Ο Ιπποκράτης προσέφερε την άποψη ότι κάθε ασθένεια ξεκινά πρώτα από τη ψυχή και στη συνέχεια εκδηλώνεται στο σώμα. Από τότε, πολλές έρευνες από τους τομείς της ψυχολογίας, της νευροψυχολογίας, καθώς και οι εμπειρίες ψυχοθεραπευτών αποκαλύπτουν την επίδραση που έχουν οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας στο σώμα, επικυρώνοντας κατά κάποιο τρόπο την ιπποκρατική αρχή.
Το μήνυμα της ασθένειας
Η ασθένεια δεν είναι απλώς ένα περιστατικό, αλλά μεταφέρει ένα σημαντικό μήνυμα στο άτομο που την βιώνει. Είναι πιθανό να αντιπροσωπεύει εσωτερικές συγκρούσεις, ανεκφραστά συναισθήματα, αρνητικά χρωματισμένες σκέψεις ή ακόμα και την υπέρβαση σωματικών και ψυχολογικών ορίων.
Το σύμπτωμα ως καμπανάκι έρχεται να προειδοποιήσει και να αφυπνίσει το άτομο, πιθανώς προστατεύοντάς το από μεγαλύτερους κινδύνους. Καμία ασθένεια δεν είναι τυχαία, και κάθε όργανο που επηρεάζεται δεν είναι τυχαίο.
Η ασθένεια ως επιλογή
Η ασθένεια, σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, δεν προκύπτει απλώς αλλά με κάποιον τρόπο “επιλέγεται”. Μπορεί να αποτελεί ακόμα και λύση σε ορισμένες περιπτώσεις. Ενώ μπορεί να θεωρείται πρόβλημα, στην πραγματικότητα ενδέχεται να είναι και μια μορφή λύσης.
Όταν το στόμα δεν μιλά…
Όταν το άτομο δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματά του λόγω συγκρούσεων ή ανεκφραστού θυμού, το σώμα αναλαμβάνει να εκφραστεί. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κρίσεις πανικού, αυτοάνοσες νόσους, μυοσκελετικούς πόνους, καρδιακές ή εγκεφαλικές παθήσεις, και καρκίνο, όλα με συμβολική σημασία και ένα μήνυμα που προσπαθεί να φτάσει στη συνείδηση του ατόμου.
Νοηματοδοτώντας την ασθένεια
Δίνοντας νόημα στην ασθένεια ως αγγελιοφόρο προσφέρει τη δυνατότητα για αλλαγές στις σκέψεις, τα πιστεύω και τη ζωή, ανοί
γοντας τον δρόμο για την ίαση ή τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αυτογνωσία είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ίαση, καθώς αναγνωρίζουμε και εξερευνούμε τα αδύναμα και ασθενή μέρη του εαυτού μας.
Όπως είχε πει και ο Ιπποκράτης: “Πριν λοιπόν θεραπεύσεις κάποιον, ρώτησε τον αν είναι πρόθυμος να αφήσει όλα εκείνα που τον κάνουν να αρρωσταίνει”.
