Όποιος πει ότι έπεσε από τα σύννεφα με την εισαγγελική πρόταση για τον Μίχο θα είναι ψεύτης.
Όλοι ξέραμε πάνω-κάτω τι θα συμβεί. Απλά ελπίζαμε να μην συμβεί. Αλλά αυτή η χώρα μας διαψεύδει πάντα όταν πρόκειται για το καλό και μας επιβεβαιώνει σε περιπτώσεις όπως αυτή του Μίχου. Γιατί στο Ελλαδιστάν, το θέμα δεν είναι τι θα κάνεις αλλά ποιους ξέρεις.
Τόσο απλό. Κάπως έτσι ο Μίχος με το «ήμουν ερωτευμένος με τη 12χρονη» νομιμοποιεί τον βιασμό ενός κοριτσιού και εν συνεχεία την εκπόρνευση του σε όλους αυτούς τους ΑΝΩΜΑΛΟΥΣ που κυκλοφορούν εκεί έξω. Όλους αυτούς για τους οποίους δεν κατηγορείται πια ο Μίχος που βίασαν το κορίτσι. Άλλωστε ούτε κι αυτός το βίασε.
Ερωτευμένος ήταν.
Έτσι είπε.
Το γεγονός ότι ήταν ένα 12χρονο παιδί, δεν έχει σημασία μάλλον. Και μάλλον δεν θα έχει σημασία και στο μέλλον για το επόμενο 12αχρονο, 10χρονο, 8άχρονο που θα το… ερωτευτεί κάποιος ανώμαλος. Ε; Τι, όχι; Ναι… Αλλά είπαμε αυτό είναι ένα επόμενο πρόβλημα.
Το τωρινό είναι πως αυτός ο ανώμαλος μπορεί να τη γλιτώσει. Και το επίσης τεράστιο πρόβλημα είναι πως ΟΛΟΙ ήμασταν σχεδόν σίγουροι που θα πάει το πράγμα. Από νωρίς. Και δεν είναι πρόβλημα για την υπόθεση του κοριτσιού από τον Κολωνό. Είναι γενικά για τη χώρα που ζούμε. Σε τι χώρα ζούμε… Γιατί όταν αυτή η χώρα βγάζει λάδι τον Μίχο, θα τιμωρήσει τους δολοφόνους των Τεμπών; Η χώρα που βγάζει λάδι αυτόν που έχει άκρες, θα τιμωρήσει τις… άκρες; Περιττή η απάντηση. Περιττή μάλλον και η ερώτηση.
Σκέφτομαι ότι θα ήταν μια κάποια λύση να μαζέψουμε υπογραφές και για το κορίτσι… Αλλά όταν διαπιστώνω τι μπορείς πραγματικά να κάνεις με τις 1μιση εκατομμύριο υπογραφές για τα Τέμπη καταλήγω απλά στο ίδιο συμπέρασμα: Πάλι καλά που δεν λένε ότι έφταιγε η 12χρονη που παρέσυρε τον Μίχο και τους άλλους να τη βιάζουν…
Πάλι καλά που δεν λένε ότι έφταιγαν τα παιδιά που μπήκαν στο τρένο… Πάλι καλά… Μεγαλόψυχοι.
γράφει ο Νίκος Συρίγος
