Υπάρχει μια γυναίκα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν δει ξανά και ξανά, χωρίς να γνωρίζουν το όνομά της. Στέκεται αγέρωχη πάνω σε ένα βάθρο, κρατώντας έναν αναμμένο πυρσό, ενώ το φως απλώνεται πίσω της. Είναι η εμβληματική μορφή που εμφανίζεται στην αρχή των ταινιών της Columbia Pictures.
Πίσω από αυτή τη γνώριμη εικόνα κρύβεται μια απίθανη ιστορία. Η γυναίκα δεν ήταν διάσημη ηθοποιός ούτε επαγγελματίας μοντέλο. Ήταν μια εργαζόμενη σε εφημερίδα, που μια μέρα δέχτηκε να ποζάρει για μερικές φωτογραφίες, χωρίς να φαντάζεται ότι το πρόσωπό της θα γινόταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του κινηματογράφου.
Ποια είναι η γυναίκα πίσω από το λογότυπο της Columbia Pictures;
Το όνομά της είναι Jenny Joseph, γνωστή και ως Jennifer Joseph. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 εργαζόταν ως γραφίστρια στην εφημερίδα The Times-Picayune, στη Νέα Ορλεάνη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 1991, σε ηλικία 28 ετών, βρέθηκε μπροστά σε μια ασυνήθιστη πρόταση. Η συνάδελφός της, φωτογράφος Kathy Anderson, αναζητούσε ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να ποζάρει για μια νέα εκδοχή του διάσημου σήματος της Columbia Pictures.
Ο ζωγράφος Michael Deas είχε αναλάβει να δημιουργήσει μια ανανεωμένη εικόνα της γυναίκας με τον πυρσό. Χρειαζόταν φωτογραφίες αναφοράς, πάνω στις οποίες θα βασιζόταν για να φιλοτεχνήσει το έργο του.
Η Anderson γνώριζε τον Deas από προηγούμενες συνεργασίες τους και η Jenny Joseph αποδείχθηκε κατάλληλη για αυτό που αναζητούσαν. Έτσι, μια συνηθισμένη ημέρα εργασίας μετατράπηκε σε μια εμπειρία που θα τη συνόδευε για δεκαετίες.
Η φωτογράφιση έγινε μέσα σε ένα απλό σαλόνι
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της ιστορίας είναι ότι πίσω από τη μεγαλοπρεπή εικόνα που βλέπουμε στις κινηματογραφικές αίθουσες δεν υπήρχε κάποιο πολυτελές στούντιο του Χόλιγουντ. Η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1991, στο διαμέρισμα της Kathy Anderson στη Νέα Ορλεάνη.
Η φωτογράφος μετακίνησε την τραπεζαρία της και μετέτρεψε το σαλόνι σε έναν αυτοσχέδιο χώρο φωτογράφισης. Έστησε ένα γκρι φόντο, τοποθέτησε φωτιστικά και χρησιμοποίησε κουτιά στο πάτωμα, ώστε τα υφάσματα που φορούσε η Joseph να πέφτουν με τον κατάλληλο τρόπο.
Αντί για εντυπωσιακό αρχαιοελληνικό ένδυμα, η Joseph τυλίχτηκε με απλά λευκά και μπλε υφάσματα. Και αντί για πραγματικό πυρσό, κρατούσε ένα μικρό φωτιστικό με μια λάμπα στην κορυφή του.
Ακόμη και το καλώδιο του φωτιστικού φαινόταν στις αρχικές φωτογραφίες. Μια λεπτομέρεια που κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα τη διαφορά ανάμεσα στην καθημερινή πραγματικότητα εκείνης της ημέρας και στο τελικό, επιβλητικό αποτέλεσμα.
Το διάλειμμα από τη δουλειά που έγινε ιστορία
Η Jenny Joseph δεν είχε προηγούμενη εμπειρία ως επαγγελματίας μοντέλο. Δέχτηκε να βοηθήσει κατά τη διάρκεια του διαλείμματός της από τη δουλειά, χωρίς να περιμένει ότι οι φωτογραφίες θα αποκτούσαν ιδιαίτερη σημασία.
Η φωτογράφιση, που ξεκίνησε ως μια απλή συνεργασία μεταξύ γνωστών, περιλάμβανε πολλές δοκιμές με το φως, τα υφάσματα και τη στάση του σώματος. Η Kathy Anderson χρησιμοποίησε τη φωτογραφική της μηχανή για να καταγράψει διαφορετικές εκδοχές της γυναίκας με τον αυτοσχέδιο πυρσό.
Υπήρξε μάλιστα μια ιδιαίτερα ανθρώπινη στιγμή. Η Joseph αισθάνθηκε αδιαθεσία και ζήτησε να καθίσει για λίγο. Τότε αποκάλυψε στη φωτογράφο ότι είχε μόλις μάθει πως ήταν έγκυος.
Η Anderson τράβηξε και μια φωτογραφία της καθισμένης Joseph, την οποία αργότερα ξεχώρισε ως μία από τις αγαπημένες της από εκείνη τη μέρα. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν μπορούσε να προβλέψει πόσο γνωστές θα γίνονταν αυτές οι εικόνες.
Πώς δημιουργήθηκε η γυναίκα με τον πυρσό;
Ο Michael Deas χρησιμοποίησε τις φωτογραφίες της Jenny Joseph ως βάση για τη ζωγραφική σύνθεση. Δεν επρόκειτο για μια φωτογραφία που απλώς τοποθετήθηκε στο λογότυπο, αλλά για ένα καλλιτεχνικό έργο που δημιουργήθηκε με αφετηρία την πραγματική της μορφή.
Ο ζωγράφος διατήρησε στοιχεία από τη στάση του σώματος, τη θέση των χεριών και τον τρόπο με τον οποίο έπεφταν τα υφάσματα. Πρόσθεσε όμως τον εντυπωσιακό ουρανό, τα σύννεφα, το λαμπερό φως και τη μνημειακή ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζουν το τελικό σήμα.
Η μορφή με τον πυρσό δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά τότε. Η Columbia Pictures χρησιμοποιούσε ήδη για πολλές δεκαετίες διαφορετικές εκδοχές μιας γυναικείας φιγούρας που συμβόλιζε την Columbia, μια παραδοσιακή προσωποποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Jenny Joseph έγινε το πρόσωπο της νεότερης και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμης εκδοχής του συμβόλου, η οποία δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και καθιερώθηκε στις κινηματογραφικές παραγωγές της εταιρείας.
Δεν φανταζόταν ότι θα τη βλέπουν εκατομμύρια άνθρωποι
Το 1993, η ανανεωμένη εικόνα άρχισε να εμφανίζεται στις ταινίες της Columbia Pictures. Η γυναίκα με τον πυρσό ζωντάνεψε στην οθόνη μέσα από τη χαρακτηριστική κινηματογραφική εισαγωγή και έγινε μέρος της εμπειρίας που προηγείται μιας ταινίας.
Για τη Jenny Joseph, η δημοσιότητα αυτή ήταν κάτι εντελώς απρόσμενο. Δεν συνέχισε να εργάζεται ως μοντέλο και δεν επιδίωξε να κάνει καριέρα στον κινηματογράφο εξαιτίας του λογότυπου.
Η ίδια συνέχισε τη δημιουργική της πορεία, ενώ η φωτογράφος Kathy Anderson μίλησε αργότερα για εκείνη την ημέρα και για την έκπληξή της όταν είδε το έργο να αποκτά τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα.
Η ιστορία έγινε ακόμη πιο γνωστή όταν δημοσιοποιήθηκαν φωτογραφίες από την αρχική φωτογράφιση. Ο κόσμος μπορούσε πλέον να δει πώς ένα μικρό φωτιστικό, λίγα υφάσματα και ένα αυτοσχέδιο σκηνικό μεταμορφώθηκαν σε ένα εντυπωσιακό κινηματογραφικό σύμβολο.
Γιατί η γυναίκα με τον πυρσό θυμίζει το Άγαλμα της Ελευθερίας;
Πολλοί συνδέουν τη γυναικεία φιγούρα της Columbia Pictures με το Άγαλμα της Ελευθερίας. Η ομοιότητα είναι εύκολα κατανοητή, καθώς και οι δύο μορφές κρατούν έναν πυρσό και έχουν έναν επιβλητικό, συμβολικό χαρακτήρα.
Ωστόσο, το λογότυπο δεν αποτελεί απλώς απεικόνιση του γνωστού αγάλματος της Νέας Υόρκης. Η μορφή αντιπροσωπεύει την Columbia, μια ιστορική γυναικεία προσωποποίηση της Αμερικής, η οποία χρησιμοποιήθηκε σε έργα τέχνης, εικονογραφήσεις και άλλα σύμβολα.
Μέσα από τις διαφορετικές εκδοχές του σήματος, η κινηματογραφική εταιρεία διατήρησε αυτή την αναγνωρίσιμη φιγούρα, προσαρμόζοντάς την στην αισθητική κάθε εποχής.
Η εκδοχή του Michael Deas ξεχώρισε για τον συνδυασμό της κλασικής εικόνας με τον κινηματογραφικό φωτισμό και το έντονο χρώμα. Έτσι, το έργο απέκτησε μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας, παρότι η αφετηρία του ήταν μια απλή φωτογράφιση σε ένα διαμέρισμα.
Η γυναίκα που έγινε διάσημη χωρίς να γίνει σταρ
Η ιστορία της Jenny Joseph έχει κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες ιστορίες του Χόλιγουντ. Δεν αφορά μια ηθοποιό που απέκτησε παγκόσμια φήμη ούτε ένα μοντέλο που συμμετείχε σε μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια.
Αφορά μια εργαζόμενη γυναίκα που δέχτηκε να βοηθήσει σε μια φωτογράφιση και, χωρίς να το σχεδιάσει, έγινε η έμπνευση για μία από τις πιο γνώριμες εικόνες του κινηματογράφου.
Η συμμετοχή της δείχνει επίσης πόσοι άνθρωποι βρίσκονται πίσω από ένα δημιουργικό αποτέλεσμα. Ο Michael Deas φιλοτέχνησε το έργο, η Kathy Anderson δημιούργησε τις φωτογραφίες αναφοράς και η Jenny Joseph έδωσε τη μορφή της στη γυναίκα με τον πυρσό.
Ίσως αυτό είναι και το πιο όμορφο στοιχείο αυτής της ιστορίας. Ότι μια εικόνα που μοιάζει τόσο μακρινή και επιβλητική γεννήθηκε από κάτι απολύτως καθημερινό.
Την επόμενη φορά που θα δείτε το σήμα της Columbia Pictures πριν αρχίσει μια ταινία, θυμηθείτε τη Jenny Joseph. Τη γυναίκα που κάποτε στάθηκε σε ένα σαλόνι κρατώντας ένα απλό φωτιστικό, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή η στιγμή θα την ακολουθούσε στις κινηματογραφικές οθόνες όλου του κόσμου.
