Η ιστορία του Pero είναι από εκείνες που δείχνουν πόσο δυνατός μπορεί να είναι ο δεσμός ανάμεσα σε έναν σκύλο και τους ανθρώπους του. Ο ασπρόμαυρος ποιμενικός σκύλος κατάφερε να επιστρέψει στο παλιό του σπίτι, αφού χάθηκε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, σε μια άλλη φάρμα όπου είχε μεταφερθεί δοκιμαστικά.
Το ταξίδι του ήταν τόσο εντυπωσιακό, ώστε έκανε τον γύρο του κόσμου. Ο Pero εξαφανίστηκε από μια φάρμα στην Cumbria της Αγγλίας και, περίπου 12 ημέρες αργότερα, εμφανίστηκε ξανά στο κατώφλι των προηγούμενων ιδιοκτητών του στην Ουαλία, έχοντας καλύψει μια απόσταση περίπου 240 μιλίων, δηλαδή σχεδόν 386 χιλιομέτρων.
Πώς ξεκίνησε η απίστευτη ιστορία του Pero
Ο Pero ήταν ένας τετράχρονος ποιμενικός σκύλος που ζούσε με τον Alan και τη Shan James στο Penrhyncoch, κοντά στο Aberystwyth της Ουαλίας. Οι ιδιοκτήτες του αποφάσισαν να τον στείλουν δοκιμαστικά σε έναν αγρότη στο Cockermouth της Cumbria, για να δουν αν θα ταίριαζε στη δουλειά που χρειαζόταν να κάνει εκεί, δηλαδή να μαζεύει πρόβατα και να ακολουθεί τετράτροχο όχημα στη φάρμα.
Ο Pero έφτασε στη νέα του φάρμα στις αρχές Μαρτίου του 2016. Όμως, σύμφωνα με όσα ανέφεραν αργότερα οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες του, δεν φάνηκε να προσαρμόζεται ιδιαίτερα καλά στο νέο περιβάλλον.
Χάθηκε στην Αγγλία και βρέθηκε ξανά στην Ουαλία
Στις 8 Απριλίου 2016, ο νέος αγρότης ενημέρωσε την οικογένεια James ότι ο Pero είχε εξαφανιστεί. Ο σκύλος έφυγε ενώ βρισκόταν έξω για δουλειά με τα πρόβατα και από εκείνη τη στιγμή χάθηκαν τα ίχνη του.
Η οικογένεια James ανησύχησε, όμως δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε. Δώδεκα ημέρες αργότερα, το βράδυ της 20ής Απριλίου, ο Alan James βγήκε έξω μετά το φαγητό για να ελέγξει τα ζώα της φάρμας. Εκεί, έξω από το σπίτι, τον περίμενε ο Pero.
Η επιστροφή του προκάλεσε έκπληξη και συγκίνηση. Ο σκύλος ήταν ενθουσιασμένος που ξαναείδε τους ανθρώπους του και, παρά τη μεγάλη περιπέτεια, είχε καταφέρει να βρει τον δρόμο πίσω.
Ένα ταξίδι σχεδόν 386 χιλιομέτρων που παραμένει μυστήριο
Η απόσταση ανάμεσα στο Cockermouth της Cumbria και στο σπίτι των James στην Ουαλία είναι περίπου 240 μίλια, δηλαδή σχεδόν 386 χιλιόμετρα. Αυτό κάνει την ιστορία του Pero ακόμη πιο εντυπωσιακή.
Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πώς κατάφερε να επιστρέψει. Είναι πιθανό να διένυσε μεγάλο μέρος της διαδρομής μόνος του, όμως οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του παραδέχθηκαν ότι δεν μπορούν να ξέρουν με βεβαιότητα αν περπάτησε όλη την απόσταση ή αν κάπου στη διαδρομή βρήκε βοήθεια.
Όταν επέστρεψε, δεν ήταν εξαντλημένος σε βαθμό που να δείχνει πλήρη κατάρρευση, γεγονός που έκανε την οικογένεια να πιστεύει ότι κάπου βρήκε τροφή και ίσως φροντίδα από ανθρώπους που τον είδαν στον δρόμο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Pero κατάφερε να εντοπίσει το σπίτι του έπειτα από ένα τεράστιο ταξίδι, περνώντας από άγνωστες περιοχές και διανύοντας μια απόσταση που για έναν σκύλο μοιάζει σχεδόν απίστευτη.
Γιατί η ιστορία του συγκίνησε τόσο πολύ
Η ιστορία του Pero ξεχώρισε επειδή συνδυάζει δύο πράγματα που συγκινούν πάντα τους ανθρώπους: την αίσθηση του προσανατολισμού που έχουν ορισμένα ζώα και τη βαθιά προσκόλληση που μπορούν να δείξουν στους ανθρώπους και στο περιβάλλον τους.
Οι σκύλοι είναι γνωστό ότι αναγνωρίζουν μυρωδιές, διαδρομές και γνώριμα μέρη με τρόπους που συχνά μας εντυπωσιάζουν. Όταν όμως μια τέτοια ικανότητα συνδυάζεται με μια επιστροφή σχεδόν 386 χιλιομέτρων, η ιστορία αποκτά σχεδόν μυθικές διαστάσεις.
Η περίπτωση του Pero δεν εξηγείται πλήρως, αλλά αυτό είναι και ένα μέρος της γοητείας της. Μας θυμίζει ότι πολλά πράγματα στον κόσμο των ζώων εξακολουθούν να μας εκπλήσσουν.
Ο Pero έμεινε τελικά στο σπίτι του
Μετά την επιστροφή του, οι Alan και Shan James αποφάσισαν ότι ο Pero δεν θα έφευγε ξανά. Η περιπέτειά του ήταν αρκετή για να τους πείσει ότι το σπίτι του ήταν εκεί, μαζί τους, στη φάρμα της οικογένειας στην Ουαλία.
Η ιστορία του μαυρόασπρου σκύλου έγινε σύμβολο αφοσίωσης και επιμονής. Είτε βρήκε τον δρόμο μόνος του είτε δέχθηκε μικρές βοήθειες στη διαδρομή, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: ο Pero κατάφερε να επιστρέψει στους ανθρώπους που θεωρούσε δικούς του.
Και ίσως γι’ αυτό η ιστορία του παραμένει τόσο ξεχωριστή. Γιατί, πίσω από τα χιλιόμετρα και το μυστήριο της διαδρομής, αυτό που μένει είναι η εικόνα ενός σκύλου που δεν σταμάτησε μέχρι να φτάσει ξανά σπίτι.
