Σας πονάει το γόνατο όταν ανεβαίνετε σκάλες; Νιώθετε δυσκαμψία όταν σηκώνεστε από το κρεβάτι ή δυσκολεύεστε να κάνετε κινήσεις που παλιότερα ήταν εύκολες; Αυτές οι ενοχλήσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι έχετε οστεοαρθρίτιδα, αλλά όταν επιμένουν, αξίζουν προσοχή.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια συχνή πάθηση των αρθρώσεων που μπορεί να επηρεάσει το γόνατο, το ισχίο, τα χέρια και άλλα σημεία του σώματος. Παρότι εμφανίζεται συχνότερα με την ηλικία, δεν αφορά αποκλειστικά τους ηλικιωμένους. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι να περιοριστούν τα συμπτώματα και να διατηρηθεί η κινητικότητα.
Ποια είναι τα πρώτα σημάδια της οστεοαρθρίτιδας;
Η οστεοαρθρίτιδα συνήθως εξελίσσεται σταδιακά. Στην αρχή, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται μόνο μετά από έντονη δραστηριότητα ή πολύωρο περπάτημα και να υποχωρεί με την ξεκούραση. Με τον καιρό, όμως, οι ενοχλήσεις ενδέχεται να γίνουν πιο συχνές και να επηρεάζουν την καθημερινότητα.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Πόνο στην άρθρωση: Συχνά εμφανίζεται ή επιδεινώνεται κατά την κίνηση και τη σωματική δραστηριότητα.
- Πρωινή δυσκαμψία: Η άρθρωση μπορεί να είναι δύσκαμπτη μετά τον ύπνο ή ύστερα από παρατεταμένη ακινησία.
- Περιορισμό κίνησης: Ορισμένες κινήσεις γίνονται πιο δύσκολες ή προκαλούν ενόχληση.
- Τριγμό: Μπορεί να ακούγεται ή να γίνεται αισθητό ένα τρίξιμο κατά την κίνηση.
- Πρήξιμο: Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται ήπιο οίδημα γύρω από την άρθρωση.
Δεν παρουσιάζουν όλοι οι άνθρωποι τα ίδια συμπτώματα. Κάποιοι έχουν ήπιες ενοχλήσεις για μεγάλο διάστημα, ενώ άλλοι αντιμετωπίζουν σημαντικό περιορισμό στην κίνηση. Μια αναλυτική παρουσίαση των αρχικών συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας μπορεί να προσφέρει επιπλέον πληροφορίες, χωρίς να υποκαθιστά την ιατρική διάγνωση.
Γιατί πονάει το γόνατο όταν ανεβαίνουμε σκάλες;
Το ανέβασμα και το κατέβασμα της σκάλας απαιτούν μεγαλύτερη προσπάθεια από τους μυς και τις αρθρώσεις των κάτω άκρων. Όταν υπάρχει οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο, η συγκεκριμένη δραστηριότητα μπορεί να προκαλεί πόνο, ιδιαίτερα όταν επιβαρύνεται η περιοχή πίσω από την επιγονατίδα.
Ωστόσο, ο πόνος στη σκάλα δεν αποτελεί από μόνος του ένδειξη οστεοαρθρίτιδας. Μπορεί να οφείλεται και σε άλλες καταστάσεις, όπως προβλήματα της επιγονατίδας, τραυματισμούς ή ενοχλήσεις στους τένοντες.

Πόση ώρα διαρκεί η πρωινή δυσκαμψία;
Ένα χαρακτηριστικό της οστεοαρθρίτιδας είναι ότι η πρωινή δυσκαμψία συνήθως διαρκεί λίγο. Συχνά υποχωρεί μέσα σε 30 λεπτά, καθώς το άτομο αρχίζει να κινείται. Παρόμοια δυσκαμψία μπορεί να εμφανιστεί και μετά από αρκετή ώρα καθιστικής θέσης.
Αν η δυσκαμψία διαρκεί πολύ περισσότερο, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από έντονο πρήξιμο ή άλλα συμπτώματα, ο γιατρός μπορεί να διερευνήσει και διαφορετικές παθήσεις, όπως φλεγμονώδεις μορφές αρθρίτιδας.
Τι προκαλεί την οστεοαρθρίτιδα και ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;
Η οστεοαρθρίτιδα δεν είναι απλώς μια φθορά του χόνδρου λόγω ηλικίας. Πρόκειται για μια πάθηση που επηρεάζει ολόκληρη την άρθρωση, συμπεριλαμβανομένου του χόνδρου, του υποκείμενου οστού και άλλων ιστών. Η εμφάνισή της συνδέεται με συνδυασμό βιολογικών και μηχανικών παραγόντων.
Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι ηλικιωμένοι θα εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα. Η κληρονομικότητα, προηγούμενοι τραυματισμοί, το αυξημένο σωματικό βάρος και ορισμένες μορφές μακροχρόνιας επαγγελματικής καταπόνησης μπορούν επίσης να συμβάλουν.
Πώς επηρεάζει το αυξημένο σωματικό βάρος τις αρθρώσεις;
Το αυξημένο βάρος επιβαρύνει ιδιαίτερα τις αρθρώσεις που στηρίζουν το σώμα, όπως τα γόνατα και τα ισχία. Επιπλέον, ο λιπώδης ιστός συμμετέχει σε βιολογικές διεργασίες που μπορεί να επηρεάζουν την υγεία των αρθρώσεων.
Για άτομα με υπερβάλλον βάρος και οστεοαρθρίτιδα, η απώλεια βάρους μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα. Οι κατευθυντήριες οδηγίες NICE αναφέρουν ότι ακόμη και μια σχετικά μικρή απώλεια μπορεί να είναι ωφέλιμη, ενώ μεγαλύτερη απώλεια βάρους, όταν επιτυγχάνεται με ασφάλεια, συχνά προσφέρει μεγαλύτερο όφελος.
Μπορεί ένας παλιός τραυματισμός να προκαλέσει οστεοαρθρίτιδα;
Ένας προηγούμενος τραυματισμός, όπως ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, κάκωση μηνίσκου ή κάταγμα που επηρεάζει την άρθρωση, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας αργότερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε τραυματισμός θα οδηγήσει υποχρεωτικά στην πάθηση.
Ορισμένες επαγγελματικές δραστηριότητες που απαιτούν συχνό γονάτισμα, βαθιά καθίσματα ή μεγάλη μηχανική καταπόνηση μπορεί επίσης να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο. Η φυσιολογική άσκηση, αντίθετα, δεν πρέπει να συγχέεται με τη βλαπτική υπερκαταπόνηση.
Πώς γίνεται η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας;
Η διάγνωση ξεκινά με το ιατρικό ιστορικό και την κλινική εξέταση. Ο γιατρός αξιολογεί πότε εμφανίζεται ο πόνος, πόσο διαρκεί η πρωινή δυσκαμψία, ποιες κινήσεις δυσκολεύουν το άτομο και αν υπάρχουν προηγούμενοι τραυματισμοί.
Σύμφωνα με τις οδηγίες NICE, σε ανθρώπους ηλικίας 45 ετών και άνω, όταν υπάρχει πόνος στην άρθρωση που σχετίζεται με τη δραστηριότητα και η πρωινή δυσκαμψία απουσιάζει ή διαρκεί έως 30 λεπτά, η οστεοαρθρίτιδα μπορεί συχνά να διαγνωστεί κλινικά, χωρίς να χρειάζεται απεικονιστικός έλεγχος.
Αυτό έχει σημασία, επειδή η διάγνωση δεν βασίζεται αποκλειστικά στην εικόνα μιας ακτινογραφίας. Η ένταση του πόνου και ο βαθμός των απεικονιστικών αλλοιώσεων δεν συμβαδίζουν πάντα.
Πότε χρειάζεται ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία;
Οι ακτινογραφίες μπορούν να δείξουν χαρακτηριστικές αλλοιώσεις, όπως στένωση του μεσάρθριου διαστήματος και οστεόφυτα, δηλαδή οστικές προεξοχές κοντά στην άρθρωση. Δεν απεικονίζουν όμως άμεσα τον αρθρικό χόνδρο. Η στένωση του διαστήματος αποτελεί έμμεση ένδειξη της κατάστασής του.
Οι απεικονιστικές εξετάσεις δεν απαιτούνται σε κάθε περίπτωση. Μπορεί να χρειαστούν όταν τα συμπτώματα είναι ασυνήθιστα, υπάρχει υποψία άλλης πάθησης ή εξετάζεται κάποια χειρουργική παρέμβαση. Η μαγνητική τομογραφία δεν αποτελεί εξέταση ρουτίνας για τη διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας.
Περισσότερες γενικές πληροφορίες υπάρχουν και στον οδηγό του ΙΑΣΩ για τα συμπτώματα, τα αίτια και τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας.
Ποιες θεραπείες βοηθούν πραγματικά στην οστεοαρθρίτιδα;
Η αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας έχει ως βασικό στόχο τη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της κινητικότητας και τη διατήρηση της καθημερινής λειτουργικότητας. Δεν υπάρχει σήμερα θεραπεία που να αποκαθιστά αξιόπιστα τον κατεστραμμένο χόνδρο και να αναστρέφει πλήρως την πάθηση.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος με οστεοαρθρίτιδα είναι καταδικασμένος να ζει με συνεχή πόνο. Η σωστή αντιμετώπιση μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βελτίωση, ακόμη και χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Γιατί η άσκηση αποτελεί βασικό μέρος της θεραπείας;
Η θεραπευτική άσκηση είναι μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την οστεοαρθρίτιδα. Βοηθά στην ενδυνάμωση των μυών που στηρίζουν τις αρθρώσεις, στη διατήρηση της κινητικότητας και στη βελτίωση της φυσικής κατάστασης.
Ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου, ένα πρόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει περπάτημα, ποδήλατο, ασκήσεις ενδυνάμωσης ή δραστηριότητες στο νερό. Η κατάλληλη μορφή και ένταση πρέπει να προσαρμόζονται στη γενική κατάσταση, στον πόνο και στις δυνατότητες κάθε ανθρώπου.
Στην αρχή ενός προγράμματος ενδέχεται να παρουσιαστεί κάποια παροδική ενόχληση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επιδεινώνεται η άρθρωση. Η σταδιακή πρόοδος και η συνέπεια είναι συνήθως πιο χρήσιμες από την υπερβολική προσπάθεια ή την πλήρη αποφυγή της κίνησης.
Η οστεοαρθρίτιδα δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να κινείστε. Η σωστά προσαρμοσμένη κίνηση αποτελεί σημαντικό μέρος της αντιμετώπισής της.

Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στον σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου προγράμματος και στη σωστή εκτέλεση των ασκήσεων. Ήπιες πρακτικές κίνησης, όπως ορισμένες προσαρμοσμένες ασκήσεις yoga, μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες για κάποιους ανθρώπους, χωρίς όμως να αντικαθιστούν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη yoga και τη γενικότερη ευεξία.
Ποια φάρμακα χρησιμοποιούνται για τον πόνο;
Όταν ο πόνος δυσκολεύει την καθημερινότητα, ο γιατρός μπορεί να προτείνει φαρμακευτική αντιμετώπιση. Για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, οι οδηγίες NICE προτείνουν ως βασική φαρμακευτική επιλογή τα τοπικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως ορισμένα αντιφλεγμονώδη τζελ.
Αν αυτά δεν είναι κατάλληλα ή δεν προσφέρουν επαρκή ανακούφιση, μπορεί να εξεταστεί η χορήγηση αντιφλεγμονωδών από το στόμα. Τα συγκεκριμένα φάρμακα έχουν πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες στο στομάχι, στα νεφρά και στο καρδιαγγειακό σύστημα, γι’ αυτό χρειάζεται αξιολόγηση του ατομικού κινδύνου.
Τα αντιφλεγμονώδη ανακουφίζουν από τα συμπτώματα αλλά δεν αποκαθιστούν τον φθαρμένο χόνδρο. Για μια επιπλέον γενική ενημέρωση μπορείτε να συμβουλευτείτε και τον οδηγό για την οστεοαρθρίτιδα, έχοντας υπόψη ότι η θεραπευτική απόφαση πρέπει να βασίζεται στις σύγχρονες ιατρικές οδηγίες και στο προσωπικό ιστορικό.
Τι ισχύει για τις ενέσεις υαλουρονικού και κορτιζόνης;
Οι ενδοαρθρικές ενέσεις χρησιμοποιούνται σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά δεν έχουν όλες την ίδια αποτελεσματικότητα. Οι ενέσεις κορτικοστεροειδών μπορεί να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο, ιδιαίτερα όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες ή ανεπαρκείς.
Σύμφωνα με τις οδηγίες NICE, το αναμενόμενο όφελος από τις ενέσεις κορτικοστεροειδών είναι συνήθως προσωρινό, περίπου 2 έως 10 εβδομάδες. Η απόφαση για τη χρήση τους πρέπει να λαμβάνεται εξατομικευμένα.
Για τις ενέσεις υαλουρονικού οξέος, τα επιστημονικά δεδομένα δεν υποστηρίζουν τη συστηματική χρήση τους. Οι οδηγίες NICE συστήνουν να μην προσφέρονται για τη διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας, καθώς δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκές κλινικό όφελος που να δικαιολογεί τη χρήση τους.
Πότε χρειάζεται χειρουργική επέμβαση;
Η αρθροπλαστική μπορεί να εξεταστεί όταν ο πόνος, η δυσκαμψία ή ο περιορισμός της κίνησης επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και οι συντηρητικές θεραπείες δεν έχουν προσφέρει ικανοποιητική βελτίωση ή δεν είναι κατάλληλες.
Κατά την επέμβαση, οι κατεστραμμένες αρθρικές επιφάνειες αντικαθίστανται με τεχνητά υλικά. Η αρθροπλαστική γόνατος ή ισχίου μπορεί να μειώσει σημαντικά τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα, αλλά όπως κάθε χειρουργείο έχει κινδύνους και απαιτεί περίοδο αποκατάστασης.
Δεν είναι σωστό να παρουσιάζεται ως εγγυημένη λύση που εξαλείφει κάθε ενόχληση. Η απόφαση λαμβάνεται μαζί με τον ορθοπαιδικό, με βάση τα συμπτώματα, τις προσωπικές ανάγκες και τα πιθανά οφέλη και τους κινδύνους.
Τι μπορείτε να αλλάξετε στην καθημερινότητά σας;
Πέρα από την ιατρική θεραπεία, ορισμένες καθημερινές συνήθειες μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων. Το σημαντικό είναι να αποφύγετε τόσο την υπερβολική καταπόνηση όσο και την παρατεταμένη ακινησία.
Μερικές πρακτικές κινήσεις είναι οι εξής:
- Κινηθείτε συστηματικά: Επιλέξτε δραστηριότητες που μπορείτε να διατηρήσετε μακροπρόθεσμα και προσαρμόστε την έντασή τους.
- Κάντε μικρά διαλείμματα: Αν κάθεστε πολλές ώρες, σηκώνεστε τακτικά για λίγη κίνηση.
- Χρησιμοποιήστε την κουπαστή: Στις σκάλες μπορεί να σας προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα.
- Δώστε σημασία στα παπούτσια: Επιλέξτε άνετα, σταθερά υποδήματα που σας επιτρέπουν να περπατάτε με ασφάλεια.
- Ζητήστε καθοδήγηση: Αν μια συγκεκριμένη δραστηριότητα προκαλεί επανειλημμένα έντονο πόνο, συζητήστε την προσαρμογή της με επαγγελματία υγείας.
Η ισορροπημένη διατροφή είναι επίσης σημαντική για τη γενική υγεία και τον έλεγχο του βάρους. Τροφές όπως το ελαιόλαδο, τα ψάρια, τα φρούτα, τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί μπορούν να αποτελούν μέρος ενός υγιεινού διατροφικού προτύπου. Ωστόσο, δεν έχει αποδειχθεί ότι κάποιο συγκεκριμένο τρόφιμο μπορεί να αναστρέψει τις αλλοιώσεις της οστεοαρθρίτιδας.
Πότε ο πόνος στις αρθρώσεις χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση;
Ο χρόνιος πόνος της οστεοαρθρίτιδας δεν αποτελεί συνήθως επείγουσα κατάσταση. Υπάρχουν όμως συμπτώματα που δεν πρέπει να αποδίδονται αυτόματα στη γνωστή πάθηση, επειδή μπορεί να υποδηλώνουν διαφορετικό πρόβλημα.
Ζητήστε άμεση ιατρική αξιολόγηση αν εμφανιστούν:
- Ξαφνικός, πολύ έντονος πόνος και πρήξιμο σε μία άρθρωση.
- Έντονη θερμότητα ή ερυθρότητα στην άρθρωση, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει πυρετός.
- Αδυναμία να πατήσετε ή να στηρίξετε βάρος στο πόδι, ειδικά μετά από τραυματισμό.
- Απότομη παραμόρφωση ή σημαντικός περιορισμός της κίνησης.
Αυτά τα σημάδια μπορεί να σχετίζονται με τραυματισμό, λοίμωξη ή άλλη κατάσταση που απαιτεί γρήγορη αντιμετώπιση. Η ξαφνική εμφάνιση έντονα πρησμένης και θερμής άρθρωσης δεν πρέπει να θεωρείται απλή έξαρση οστεοαρθρίτιδας χωρίς ιατρικό έλεγχο.
Συχνές ερωτήσεις για την οστεοαρθρίτιδα
Η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται μόνο σε ηλικιωμένους;
Όχι. Παρότι η πιθανότητα εμφάνισης αυξάνεται με την ηλικία, η πάθηση μπορεί να επηρεάσει και νεότερους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν προηγούμενοι τραυματισμοί ή άλλοι παράγοντες κινδύνου.
Μπορεί η οστεοαρθρίτιδα να θεραπευτεί οριστικά;
Δεν υπάρχει σήμερα θεραπεία που να αποκαθιστά πλήρως τις αλλοιώσεις της άρθρωσης. Ωστόσο, η θεραπευτική άσκηση, η διαχείριση βάρους, η κατάλληλη ανακούφιση από τον πόνο και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, η χειρουργική αντιμετώπιση μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την καθημερινότητα.
Επιτρέπεται το περπάτημα όταν έχω οστεοαρθρίτιδα;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το περπάτημα είναι μια κατάλληλη μορφή άσκησης, εφόσον προσαρμόζεται στις δυνατότητες και στα συμπτώματα του ατόμου. Η ένταση και η διάρκεια μπορούν να αυξάνονται σταδιακά, με καθοδήγηση όταν χρειάζεται.
Είναι απαραίτητη η ακτινογραφία για τη διάγνωση;
Όχι πάντα. Σε τυπικές περιπτώσεις η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να διαγνωστεί από το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Απεικονιστικός έλεγχος μπορεί να χρειαστεί όταν υπάρχουν ασυνήθιστα συμπτώματα, υποψία άλλης πάθησης ή σχεδιασμός χειρουργικής αντιμετώπισης.
Πρέπει να σταματήσω τη γυμναστική αν πονάει το γόνατό μου;
Όχι απαραίτητα. Η πλήρης διακοπή της κίνησης μπορεί να επιδεινώσει τη δυσκαμψία και την απώλεια μυϊκής δύναμης. Χρειάζεται όμως σωστή προσαρμογή της άσκησης και αξιολόγηση όταν ο πόνος είναι έντονος, επιμένει ή εμφανίζεται ξαφνικά.
Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να δυσκολεύει καθημερινές κινήσεις, αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτούμε τον πόνο ως αναπόφευκτο μέρος της ηλικίας. Η σωστή ενημέρωση και η εξατομικευμένη αντιμετώπιση μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά στον τρόπο που κινούμαστε και ζούμε.
Αν οι ενοχλήσεις επιμένουν ή περιορίζουν τις δραστηριότητές σας, συμβουλευτείτε γιατρό. Και θυμηθείτε: η προστασία των αρθρώσεων δεν σημαίνει απαραίτητα λιγότερη κίνηση, αλλά περισσότερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο κινείστε.
Ιατρικές πηγές:












