Ο Τζάκι Τσαν έγινε παγκοσμίως γνωστός χάρη στις εντυπωσιακές πολεμικές τέχνες, τα επικίνδυνα ακροβατικά και το χιούμορ του. Όμως, η πραγματική ιστορία της οικογένειάς του περιλαμβάνει γεγονότα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το σενάριο μιας κινηματογραφικής ταινίας.
Ο πατέρας του είχε εργαστεί ως κατάσκοπος, η μητέρα του είχε εμπλακεί στο λαθρεμπόριο οπίου και ο ίδιος μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει ότι είχε τέσσερα ετεροθαλή αδέλφια. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να μάθει την αλήθεια για το παρελθόν των γονιών του, ενώ η δική του πορεία προς τη διασημότητα πέρασε μέσα από αυστηρή εκπαίδευση, δύσκολα γυρίσματα και σοβαρούς τραυματισμούς.
Ο πατέρας του Τζάκι Τσαν ήταν κατάσκοπος και η μητέρα του διακινούσε όπιο
Ο πατέρας του Τζάκι Τσαν, Τσαρλς Τσαν, είχε ένα παρελθόν που ο γιος του αγνοούσε για πολλά χρόνια. Πριν εγκατασταθεί στο Χονγκ Κονγκ, είχε εργαστεί για τους Κινέζους Εθνικιστές και είχε εμπλακεί σε δραστηριότητες κατασκοπείας κατά τη διάρκεια των μεγάλων πολιτικών συγκρούσεων στην Κίνα.
Η μητέρα του, Λι Λι Τσαν, είχε επίσης ζήσει μια πολυτάραχη ζωή. Στη Σαγκάη, όπου οι συνθήκες ήταν ιδιαίτερα δύσκολες κατά τη δεκαετία του 1940, είχε ασχοληθεί με το λαθρεμπόριο οπίου και τον τζόγο.
Σύμφωνα με την οικογενειακή ιστορία που παρουσιάστηκε στο ντοκιμαντέρ «Traces of a Dragon: Jackie Chan and His Lost Family», ο Τσαρλς γνώρισε τη Λι Λι όταν εκείνη μετέφερε όπιο και ο ίδιος εργαζόταν σε υπηρεσία ελέγχου.
Μια από τις πιο παράξενες λεπτομέρειες της αφήγησης είναι ότι η Λι Λι φορούσε ένα μπλε λουλούδι στα μαλλιά της, το οποίο, σύμφωνα με την ιστορία, συμβόλιζε το πένθος για τον σύζυγό της. Ο Τσαρλς φέρεται να συγκινήθηκε από την κατάστασή της και να την άφησε ελεύθερη.
Οι δύο άνθρωποι ήρθαν πιο κοντά και τελικά δημιούργησαν οικογένεια. Όμως, προτού συναντηθούν, είχαν ήδη βιώσει μεγάλες απώλειες και είχαν αποκτήσει παιδιά από προηγούμενους γάμους.
Τα τέσσερα αδέλφια που δεν γνώριζε ότι είχε
Η ιστορία των γονιών του Τζάκι Τσαν συνδέεται με τις δραματικές εξελίξεις στην Κίνα κατά τη δεκαετία του 1940. Ο πόλεμος, η φτώχεια και οι πολιτικές αναταραχές ανάγκασαν πολλές οικογένειες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν ασφάλεια σε άλλες περιοχές.
Ο Τσαρλς είχε αποκτήσει δύο γιους από τον πρώτο του γάμο. Η πρώτη του σύζυγος πέθανε το 1947 και, όταν ο ίδιος εγκατέλειψε την ηπειρωτική Κίνα, τα παιδιά έμειναν πίσω.
Η Λι Λι είχε επίσης δύο κόρες από προηγούμενο γάμο. Ο πρώτος της σύζυγος είχε χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια ιαπωνικού βομβαρδισμού και εκείνη βρέθηκε αντιμέτωπη με μεγάλες δυσκολίες για να συντηρήσει την οικογένειά της.
Μετά την επικράτηση των κομμουνιστών στην Κίνα το 1949, ο Τσαρλς κατέφυγε στο Χονγκ Κονγκ. Η Λι Λι τον ακολούθησε αργότερα και οι δύο προσπάθησαν να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή.
Τα τέσσερα παιδιά από τους προηγούμενους γάμους τους παρέμειναν στην ηπειρωτική Κίνα. Η οικογενειακή επαφή διακόπηκε για πολλά χρόνια, σε μια εποχή κατά την οποία οι μετακινήσεις και η επικοινωνία ανάμεσα στις περιοχές δεν ήταν καθόλου εύκολες.
Ο Τζάκι Τσαν γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1954 στο Χονγκ Κονγκ και μεγάλωσε πιστεύοντας ότι ήταν μοναχοπαίδι. Το όνομα που πήρε κατά τη γέννησή του ήταν Τσαν Κονγκ-σανγκ, το οποίο συνδέεται με τον τόπο γέννησής του.
Πολύ αργότερα έμαθε ότι είχε δύο ετεροθαλείς αδελφούς και δύο ετεροθαλείς αδελφές. Η αποκάλυψη τον έφερε αντιμέτωπο με μια άγνωστη πλευρά της οικογενειακής του ιστορίας.
Οι γονείς του Τζάκι Τσαν, Τσαρλς και Λι Λι, πέθαναν το 2008 και το 2002 αντίστοιχα. Οι εμπειρίες τους και οι οικογενειακοί αποχωρισμοί παρουσιάστηκαν στο ντοκιμαντέρ της σκηνοθέτιδας Μέιμπελ Τσουνγκ, το οποίο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2003.
Μέσα από προσωπικές αφηγήσεις και οικογενειακές μαρτυρίες, το ντοκιμαντέρ αποκάλυψε μια ιστορία που ξεπερνούσε κατά πολύ τη ζωή ενός διάσημου ηθοποιού. Ήταν παράλληλα μια ιστορία για τις συνέπειες του πολέμου, της πολιτικής σύγκρουσης και της αναγκαστικής μετανάστευσης.
Η δύσκολη παιδική ηλικία και η σχολή όπου μεγάλωσε
Όταν γεννήθηκε ο Τζάκι Τσαν, οι γονείς του εργάζονταν στο σπίτι του Γάλλου προξένου στο Χονγκ Κονγκ. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μάγειρας και η μητέρα του ως οικιακή βοηθός.
Η οικογένεια αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Σύμφωνα με μια ιστορία που έχει αφηγηθεί ο ίδιος ο ηθοποιός, οι γονείς του είχαν φτάσει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να παραδώσουν το νεογέννητο παιδί τους σε έναν γιατρό έναντι 26 δολαρίων, επειδή δυσκολεύονταν να το συντηρήσουν.
Τελικά δεν προχώρησαν σε αυτή την απόφαση. Ο μικρός Τζάκι μεγάλωσε στο Χονγκ Κονγκ, όπου από νωρίς έδειξε περισσότερη αγάπη για τη σωματική δραστηριότητα παρά για τα συνηθισμένα σχολικά μαθήματα.
Όταν ήταν περίπου επτά ετών, οι γονείς του τον έγραψαν στην China Drama Academy, μια αυστηρή σχολή εκπαίδευσης στην παραδοσιακή κινεζική όπερα, υπό τη διεύθυνση του δασκάλου Γιου Τζιμ-γιουέν.
Η σχολή λειτουργούσε ως οικοτροφείο και οι μαθητές ζούσαν εκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η καθημερινότητά τους περιλάμβανε πολύωρη εκπαίδευση στην υποκριτική, τα ακροβατικά, τον χορό, το τραγούδι και τις πολεμικές τέχνες.
Η πειθαρχία ήταν εξαιρετικά αυστηρή. Ο Τζάκι Τσαν έχει περιγράψει σωματικές τιμωρίες, απαιτητικές ασκήσεις και εξαντλητικές ημέρες προπόνησης. Η εκπαίδευση αυτή διαμόρφωσε τις ικανότητες που αργότερα θα τον έκαναν διάσημο, αλλά συνοδεύτηκε από πολύ δύσκολες εμπειρίες.
Οι γονείς του μετακόμισαν στην Αυστραλία για εργασία, ενώ εκείνος παρέμεινε στο Χονγκ Κονγκ για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Για περίπου δέκα χρόνια, η σχολή αποτέλεσε το βασικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε.
Εκεί γνώρισε και άλλους νεαρούς καλλιτέχνες που αργότερα ακολούθησαν σημαντική πορεία στον κινηματογράφο, όπως ο Σάμο Χουνγκ και ο Γιουέν Μπιάο. Η κοινή τους εκπαίδευση αποτέλεσε τη βάση για μελλοντικές συνεργασίες σε ταινίες πολεμικών τεχνών.
Οι πρώτοι ρόλοι και η συνεργασία με τον Μπρους Λι
Ο Τζάκι Τσαν εμφανίστηκε στον κινηματογράφο από πολύ μικρή ηλικία. Το 1962, όταν ήταν περίπου οκτώ ετών, συμμετείχε στην ταινία «Big and Little Wong Tin Bar».
Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του εργάστηκε ως ακροβάτης και κασκαντέρ. Οι ικανότητές του στις πολεμικές τέχνες και οι γρήγορες κινήσεις του τον βοήθησαν να βρει δουλειά σε κινηματογραφικές παραγωγές του Χονγκ Κονγκ.
Ανάμεσα στις πιο γνωστές πρώιμες συμμετοχές του βρίσκονται δύο ταινίες του Μπρους Λι, το «Fist of Fury» του 1972 και το «Enter the Dragon» του 1973.
Στις συγκεκριμένες παραγωγές δεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Συμμετείχε σε σκηνές δράσης και σε χορογραφημένες μάχες, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινηματογράφου πολεμικών τεχνών.
Ο ίδιος έχει διηγηθεί διάφορα περιστατικά από εκείνη την περίοδο, ανάμεσά τους και ένα γύρισμα στο οποίο ο Μπρους Λι τον χτύπησε κατά λάθος στη διάρκεια μιας σκηνής. Ο Τσαν αντιμετώπισε αργότερα την ανάμνηση με χιούμορ, περιγράφοντας τον θαυμασμό που ένιωθε για τον διάσημο ηθοποιό.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, η ζωή δεν ήταν εύκολη. Ο Τζάκι Τσαν χρειάστηκε να αναζητήσει διαφορετικές δουλειές, ενώ για ένα διάστημα εργάστηκε και στην Αυστραλία, όπου είχαν εγκατασταθεί οι γονείς του.
Ο νεαρός ηθοποιός είχε μάθει να ζει μέσα σε ένα εξαιρετικά αυστηρό περιβάλλον και δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στη μεγαλύτερη ελευθερία της καθημερινότητας έξω από τη σχολή. Στις αυτοβιογραφικές του αφηγήσεις περιγράφει μια περίοδο με κακές παρέες, καβγάδες και προσωπικά λάθη.
Μια από τις πιο παράξενες ιστορίες που έχει αφηγηθεί αφορά έναν καβγά, μετά τον οποίο παρατήρησε κάτι λευκό να προεξέχει από τη γροθιά του. Αρχικά πίστεψε ότι είχε τραυματίσει κάποιο κόκαλο του χεριού του, αλλά αργότερα συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο για δόντι του αντιπάλου του.
Το περιστατικό ανήκει στις προσωπικές αφηγήσεις του ηθοποιού και δείχνει πόσο διαφορετική ήταν η ζωή του πριν αποκτήσει την επαγγελματική σταθερότητα και τη φήμη που ακολούθησαν.
Πώς ο Τζάκι Τσαν έγινε ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου
Ο θάνατος του Μπρους Λι το 1973 δημιούργησε ένα μεγάλο κενό στον κινηματογράφο πολεμικών τεχνών. Οι παραγωγοί αναζητούσαν νέους ηθοποιούς που θα μπορούσαν να συνεχίσουν την τεράστια επιτυχία του.
Ο Τζάκι Τσαν ήταν ένας από εκείνους που δοκιμάστηκαν σε ρόλους παρόμοιους με τους χαρακτήρες του Μπρους Λι. Όμως οι πρώτες προσπάθειες δεν απέδωσαν την εμπορική επιτυχία που περίμεναν οι παραγωγοί.
Ο ίδιος κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να στηρίξει την καριέρα του προσπαθώντας να μιμηθεί κάποιον άλλον. Αντί να παρουσιάζει έναν αήττητο και σοβαρό μαχητή, άρχισε να δημιουργεί έναν διαφορετικό κινηματογραφικό χαρακτήρα.
Ο δικός του ήρωας μπορούσε να φοβάται, να κάνει λάθη, να σκοντάφτει και να βρίσκεται σε δύσκολες καταστάσεις. Παράλληλα, χρησιμοποιούσε ακροβατικά, αντικείμενα της καθημερινότητας και κωμικές κινήσεις στις σκηνές μάχης.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1978, με τις ταινίες «Snake in the Eagle’s Shadow» και «Drunken Master». Ο συνδυασμός πολεμικών τεχνών και κωμωδίας ενθουσίασε το κοινό και καθιέρωσε τον Τζάκι Τσαν ως πρωταγωνιστή με ξεχωριστή ταυτότητα.
Τη δεκαετία του 1980 συνέχισε να εξελίσσει το προσωπικό του κινηματογραφικό ύφος. Συμμετείχε σε παραγωγές όπως το «Project A» του 1983 και το «Police Story» του 1985, αναλαμβάνοντας συχνά ο ίδιος τη χορογραφία των επικίνδυνων σκηνών δράσης.
Η επιτυχία του στην Ασία ήταν ήδη πολύ μεγάλη, αλλά η κατάκτηση της αμερικανικής αγοράς αποδείχθηκε δυσκολότερη. Παρότι εμφανίστηκε σε αγγλόφωνες παραγωγές, χρειάστηκαν αρκετά χρόνια μέχρι να γίνει ευρύτερα γνωστός στο κοινό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η ταινία «Rumble in the Bronx», που κυκλοφόρησε το 1995 στο Χονγκ Κονγκ και το 1996 στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτέλεσε σημαντικό βήμα για τη διεθνή του αναγνώριση.
Το 1998, η επιτυχία του «Rush Hour», στο οποίο συμπρωταγωνίστησε με τον Κρις Τάκερ, τον καθιέρωσε ακόμη περισσότερο στο Χόλιγουντ. Η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και οδήγησε σε συνέχειες.
Από εκείνο το σημείο, ο Τζάκι Τσαν είχε καταφέρει κάτι που ελάχιστοι ηθοποιοί πολεμικών τεχνών είχαν πετύχει: να μεταφέρει το προσωπικό του κινηματογραφικό ύφος από το Χονγκ Κονγκ στο παγκόσμιο κοινό.
Η τελειομανία του και η περίφημη σκηνή με τις 2.900 λήψεις
Ένα από τα χαρακτηριστικά που έκαναν τον Τζάκι Τσαν γνωστό στον κινηματογραφικό χώρο ήταν η επιμονή του στη λεπτομέρεια. Δεν αρκούνταν στο να εκτελέσει μια δύσκολη κίνηση. Ήθελε η σκηνή να έχει τον σωστό ρυθμό, να φαίνεται καθαρά στην κάμερα και να συνδυάζει ακρίβεια με φυσικότητα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ταινία «Dragon Lord» του 1982, στην οποία πρωταγωνίστησε και ανέλαβε τη σκηνοθεσία.
Η παραγωγή έγινε γνωστή για τον μεγάλο αριθμό επαναλήψεων που απαιτήθηκαν σε ορισμένες σκηνές. Σύμφωνα με μια ευρέως διαδεδομένη αναφορά, μία σκηνή χρειάστηκε περίπου 2.900 λήψεις μέχρι να ολοκληρωθεί.
Ωστόσο, οι διαθέσιμες πηγές δεν συμφωνούν απόλυτα για το ποια ήταν αυτή η σκηνή. Άλλες αναφέρονται στο παραδοσιακό παιχνίδι jianzi, στο οποίο οι συμμετέχοντες προσπαθούν να κρατήσουν ένα μικρό αντικείμενο στον αέρα χρησιμοποιώντας τα πόδια τους, ενώ άλλες αναφέρουν μια εντυπωσιακή ανθρώπινη πυραμίδα.
Ανεξάρτητα από την ακριβή σκηνή, η περίπτωση αυτή έγινε σύμβολο της απαιτητικής προσέγγισής του στα γυρίσματα. Ο Τζάκι Τσαν ήθελε οι κινήσεις του να συνδυάζουν τεχνική δυσκολία και κινηματογραφικό αποτέλεσμα, ακόμη κι όταν αυτό απαιτούσε πολλές προσπάθειες.
Η τελειομανία του, βέβαια, είχε και κόστος. Η πίεση των γυρισμάτων, οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες και οι επικίνδυνες σκηνές δράσης τον οδήγησαν πολλές φορές σε τραυματισμούς.
Οι σοβαροί τραυματισμοί που σημάδεψαν την καριέρα του
Ο Τζάκι Τσαν έχει γίνει γνωστός για την επιμονή του να συμμετέχει προσωπικά σε πολλές από τις επικίνδυνες σκηνές των ταινιών του. Αυτή η επιλογή χάρισε στο κοινό μερικές από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές του κινηματογράφου δράσης, αλλά συνοδεύτηκε από μεγάλο σωματικό κόστος.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του υπέστη πολλούς τραυματισμούς, ανάμεσά τους κατάγματα, εξαρθρώσεις και σοβαρές κακώσεις σε διαφορετικά σημεία του σώματός του.
Έχει τραυματίσει επανειλημμένα τη μύτη, τα χέρια, τα πόδια και τους ώμους του. Σε αρκετές περιπτώσεις χρειάστηκε να διακόψει τα γυρίσματα ή να συνεχίσει τη δουλειά του μετά από περίοδο αποκατάστασης.
Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό συνέβη στα γυρίσματα της ταινίας «Rumble in the Bronx». Κατά τη διάρκεια ενός άλματος, τραυμάτισε σοβαρά τον αστράγαλό του. Για να ολοκληρωθούν ορισμένες σκηνές, χρησιμοποιήθηκε ειδικά διαμορφωμένο κάλυμμα πάνω από τον γύψο, ώστε να μοιάζει με το παπούτσι του χαρακτήρα.
Ο σοβαρότερος τραυματισμός του, όμως, σημειώθηκε το 1986 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Armour of God».
Το ατύχημα του 1986 που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή
Στα γυρίσματα της ταινίας «Armour of God», στην τότε Γιουγκοσλαβία, ο Τζάκι Τσαν έπρεπε να πηδήξει από έναν τοίχο και να πιαστεί από ένα κλαδί δέντρου.
Η πρώτη προσπάθεια δεν είχε το αποτέλεσμα που επιθυμούσε και αποφάσισε να επαναλάβει την κίνηση. Στη δεύτερη προσπάθεια έχασε την ισορροπία του, έπεσε από μεγάλο ύψος και χτύπησε στο κεφάλι.
Ο τραυματισμός ήταν εξαιρετικά σοβαρός. Υπέστη κάταγμα στο κρανίο και χρειάστηκε επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Οι γιατροί κατάφεραν να αντιμετωπίσουν την κάκωση και ο ηθοποιός επέζησε.
Το ατύχημα άφησε μόνιμα σημάδια. Ο ίδιος έχει αναφερθεί σε μεταλλικό εμφύτευμα στο κρανίο και σε προβλήματα ακοής που συνδέονται με τον τραυματισμό.
Παρά τη σοβαρότητα του περιστατικού, ο Τζάκι Τσαν επέστρεψε στον κινηματογράφο και συνέχισε να συμμετέχει σε απαιτητικές παραγωγές δράσης.
Το ατύχημα του 1986 παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές υπενθυμίσεις των πραγματικών κινδύνων που αντιμετώπιζαν οι κασκαντέρ και οι ηθοποιοί που εκτελούσαν δύσκολα ακροβατικά χωρίς τη σημερινή έκταση των ψηφιακών εφέ.
Η εντυπωσιακή σκηνή στο κτίριο Willemswerf της Ολλανδίας
Μία από τις πιο γνωστές σκηνές της καριέρας του βρίσκεται στην ταινία «Who Am I?» του 1998, η οποία γυρίστηκε εν μέρει στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Στην ταινία, ο Τζάκι Τσαν βρίσκεται στην κορυφή του κτιρίου Willemswerf, ενός χαρακτηριστικού ουρανοξύστη με επικλινή εξωτερική πρόσοψη.
Κατά τη διάρκεια της σκηνής, ο χαρακτήρας του γλιστρά πάνω στην απότομη επιφάνεια του κτιρίου, σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ακροβατικά που έχει παρουσιάσει στον κινηματογράφο.
Η λήψη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή επειδή αναδεικνύει το μεγάλο ύψος, την κλίση της πρόσοψης και την αίσθηση της ταχύτητας. Η σκηνή απαιτούσε εξαιρετικά προσεκτικό σχεδιασμό και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της κινηματογραφικής τόλμης του Τσαν.
Αν και συχνά αναπαράγονται ιστορίες για το πόσο φοβήθηκε πριν πραγματοποιήσει το ακροβατικό, δεν είναι όλες οι λεπτομέρειες αυτών των αφηγήσεων ανεξάρτητα επιβεβαιωμένες. Το γεγονός, πάντως, ότι η σκηνή πραγματοποιήθηκε στο πραγματικό κτίριο είναι καλά καταγεγραμμένο.
Μια ζωή με περισσότερες ανατροπές από τις ταινίες του
Η ιστορία του Τζάκι Τσαν δεν περιορίζεται στην επιτυχία ενός ηθοποιού πολεμικών τεχνών. Περιλαμβάνει μια οικογένεια που επηρεάστηκε από τον πόλεμο και τις πολιτικές αναταραχές της Κίνας, τέσσερα ετεροθαλή αδέλφια που δεν γνώριζε και μια παιδική ηλικία μέσα σε εξαιρετικά αυστηρό εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Ο ίδιος πέρασε από μικρούς κινηματογραφικούς ρόλους και δύσκολες επαγγελματικές περιόδους μέχρι να δημιουργήσει ένα αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος, συνδυάζοντας ακροβατικά, πολεμικές τέχνες και κωμωδία.
Στην πορεία του συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς, ανέπτυξε τη δική του ομάδα κασκαντέρ και πρωταγωνίστησε σε παραγωγές που γνώρισαν διεθνή επιτυχία.
Το 2016 τιμήθηκε με τιμητικό Όσκαρ για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο, μια αναγνώριση της μακρόχρονης καλλιτεχνικής του πορείας.
Όμως, ίσως το πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο της ζωής του παραμένει εκείνο που δεν γράφτηκε για τη μεγάλη οθόνη: η ιστορία των γονιών του, των αδελφών που αγνοούσε και των οικογενειακών μυστικών που αποκαλύφθηκαν πολλά χρόνια αργότερα.
Ο Τζάκι Τσαν αφιέρωσε τη ζωή του σε ταινίες γεμάτες περιπέτεια και ανατροπές. Η πραγματική οικογενειακή του ιστορία, όμως, δείχνει ότι μερικές φορές η ζωή μπορεί να αποδειχθεί πιο απρόβλεπτη από οποιοδήποτε κινηματογραφικό σενάριο.
Διεθνείς πηγές τεκμηρίωσης:
