Η πρώτη βάρκα από μανιτάρια που ταξίδεψε στη θάλασσα
Ο Σαμ Σουμέικερ, καλλιτέχνης και μανιταρολόγος, έχει βάλει σκοπό να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε τα υλικά και τη φύση των προϊόντων που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Με το πρωτοποριακό του εγχείρημα, κατασκεύασε το πρώτο καγιάκ από μανιτάρια, προσπαθώντας να αποδείξει ότι το μέλλον της ναυπηγικής και άλλων βιομηχανιών μπορεί να είναι βασισμένο σε βιοδιασπώμενα υλικά και όχι στο πλαστικό.
Η διαδικασία της κατασκευής ενός τέτοιου σκάφους ήταν γεμάτη προκλήσεις και πειραματισμούς. Χρησιμοποιώντας μυκήλιο (το υπόγειο δίκτυο ινών που αναπτύσσεται από τα μανιτάρια), ο Σουμέικερ δημιούργησε το AquaFung, ένα υλικό που δεν είναι μόνο ανθεκτικό και ελαφρύ, αλλά και φιλικό προς το περιβάλλον, καθώς είναι βιοδιασπώμενο. Η αρχική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί κάτι που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το πλαστικό, αλλά με λιγότερο αντίκτυπο στο περιβάλλον.
Το εγχείρημα στην ανοιχτή θάλασσα
Το πρωινό του Αυγούστου, ο Σαμ Σουμέικερ ξεκίνησε τη θαλάσσια του διαδρομή από το νησί Καταλίνα, έχοντας στόχο να φτάσει στο Σαν Πέδρο, περίπου 40 χιλιόμετρα μακριά, κωπηλατώντας με το καγιάκ του φτιαγμένο από μανιτάρια. Αν και αυτό το εγχείρημα φαίνεται εντυπωσιακό από μόνο του, υπήρχε μια κρίσιμη λεπτομέρεια: το καγιάκ του δεν ήταν από πλαστικό, ούτε από ξύλο ή fiberglass, αλλά από το μυκήλιο των μανιταριών. Αυτό το καφέ-κίτρινο σκάφος με την ανώμαλη, σπογγώδη υφή φαινόταν να είναι κάτι ανάμεσα σε ένα σκαρί και έναν ζωντανό οργανισμό.
Η διαδρομή δεν ήταν εύκολη, και ο Σουμέικερ αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις, όπως η ναυτία που ένιωσε όταν βρέθηκε μακριά από την ακτή. Ωστόσο, το ταξίδι του πήρε μια απροσδόκητη στροφή όταν μια φάλαινα 50 ποδιών εμφανίστηκε δίπλα του και τον ακολούθησε για τρία ολόκληρα μίλια. Η παρουσία της φάλαινας έδωσε στον Σουμέικερ την ενθάρρυνση να συνεχίσει, παρά την εξάντληση.
Το μέλλον του AquaFung και η δημιουργία βιώσιμων υλικών
Ο Σουμέικερ, αν και νιώθει ικανοποιημένος με την επιτυχία του καγιάκ του, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν ακόμα πολλά εμπόδια πριν τα μανιτάρια γίνουν ευρέως αποδεκτό υλικό στην παραγωγή σκαφών ή άλλων προϊόντων. Το καγιάκ του, αν και ανθεκτικό, είναι πιο βαρύ και αργό από ένα παραδοσιακό σκάφος από πλαστικό ή ξύλο. Ωστόσο, είναι αισιόδοξος ότι το μυκήλιο μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο στο μέλλον, προσφέροντας μια οικολογική εναλλακτική λύση για τη βιομηχανία.
Η κοινότητα που ασχολείται με το μυκήλιο ως υλικό συνεχώς μεγαλώνει, και ήδη άλλοι καλλιτέχνες και επιστήμονες, όπως ο Φιλ Ρος, ιδρυτής της MycoWorks, δουλεύουν πάνω σε εφαρμογές του μυκήλιου σε έπιπλα, ιατρικό εξοπλισμό και ακόμα και ρούχα. Η Στέλλα ΜακΚάρτνεϊ παρουσίασε μάλιστα το 2021 τη πρώτη συλλογή ρούχων με δέρμα από μανιτάρια. Οι επιτυχίες αυτές δείχνουν ότι τα μανιτάρια έχουν μεγάλη δυνατότητα να αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά υλικά, αν και η βιομηχανική παραγωγή παραμένει ένα μακρινό όνειρο.
Αναδυόμενη κοινότητα «μανιταρολάγνων» και η συνέχεια του εγχειρήματος
Η κοινότητα γύρω από αυτά τα πειράματα είναι μικρή, αλλά πολύ ενθουσιώδης. Άνθρωποι σαν την Καίτι Έιερς, που είχε κατασκευάσει τη μεγαλύτερη βάρκα από μανιτάρια το 2019, δηλώνουν ότι η δουλειά του Σουμέικερ τους ενθαρρύνει να προσπαθήσουν να φτιάξουν κάτι ακόμη μεγαλύτερο και πιο εξελιγμένο. Ο Σουμέικερ, που συνεχώς μοιράζεται τις εμπειρίες του με τους άλλους, δημιουργεί έναν ανοιχτό οδηγό με σημειώσεις και διαγράμματα για να βοηθήσει και άλλους να αναπτύξουν τη δική τους τεχνογνωσία.
Ο ίδιος παραμένει ρεαλιστής. Δεν πιστεύει ότι τα μανιτάρια θα αντικαταστήσουν το πλαστικό από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά θεωρεί ότι η ιδέα αυτή έχει προοπτική και μπορεί να εξελιχθεί σημαντικά στο μέλλον. Αυτό που τον ενθουσιάζει είναι ότι, με λίγα εργαλεία και πολύ πάθος, κατάφερε να κάνει κάτι που μέχρι σήμερα δεν είχε επιχειρηθεί σε μεγάλα πανεπιστήμια ή βιομηχανίες.
Το μήνυμα και η κληρονομιά του Σουμέικερ
Το σημαντικότερο μήνυμα που μεταφέρει ο Σουμέικερ με την προσπάθειά του είναι ότι η καινοτομία μπορεί να έρθει από εκεί που δεν το περιμένουμε. Όπως λέει, το καλύτερο που μπορεί να του συμβεί είναι να δει κάποιος τη δουλειά του και να φτιάξει ένα ακόμα καλύτερο σκάφος. Με τον τρόπο αυτό, ο Σουμέικερ ενθαρρύνει άλλους να τολμήσουν να ονειρευτούν και να δημιουργήσουν, δείχνοντας ότι η φύση και η τέχνη μπορούν να συνδυαστούν για να φέρουν πραγματική αλλαγή στον κόσμο.
Η ιστορία του Σαμ Σουμέικερ και το καγιάκ του από μανιτάρια είναι μόνο η αρχή ενός ταξιδιού που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε τα υλικά και την τεχνολογία. Ίσως μια μέρα να δούμε όχι μόνο βάρκες, αλλά και ολόκληρες πλωτές αποικίες από μανιτάρια, ταξιδεύοντας σε λίμνες και θάλασσες, φέρνοντας την οικολογία στο προσκήνιο της ανθρώπινης δημιουργικότητας.
