Με την πρώτη ματιά μοιάζει περισσότερο με σκηνικό από έναν φανταστικό κόσμο παρά με πραγματικό κήπο. Γεωμετρικές επιφάνειες από καταπράσινο γρασίδι φαίνονται να αιωρούνται πάνω από μια σκοτεινή, σχεδόν ακίνητη επιφάνεια νερού, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή οπτική ψευδαίσθηση.
Δεν πρόκειται όμως για τον κήπο κάποιας ιδιωτικής κατοικίας. Είναι ένας εκθεσιακός κήπος του Νεοζηλανδού σχεδιαστή τοπίου Ben Hoyle, γνωστού για τη δουλειά του με την Blue Gecko, ο οποίος παρουσιάστηκε στην Ellerslie International Flower Show του 2013 στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας.
Ένας χρυσός κήπος με το όνομα «A French Kiss in Akaroa»
Το έργο παρουσιάστηκε με τον τίτλο «A French Kiss in Akaroa» και απέσπασε χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία Exhibition Gardens της διοργάνωσης. Δεν ήταν το έργο που κέρδισε το ανώτατο βραβείο της έκθεσης, όπως αναφέρεται σε ορισμένες παλιότερες αναδημοσιεύσεις, αλλά ήταν ένα από τα οκτώ εκθέματα που τιμήθηκαν με χρυσό μετάλλιο εκείνη τη χρονιά.
Σε δημοσιεύσεις και φωτογραφικές συλλογές στο διαδίκτυο ο συγκεκριμένος σχεδιασμός έχει επίσης περιγραφεί με τη φράση «French Grassed Parterre Floating Over Still Black Water», μια περιγραφή που αποδίδει αρκετά καλά το εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα: γεωμετρικά παρτέρια από γρασίδι πάνω από μια σκοτεινή και ήρεμη επιφάνεια νερού.
Γιατί δημιουργείται η αίσθηση ότι ο κήπος επιπλέει;
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι η έντονη αντίθεση ανάμεσα στο πράσινο γρασίδι και στη σκούρα επιφάνεια του νερού. Όταν το νερό παραμένει ήρεμο και αντανακλά το περιβάλλον, τα όρια ανάμεσα στις επιφάνειες γίνονται λιγότερο εμφανή και τα παρτέρια μοιάζουν να αιωρούνται.
Η γεωμετρική διάταξη παραπέμπει στα αυστηρά διαμορφωμένα παρτέρια των επίσημων ευρωπαϊκών κήπων, αλλά εδώ το παραδοσιακό στοιχείο αποκτά μια πολύ πιο σύγχρονη μορφή. Το νερό δεν λειτουργεί απλώς ως διακοσμητικό στοιχείο· γίνεται βασικό μέρος της οπτικής σύνθεσης.
Η δύναμη της αντίθεσης στον σχεδιασμό
Ο κήπος βασίζεται σε λίγα αλλά πολύ δυνατά στοιχεία. Το έντονο πράσινο, η σκούρα επιφάνεια του νερού, οι καθαρές γραμμές και οι διαφορετικές στάθμες αρκούν για να δημιουργήσουν έναν χώρο που αλλάζει ανάλογα με τη γωνία από την οποία τον κοιτάζει κανείς.
Σε αντίθεση με έναν συνηθισμένο κήπο, όπου το βλέμμα κατευθύνεται κυρίως στα φυτά και στα λουλούδια, εδώ εξίσου σημαντικό ρόλο έχουν το κενό, οι αντανακλάσεις και η γεωμετρία. Το αποτέλεσμα είναι ταυτόχρονα λιτό και θεατρικό.
Ένας προσωρινός κήπος που έμεινε αξέχαστος
Οι κήποι μεγάλων εκθέσεων σχεδιάζονται συνήθως ως προσωρινές εγκαταστάσεις. Αυτό δίνει στους δημιουργούς μεγαλύτερη ελευθερία να πειραματιστούν με ιδέες που δεν χρειάζεται απαραίτητα να λειτουργούν όπως ένας καθημερινός κήπος κατοικίας.
Στην περίπτωση του Ben Hoyle, αυτός ο πειραματισμός δημιούργησε μια εικόνα που συνέχισε να κυκλοφορεί στο διαδίκτυο πολλά χρόνια μετά την έκθεση. Η απλότητα των υλικών και η ψευδαίσθηση της αιώρησης είναι ίσως ο βασικός λόγος που οι φωτογραφίες παραμένουν τόσο εντυπωσιακές.
Περισσότερο από μία δεκαετία μετά την παρουσίασή του, το «A French Kiss in Akaroa» παραμένει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς λίγα φυσικά υλικά, όταν χρησιμοποιηθούν με φαντασία, μπορούν να δημιουργήσουν την αίσθηση ενός εντελώς διαφορετικού κόσμου.
