H Ειρήνη Ματσακά, εκπαιδευτικός άφησε πίσω της καθημερινό στρες της μεγαλούπολης και επέστεψε στο χωριό ζώντας μια ήρεμη ζωή και με όλες τις ανέσεις.
Η Ειρήνη βρήκε νέο νόημα στη ζωή της στο Κορακοβούνι Αρκαδίας
Η Ειρήνη επέστρεψε στην επαρχία με νοσταλγική διάθεση, αφού προηγουμένως εργαζόταν σε μεγάλες πόλεις ως εκπαιδευτικός. Η ζωή της στο μικρό χωριό Κορακοβούνι κοντά στο Άστρος Κυνουρίας, στην Αρκαδία της έδωσε νέο νόημα, αφήνοντας πίσω την απρόσωπη ρουτίνα των πόλεων και ανακαλύπτοντας τη χαρά της πραγματοποίησης των ονείρων της. Η ηρεμία και η κοινωνία του χωριού την έκαναν να νιώθει πλήρης και ευτυχισμένη.
Η δασκάλα που επέστρεψε στο χωριό της
Η Ειρήνη αποτελεί τον κινητήριο μοχλό για την προστασία των παραδόσεων και την ανάδειξη του πολιτισμού του χωριού ως μέλος του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου. Μέσω ποικίλων δραστηριοτήτων, όπως αθλητικές ομάδες, χοροεσπερίδες, εκθέσεις και πολιτιστικά δρώμενα, ο Σύλλογος διατηρεί ζωντανή την τοπική κοινότητα, προσελκύοντας κόσμο από την περιοχή και τουρίστες. Εργάζεται ως δασκάλα στο Άστρο και εκτιμά τα πλεονεκτήματα της ζωής στην επαρχία, όπως η ελευθερία και η ανεξαρτησία των παιδιών, σε αντίθεση με το άγχος και την ανασφάλεια των μεγάλων πόλεων. Δημιουργώντας μια ποιοτική ζωή για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, η Ειρήνη βιώνει την αληθινή ευτυχία.
Αν και αντιμετώπισε δυσκολίες αρχικά, η δημιουργική της συμμετοχή στον Σύλλογο και η υποδοχή της από την τοπική κοινωνία μετέτρεψαν το Κορακοβούνι σε μια ασφαλή και ενδιαφέρουσα επιλογή. Τώρα, και μόνο η ιδέα του να φύγει από αυτό τον ήσυχο παράδεισο την προβληματίζει και την ανησυχεί. Συναντηθήκαμε στην πλατεία του χωριού και περιπλανηθήκαμε, συζητώντας για όλα αυτά.
Ακολουθεί η συνέντευξή της
Πότε έφυγες από το Κορακοβούνι;
Στα 18 μου. Έφυγα για σπουδές στο Βόλο και για τα επόμενα 20 χρόνια ζούσα σε διάφορες πόλεις ανάλογα με τις ανάγκες της δουλειάς μου. Προτιμούσα πάντοτε να εργάζομαι σε μικρές επαρχιακές πόλεις, όπως το Άργος, το Ναύπλιο, η Σπάρτη, η Κόρινθος, το Λουτράκι. Οι μεγάλου πληθυσμού πόλεις μου φαίνονταν πολύ απρόσωπες και τρομακτικές.
Πώς ήρθαν τα πράγματα και επέστρεψες;
Ο σύζυγός μου είναι από Αθήνα και αυτός με παρότρυνε να έρθουμε στο Κορακοβούνι. Ήθελε πολύ να ζήσει σε ένα χωριό. Αρχικά δεν ήθελα. Στο τέλος, όμως, με έπεισε. Πιστεύοντας ότι αυτή η προσωρινή μετακόμιση δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση μόνιμη, αποφάσισα να έρθουμε στο χωριό για 1-2 χρόνια.
Πώς ήταν ο πρώτος καιρός;
Αρχικά, ήταν δύσκολα για μένα. Οι περισσότεροι φίλοι που είχα εδώ παλιά είχαν φύγει και αισθανόμουν μοναξιά. Δεν έκανα προσπάθειες να ανοίξω τον κοινωνικό μου κύκλο, γιατί όπως άλλωστε προανέφερα, αυτή η μετακόμιση ήταν για μένα προσωρινή. Όμως, είμαστε ήδη 8 χρόνια εδώ και, στην παρούσα φάση, η σκέψη και μόνο να φύγω από εδώ, μού δημιουργεί τεράστια ανασφάλεια και άγχος.
Τι διαφορετικό ξαναβρίσκεις εδώ;
Το Κορακοβούνι μού δίνει δύναμη και η αγάπη που παίρνω και δίνω στους ανθρώπους εδώ, με βοηθάει να ονειρεύομαι ένα πολύ όμορφο μέλλον. Η ζωή εδώ κυλάει με ήρεμους ρυθμούς, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι όντως ανθρώπινες και τα παιδιά μου δεν τα έχω κλείσει μέσα σε ένα διαμέρισμα. Αντιθέτως, είναι ελεύθερα και απολαμβάνουν τα βιολογικά, αγνά και φρέσκα προϊόντα που καλλιεργούμε μόνοι μας στον κήπο μας, τρώνε καθαρό κρέας από τα ζώα που εκτρέφει η γιαγιά τους και χαίρονται με παιχνίδια στη φύση και στον καθαρό αέρα.
Ποιες διαφορές βλέπεις γενικότερα και στα παιδιά στο σχολείο;
Αυτό το βλέπω και μέσα από τη δουλειά μου. Όλα τα παιδιά που ζουν στα χωριά μας είναι τυχερά γιατί κάθε απόγευμα, μετά από τη μελέτη τους, συναντώνται στις γειτονιές και στις πλατείες και παίζουν μέχρι να νυχτώσει. Είναι πιο αυτόνομα και πιο ανεξάρτητα σε σχέση με τα παιδιά των μεγάλων πόλεων και αναπτύσσουν πιο γρήγορα και πιο εύκολα κοινωνικές δεξιότητες. Θεωρώ ότι, σίγουρα, θα είναι τα τελευταία, τα οποία θα έχουν ανάγκη την ηλεκτρονική απεξάρτηση, αφού οι ώρες που βρίσκονται μπροστά από μια οθόνη μειώνονται εξ ορισμού, όταν οι προκλήσεις της φύσης είναι τόσες πολλές. Ιδιαίτερα δε το καλοκαίρι, απολαμβάνουν τη θάλασσα σε καθημερινή και πολύωρη βάση αφού την έχουν τόσο κοντά τους.
Και η ενασχόλησή σου με τον σύλλογο;
Το γεγονός ότι αποφάσισα να ασχοληθώ με τον Αθλητικό Εκπολιτιστικό Επιμορφωτικό Σύλλογο Κορακοβουνίου (Α.Ε.Ε.Σ.Κ.) θεωρώ ότι έγινε η κινητήριος δύναμη για την εξέλιξη, τα όνειρα και την ικανοποίηση των αναγκών και επιθυμιών μου. Πιστεύω ότι η κάθε περιοχή έχει τη δική της μοναδικότητα και, ως μέλος του Συλλόγου μας, οραματίζομαι να αναδείξουμε τη μοναδικότητα του χωριού μας σε όσους περισσότερους επιθυμούν να μας γνωρίσουν και να περάσουν όμορφα μαζί μας.
Ποιες είναι οι δράσεις του συλλόγου;
Προκειμένου να κρατήσουμε τον τόπο μας ζωντανό, ενισχύουμε με κάθε δυνατό τρόπο τις δράσεις μας μέσω του Συλλόγου μας. Έχουμε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, το οποίο περιλαμβάνει την οργάνωση τοπικών εκδηλώσεων. Έχουμε την αθλητική ομάδα ποδοσφαίρου όπου μπορούν να συμμετέχουν τα παιδιά και οι νέοι του χωριού μας. Διοργανώνουμε χοροεσπερίδες και πανηγύρια με παραδοσιακά εδέσματα και παραδοσιακή μουσική, όπως και καρναβάλι με παρέλαση καρναβαλιστών και αρμάτων, όπου συμμετέχουν και οι υπόλοιποι σύλλογοι της περιοχής. Επίσης, διαθέτουμε μια πλούσια βιβλιοθήκη 15.000 ελληνόγλωσσων και ξενόγλωσσων βιβλίων.
Μας είπατε νωρίτερα ότι πραγματοποιούνται και διάφορα μαθήματα;
Ναι, βέβαια. Λειτουργεί τμήμα yoga για τις γυναίκες του χωριού μας, τμήμα παραδοσιακών χορών ενηλίκων και δύο παιδικά τμήματα. Λειτουργεί θεατρική ομάδα παιδιών και ενηλίκων και ανεβάζουμε θεατρικές παραστάσεις. Πραγματοποιούνται σεμινάρια ηλεκτρονικών υπολογιστών, για άτομα τρίτης ηλικίας, ενώ τα καλοκαίρια και τα Χριστούγεννα γίνονται προβολές παιδικών ταινιών.
Για το καλοκαίρι, προγραμματίζετε κάτι συγκεκριμένο;
Είμαστε προ των πυλών της ίδρυσης ενός Μουσείου Σχολικής Ζωής. Παράλληλα, όπως κάθε καλοκαίρι, διοργανώνουμε πλούσια δρώμενα, όπως διαγωνισμό διηγήματος, επίσκεψη και ομιλία της ιστορικού Μαρίας Ευθυμίου, τοίχο αναρρίχησης, νύχτες μουσείου, καλλιτεχνικά εργαστήρια για παιδιά, περιβαλλοντικές εκδηλώσεις και σεμινάρια πρώτων βοηθειών.
Η Ειρήνη επιστρέφει στο Κορακοβούνι και βρίσκει ένα νέο ξεκίνημα γεμάτο θετικές εμπειρίες. Αποφεύγει την ανωνυμία και το άγχος της πόλης και ανακαλύπτει τη χαρά της ηρεμίας στο χωριό. Με τον συμμετοχή στον πολιτιστικό Σύλλογο αναδεικνύει τις παραδόσεις του τόπου και βρίσκει ικανοποίηση στην εργασία της στο σχολείο, βλέποντας τα παιδιά να αναπτύσσονται. Η Ειρήνη και η οικογένειά της βρίσκουν εδώ έναν νέο τόπο που τους γεμίζει με χαρά και γαλήνη και είναι σίγουρα μια σωστή απόφαση για τους ίδιους.
