Το Attica 200 είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά οχήματα της ελληνικής αυτοκινητιστικής ιστορίας. Κατασκευάστηκε στο Μοσχάτο από τη Bioplastic του Γιώργου Δημητριάδη και γνώρισε σημαντική παρουσία στους ελληνικούς δρόμους τη δεκαετία του 1960.
Η Attica δεν ήταν ξεχωριστή θυγατρική εταιρεία, αλλά η εμπορική ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για οχήματα της Bioplastic S.A., της εταιρείας που είχε δημιουργήσει στο Μοσχάτο ο Γιώργος Δημητριάδης.
Η προσπάθεια του Δημητριάδη να κατασκευάσει αυτοκίνητο είχε αρχίσει ήδη από το 1958. Τότε σχεδίασε και κατασκεύασε το Dimitriadis 505, ένα μικρό τετράτροχο επιβατικό όχημα που προοριζόταν για παραγωγή.
Το σχέδιο, όμως, δεν εξελίχθηκε σε κανονική μαζική παραγωγή. Η φορολογική μεταχείριση των τετράτροχων αυτοκινήτων στην Ελλάδα έκανε ένα τέτοιο όχημα λιγότερο ανταγωνιστικό σε σχέση με τα τρίκυκλα, τα οποία είχαν ευνοϊκότερη φορολόγηση.
Το μοντέλο 505
Το Attica 200 και η στροφή στα τρίκυκλα
Ο Δημητριάδης στράφηκε τελικά στα τρίτροχα οχήματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ξεκίνησε η κατασκευή του Attica 200 στην Ελλάδα, κατόπιν άδειας της γερμανικής Fuldamobil.
Το ελληνικό μοντέλο βασιζόταν στο γερμανικό Fuldamobil, με ορισμένες αλλαγές στην κατασκευή και στο αμάξωμα. Ανάλογα με την έκδοση χρησιμοποιήθηκαν κινητήρες περίπου 200 κ.εκ.
Το μικρό τρίκυκλο βρήκε θέση στην ελληνική αγορά και έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα οχήματα της κατηγορίας του. Η ευνοϊκότερη φορολόγηση των τρίκυκλων σε σχέση με τα τετράτροχα αυτοκίνητα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτής της κατηγορίας οχημάτων εκείνη την εποχή.
Η προσπάθεια με το Attica Carmel 12
Το 1965 ο Δημητριάδης επιχείρησε ξανά να περάσει στα τετράτροχα αυτοκίνητα με το Attica Carmel 12.
Το μοντέλο κατασκευαζόταν κατόπιν συμφωνίας με την ισραηλινή Autocars, η οποία χρησιμοποιούσε τεχνολογία της βρετανικής Reliant. Στην πράξη, μεγάλο μέρος των εξαρτημάτων εισαγόταν και το αυτοκίνητο συναρμολογούνταν στην Ελλάδα.
Η εμπορική του πορεία ήταν περιορισμένη. Οι διαθέσιμες ιστορικές αναφορές κάνουν λόγο για περίπου 100 αυτοκίνητα πριν σταματήσει η παραγωγή.
Το Attica 200 σε ελληνικό δρόμο
Το τρίκυκλο φορτηγό Delta
Το 1968 η Bioplastic αξιοποίησε στοιχεία από το Attica 200 για να δημιουργήσει ένα μικρό τρίκυκλο επαγγελματικό όχημα με την ονομασία Delta.
Ένα από τα πιο παράξενα χαρακτηριστικά της σχεδίασής του ήταν ότι το τμήμα που θύμιζε το πίσω μέρος του Attica 200 χρησιμοποιήθηκε ως μπροστινό μέρος του μικρού φορτηγού.
Το Delta γνώρισε περιορισμένη αλλά υπαρκτή εμπορική παρουσία, συνεχίζοντας τη δραστηριότητα της εταιρείας στα μικρά τρίτροχα οχήματα.
Το Attica Carmel 12
Το τρίκυκλο φορτηγάκι Delta
Από τη Bioplastic στη DIM Motor
Το 1977 ο Γιώργος Δημητριάδης πέρασε στην επόμενη προσπάθειά του στον χώρο του αυτοκινήτου με τη DIM Motor και το μοντέλο DIM 652.
Η εταιρεία είχε προσπαθήσει να αναπτύξει ακόμη και δικό της αερόψυκτο κινητήρα, όμως η εξέλιξή του καθυστέρησε. Έτσι, τα αυτοκίνητα που παρουσιάστηκαν χρησιμοποίησαν κινητήρες και άλλα μηχανικά μέρη του Fiat 126.
Το DIM 652 παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1977, γεγονός που του έδωσε ασυνήθιστα μεγάλη διεθνή προβολή για ένα ελληνικό αυτοκίνητο της εποχής.
Παρά τα σχέδια για κανονική παραγωγή και για περισσότερες εκδόσεις, το εγχείρημα δεν προχώρησε. Υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκαν περίπου δέκα αυτοκίνητα και το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε οριστικά στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Έτσι έκλεισε ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της ελληνικής αυτοκινητιστικής ιστορίας, που ξεκίνησε από το πρωτότυπο 505, πέρασε από το δημοφιλές Attica 200 και έφτασε μέχρι το σπάνιο DIM 652.
