Έχετε παρατηρήσει ανθρώπους που περπατούν αργά, με τα χέρια ενωμένα πίσω από την πλάτη; Είναι μια γνώριμη εικόνα σε πάρκα, δρόμους και χώρους εργασίας. Κάποιοι τη συνδέουν με αυτοπεποίθηση, άλλοι με περισυλλογή και άλλοι με μια απλή συνήθεια.
Το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη μπορεί να δημιουργεί διαφορετικές εντυπώσεις, αλλά δεν έχει μία συγκεκριμένη ψυχολογική ερμηνεία. Για να καταλάβουμε τι ενδέχεται να εκφράζει, χρειάζεται να εξετάσουμε την περίσταση και τη συνολική συμπεριφορά του ανθρώπου.
Τι μπορεί να σημαίνει το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη;
Στη δημοφιλή γλώσσα του σώματος, η συγκεκριμένη στάση συνδέεται συχνά με ηρεμία, σκέψη ή σιγουριά.
Ένας άνθρωπος που κάνει έναν χαλαρό περίπατο μπορεί να κρατά τα χέρια του πίσω επειδή έτσι αισθάνεται άνετα. Κάποιος άλλος μπορεί να υιοθετεί την ίδια στάση όταν περιμένει, παρατηρεί τον χώρο ή σκέφτεται κάτι που τον απασχολεί.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η κίνηση αποκαλύπτει τι πραγματικά αισθάνεται. Η επιστημονική έρευνα για τη μη λεκτική επικοινωνία δείχνει ότι δεν υπάρχει αξιόπιστος τρόπος να αντιστοιχίσουμε κάθε μεμονωμένη στάση σε ένα συγκεκριμένο συναίσθημα ή χαρακτηριστικό προσωπικότητας.
Μπορεί να συνδέεται με ηρεμία και περισυλλογή;
Σκεφτείτε κάποιον που περπατά μόνος στο πάρκο, χωρίς βιασύνη, με χαλαρούς ώμους και σταθερό βήμα. Η εικόνα μπορεί να δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που απολαμβάνει τη βόλτα του ή έχει απορροφηθεί στις σκέψεις του.
Η στάση των χεριών, όμως, δεν αποδεικνύει ότι βρίσκεται σε κατάσταση βαθιάς συγκέντρωσης. Μπορεί απλώς να είναι ένας τρόπος που έχει συνηθίσει να περπατά.
Ακόμη και όταν κάποιος κρατά τον καρπό του άλλου χεριού πίσω από την πλάτη, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν προσπαθεί να συγκρατήσει την έντασή του ή αν αυτή η θέση τού φαίνεται πιο φυσική.
Γιατί ορισμένοι τη συνδέουν με αυτοπεποίθηση;
Όταν τα χέρια βρίσκονται πίσω από την πλάτη, το μπροστινό μέρος του κορμού μένει ακάλυπτο. Σε ορισμένα κοινωνικά περιβάλλοντα, μια τέτοια στάση μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση σιγουριάς ή άνεσης.
Γι’ αυτό συναντάμε παρόμοιες στάσεις σε επίσημες επιθεωρήσεις, τελετές και επαγγελματικούς χώρους.
Ωστόσο, το γεγονός ότι κάποιος δείχνει σίγουρος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αισθάνεται έτσι. Ούτε μπορεί αυτή η κίνηση να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη ηγετικών ικανοτήτων ή ισχυρής προσωπικότητας.

Γιατί η ίδια στάση μπορεί να δημιουργεί διαφορετικές εντυπώσεις
Η γλώσσα του σώματος δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από το περιβάλλον.
Ένας άνθρωπος που περπατά με τα χέρια πίσω από την πλάτη σε έναν ήσυχο κήπο μπορεί να φαίνεται χαλαρός. Αν κάνει την ίδια κίνηση σε μια επαγγελματική συνάντηση, ίσως δίνει στους άλλους την εντύπωση επισημότητας ή αυστηρότητας.
Σε μια δύσκολη προσωπική στιγμή, η ίδια στάση μπορεί να συνοδεύει ανησυχία ή αναμονή, χωρίς να αποτελεί από μόνη της ένδειξη αυτών των συναισθημάτων.
Η επιστημονική προσέγγιση μάς υπενθυμίζει ότι οι μη λεκτικές συμπεριφορές επηρεάζονται από την προσωπική εμπειρία, τις κοινωνικές συνήθειες και το πολιτισμικό περιβάλλον.
Τι ρόλο παίζουν το βλέμμα και ο τρόπος που περπατά κάποιος;
Το βλέμμα, η στάση του κορμού και ο ρυθμός του βηματισμού επηρεάζουν την πρώτη εντύπωση που σχηματίζουμε για έναν άνθρωπο.
Ένα σταθερό βήμα και ένας όρθιος κορμός μπορεί να δημιουργούν εικόνα αυτοπεποίθησης. Αντίθετα, το σκυμμένο κεφάλι ή η αργή κίνηση μπορεί να δίνουν την εντύπωση κούρασης ή περισυλλογής.
Αυτές οι εντυπώσεις δεν αποτελούν ασφαλή συμπεράσματα. Κάποιος μπορεί να κοιτάζει κάτω επειδή προσέχει πού πατά, ενώ ένας άλλος μπορεί να περπατά αργά επειδή απλώς απολαμβάνει τη διαδρομή.
Ανάλογη προσοχή χρειάζεται και όταν προσπαθούμε να εξηγήσουμε γιατί ορισμένοι άνθρωποι δεν κοιτούν στα μάτια όταν μιλούν.

Μπορεί το κράτημα των χεριών πίσω από την πλάτη να δείχνει ένταση;
Ορισμένοι οδηγοί γλώσσας του σώματος συνδέουν το σφιχτό κράτημα του καρπού ή του πήχη με προσπάθεια αυτοσυγκράτησης.
Πρόκειται όμως για μια πιθανή ερμηνεία, όχι για επιστημονικά επιβεβαιωμένο κανόνα.
Αν κάποιος περιμένει μια σημαντική είδηση ή συμμετέχει σε μια δύσκολη συζήτηση, μπορεί να αλλάζει συχνά τη θέση των χεριών του. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να γνωρίζουμε αν αισθάνεται άγχος, θυμό ή απλή ανυπομονησία μόνο παρατηρώντας αυτή την κίνηση.
Το ίδιο ισχύει όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να περπατά με άκαμπτο κορμό ή σφιγμένους ώμους. Μπορεί να υπάρχει συναισθηματική ένταση, αλλά μπορεί επίσης να σχετίζεται με σωματική δυσφορία ή μια προσωπική συνήθεια.

Πώς να κατανοούμε καλύτερα τη γλώσσα του σώματος
Αν θέλετε να καταλάβετε τι μπορεί να εκφράζει μια στάση, είναι προτιμότερο να μην περιορίζεστε σε μία μόνο κίνηση.
Τρεις παράγοντες έχουν ιδιαίτερη σημασία:
- Η περίσταση: βρίσκεται το άτομο σε έναν χαλαρό περίπατο, σε μια επαγγελματική συνάντηση ή σε μια δύσκολη στιγμή;
- Οι προσωπικές συνήθειες: περπατά συχνά έτσι ή πρόκειται για μια ασυνήθιστη συμπεριφορά;
- Η συνολική επικοινωνία: τι λέει το ίδιο το άτομο και πώς συμπεριφέρεται γενικότερα;
Ακόμη και ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων δεν επιτρέπει να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τις σκέψεις ή τα συναισθήματα κάποιου.
Αν υπάρχει πραγματικός λόγος να καταλάβουμε πώς αισθάνεται ένας άνθρωπος, μια διακριτική ερώτηση είναι συχνά πιο χρήσιμη από οποιαδήποτε ερμηνεία της στάσης του.
Το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη μπορεί να είναι μια ένδειξη άνεσης, μια συνήθεια ή απλώς μια θέση που προτιμά κάποιος. Δεν αποτελεί όμως απόδειξη αυτοπεποίθησης, άγχους ή συγκεκριμένου χαρακτήρα.
Η σημαντικότερη πληροφορία δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια, αλλά στην περίσταση και στον ίδιο τον άνθρωπο.












