Η Ειρήνη Ματσακά έφυγε από το Κορακοβούνι Αρκαδίας στα 18 της για να σπουδάσει και για πολλά χρόνια η ζωή και η δουλειά της την οδήγησαν σε διαφορετικές πόλεις. Όταν επέστρεψε στο χωριό με την οικογένειά της, πίστευε ότι η μετακόμιση θα ήταν προσωρινή.
Στην πορεία, όμως, αυτό που αρχικά αντιμετώπισε με επιφυλακτικότητα έγινε ένας τρόπος ζωής που αγάπησε. Η επαφή με τη φύση, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα παιδιά της και η ενεργή συμμετοχή στην τοπική κοινότητα έκαναν το Κορακοβούνι πολύ περισσότερα από τον τόπο όπου γεννήθηκε.
Η επιστροφή στο Κορακοβούνι
Η Ειρήνη είναι εκπαιδευτικός και, αφού έφυγε από το χωριό για σπουδές στον Βόλο, εργάστηκε σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας. Ανάμεσα στις πόλεις όπου έζησε και εργάστηκε ήταν το Άργος, το Ναύπλιο, η Σπάρτη, η Κόρινθος και το Λουτράκι.
Όπως έχει εξηγήσει, πάντοτε ένιωθε πιο άνετα σε μικρότερες πόλεις. Η τελική απόφαση για επιστροφή στο Κορακοβούνι ήρθε έπειτα από παρότρυνση του συζύγου της, ο οποίος καταγόταν από την Αθήνα αλλά ήθελε να δοκιμάσει τη ζωή στο χωριό.
«Αρχικά δεν ήθελα. Στο τέλος, όμως, με έπεισε», έχει θυμηθεί η ίδια. Το σχέδιο ήταν να μείνουν εκεί μόνο για ένα ή δύο χρόνια. Η πραγματικότητα εξελίχθηκε διαφορετικά.
«Στην αρχή ήταν δύσκολα για μένα»
Η επιστροφή στον τόπο όπου είχε μεγαλώσει δεν ήταν από την πρώτη στιγμή εύκολη. Πολλοί από τους παλιούς φίλους της είχαν φύγει και η ίδια ένιωθε μοναξιά.
Επειδή θεωρούσε τη μετακόμιση προσωρινή, δεν προσπάθησε αρχικά να δημιουργήσει νέο κοινωνικό κύκλο. Με τον χρόνο, όμως, η σχέση της με το χωριό άλλαξε.
Όπως έλεγε στη συνέντευξή της, έφτασε στο σημείο η σκέψη μιας νέας αποχώρησης από το Κορακοβούνι να της δημιουργεί πλέον ανασφάλεια.
Τι ήταν αυτό που την έκανε να αγαπήσει ξανά το χωριό;
Για την Ειρήνη, σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι ανθρώπινες σχέσεις και η αίσθηση ότι τα παιδιά της μπορούσαν να μεγαλώνουν έχοντας μεγαλύτερη επαφή με τη φύση και την καθημερινή ζωή της κοινότητας.
«Το Κορακοβούνι μού δίνει δύναμη και η αγάπη που παίρνω και δίνω στους ανθρώπους εδώ με βοηθάει να ονειρεύομαι ένα πολύ όμορφο μέλλον», είχε πει.
Η οικογένεια καλλιεργεί προϊόντα στον κήπο της, ενώ τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να περνούν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους έξω από το σπίτι.
Ως μητέρα και εκπαιδευτικός, η ίδια θεωρεί ότι η καθημερινότητα ενός μικρού χωριού μπορεί να προσφέρει στα παιδιά περισσότερες ευκαιρίες για ελεύθερο παιχνίδι, επαφή με τη φύση και αυθόρμητη κοινωνικοποίηση. Πρόκειται για προσωπικές παρατηρήσεις από τη δική της εμπειρία και όχι για έναν κανόνα που ισχύει για όλα τα παιδιά της επαρχίας ή των πόλεων.
Η συμμετοχή στον Σύλλογο άλλαξε πολλά
Καθοριστικό σημείο για την ίδια ήταν η ενασχόλησή της με τον Αθλητικό Εκπολιτιστικό Επιμορφωτικό Σύλλογο Κορακοβουνίου, τον Α.Ε.Ε.Σ.Κ.
«Το γεγονός ότι αποφάσισα να ασχοληθώ με τον Σύλλογο θεωρώ ότι έγινε η κινητήριος δύναμη για την εξέλιξη, τα όνειρα και την ικανοποίηση των αναγκών και επιθυμιών μου», είχε αναφέρει.
Μέσα από τον Σύλλογο βρήκε έναν ακόμη τρόπο να συμμετέχει στη ζωή του τόπου και να συμβάλλει στην ανάδειξη της ιδιαίτερης ταυτότητας του Κορακοβουνίου.
Ο Σύλλογος έχει οργανώσει κατά καιρούς πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, παραδοσιακές εκδηλώσεις, χορούς, θεατρικές παραστάσεις και δράσεις για παιδιά και μεγαλύτερους κατοίκους.
Στην παλιά συνέντευξη η Ειρήνη αναφερόταν επίσης στη βιβλιοθήκη του Συλλόγου, η οποία διέθετε χιλιάδες ελληνόγλωσσα και ξενόγλωσσα βιβλία, καθώς και σε τμήματα παραδοσιακών χορών, θεατρικές ομάδες και μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών για μεγαλύτερες ηλικίες.
Το σχέδιο για το Μουσείο έγινε πραγματικότητα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της παλιάς συνέντευξης ήταν η αναφορά στην προσπάθεια δημιουργίας ενός Μουσείου Σχολικής Ζωής στο Κορακοβούνι.
Η ιδέα είχε αρχίσει να οργανώνεται ήδη από το 2017, με στόχο να αξιοποιηθεί το παλιό Δημοτικό Σχολείο και να διασωθεί υλικό σχετικό με την ιστορία της εκπαίδευσης και της σχολικής ζωής στην περιοχή.
Το σχέδιο τελικά προχώρησε και το 2025 άρχισε να λειτουργεί το Μουσείο Μαθητικής Ζωής Κορακοβουνίου. Ο χώρος συγκεντρώνει αντικείμενα και εκπαιδευτικό υλικό άλλων εποχών, δίνοντας σε παιδιά και μεγαλύτερους τη δυνατότητα να γνωρίσουν πώς ήταν η σχολική καθημερινότητα στο παρελθόν.
Μια επιστροφή που έγινε μόνιμη επιλογή
Η ιστορία της Ειρήνης δεν είναι μια απόδειξη ότι η ζωή στο χωριό είναι καλύτερη για όλους ούτε ότι η πόλη και η επαρχία μπορούν να συγκριθούν με έναν μόνο τρόπο. Είναι, όμως, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μια επιστροφή που ξεκίνησε με αμφιβολίες μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα μιας οικογένειας.
Για την ίδια, το Κορακοβούνι συνδέθηκε ξανά με τη δουλειά που αγαπά, τη φύση, τη συμμετοχή στην κοινότητα και μια διαφορετική καθημερινότητα για τα παιδιά της.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστορίας της: γύρισε στον τόπο από τον οποίο είχε φύγει στα 18 της θεωρώντας ότι θα μείνει για λίγο και τελικά ανακάλυψε εκεί έναν τρόπο ζωής που δεν περίμενε ότι θα αγαπούσε τόσο.
“`
