειά του και οι συνάδελφοί του περίμεναν με αγωνία μια ευχάριστη είδηση.
Τα ξημερώματα της Κυριακής 29 Αυγούστου 2010, ο Ιωσήφ Αναστασάκης υπέκυψε στα τραύματά του. Η Πολεμική Αεροπορία θρηνούσε πλέον δύο αξιωματικούς από την ίδια άσκηση, τον Αναστάσιο Μπαλατσούκα και τον Ιωσήφ Αναστασάκη.
Η οικογένεια που άφησε πίσω του
Πίσω από τη στολή του Σμηναγού υπήρχε ένας άνθρωπος με οικογένεια, υποχρεώσεις και όνειρα. Όταν σημειώθηκε το δυστύχημα, ο Ιωσήφ Αναστασάκης ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός κοριτσιού τεσσάρων ετών. Η σύζυγός του περίμενε τότε το δεύτερο παιδί τους.
Αυτή η πλευρά της ιστορίας του κάνει την απώλεια ακόμη πιο οδυνηρή. Ένα μικρό κορίτσι έχασε τον πατέρα του, ενώ ένα δεύτερο παιδί επρόκειτο να γεννηθεί χωρίς να τον γνωρίσει.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2010, η Βουλή των Ελλήνων ανακοίνωσε ότι θα αναλάμβανε την προστασία των παιδιών των πεσόντων στρατιωτικών, στο πλαίσιο της καθιερωμένης συμβολικής «υιοθεσίας» τους. Η απόφαση εγκρίθηκε ομόφωνα από τη Διάσκεψη των Προέδρων και περιλάμβανε τα παιδιά του Ιωσήφ Αναστασάκη.
Η μνήμη του Σήφη Αναστασάκη παραμένει ζωντανή
Στη Γέργερη της Κρήτης, τον τόπο με τον οποίο ήταν στενά συνδεδεμένος, η μνήμη του Σήφη Αναστασάκη δεν έχει χαθεί. Οι συγχωριανοί του συνεχίζουν να τον τιμούν, ενώ υπάρχει και μνημείο αφιερωμένο στον πεσόντα αεροπόρο.
Η ιστορία του θυμίζει ότι πίσω από κάθε μαχητικό αεροσκάφος βρίσκεται ένας άνθρωπος που έχει περάσει χρόνια εκπαίδευσης και προετοιμασίας. Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας αναλαμβάνουν απαιτητικές αποστολές, ακόμη και σε περιόδους ειρήνης, γνωρίζοντας ότι η εκπαίδευση και οι πτήσεις έχουν πραγματικούς κινδύνους.
Ο Ιωσήφ Αναστασάκης αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτό που αγαπούσε. Από τα μαθητικά του χρόνια στο Ηράκλειο μέχρι τη Σχολή Ικάρων και τα μαχητικά F-16, ακολούθησε με συνέπεια τον δρόμο που είχε επιλέξει.
Για την οικογένειά του ήταν πάνω απ’ όλα ο δικός τους άνθρωπος. Για τους συναδέλφους του, ένας ικανός πιλότος και εκπαιδευτής. Και για όσους γνωρίζουν την ιστορία του, ένας Έλληνας αεροπόρος που έχασε τη ζωή του υπηρετώντας το καθήκον του.
Ο Σήφης Αναστασάκης έφυγε στις 29 Αυγούστου 2010, αλλά η διαδρομή του δεν ξεχάστηκε. Η μνήμη του διατηρείται μέσα από την οικογένειά του, τους ανθρώπους που τον γνώρισαν και τις τιμές που συνεχίζουν να αποδίδονται στο όνομά του.
