Η Δώρα Τσαμπάζη μίλησε για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, αλλά και την απώλεια του συζύγου της.
Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, μίλησε στην εκπομπή «Fay’s Time» κι αρχικά, ανέφερε: «Είναι δύσκολο να είσαι γυναίκα, μεγαλώνουμε σε ένα πατριαρχικό περιβάλλον, όπου η μία πρέπει να ανταγωνίζεται την άλλη κι έτσι, μας έχουν μάθει από μικρές».
Στη συνέχεια, μίλησε για τη μετακόμισή της στην Αθήνα. «Το ότι ήρθα στην Αθήνα ήταν θέμα επιβίωσης κι ανάγκης για αλλαγή. Δεν υπάρχει κάτι πιο δύσκολο για μένα. Με όσα έχουν συμβεί στην οικογένειά μου, πλέον θεωρώ ότι το μόνο δύσκολο είναι το κομμάτι της υγείας», εξήγησε.
Για την απώλεια του συζύγου της, είπε: «Έχει αλλάξει η ζωή μου, μετά την απώλεια του συζύγου μου, λυπάμαι που έπρεπε να συμβεί κάτι τόσο συγκλονιστικό για να αλλάξω κάποια πράγματα. Ήμουν πιο γκρινιάρα, έβαζα εμπόδια στον εαυτό μου. Για εμένα πλέον, κάθε μέρα που ξυπνάω και ανοίγω τα μάτια είναι άλλη μια μέρα κοντά στα παιδιά μου».
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-czob8s73avxt)
Κλείσιμο
Όσο για τα μαύρα ρούχα, τα οποία η ίδια δεν φόρεσε ποτέ ως ένδειξη πένθους, ανέφερε: «Τα μαύρα ρούχα καταπιέζουν περισσότερο τις γυναίκες και δεν ήθελα να γίνω γρανάζι σε ένα σύστημα καταπίεσης για τη γυναίκα. Έτσι, έσπασα τα στερεότυπα με τα μαύρα ρούχα. Αποφάσισα πλέον, να πορευτώ με χρώματα».
Για τον θάνατο του άντρα της κι Ολυμπιονίκη, Αλέξανδρου Νικολαΐδη, δήλωσε: «Όταν φεύγει κάποιος, το “γιατί σε εμένα;”, από πόνος γίνεται δύναμη. Έπειτα πας στην ερώτηση “τώρα τι κάνω;”. Στην αρχή της ασθένειας του συζύγου μου, έκανα ψυχοθεραπεία. Ποτέ δεν είσαι έτοιμος για την απώλεια. Προτιμώ που είχα χρόνο να το διαχειριστώ. Στα παιδιά μου λέω την αλήθεια πάντα. Όταν θέλουν να μιλήσουν για τον πατέρα τους, δεν αλλάζω κουβέντα, επειδή με στενοχωρεί. Είναι ο τρόπος του παιδιού να εκφραστεί».
Πρόσθεσε στη συνέχεια: «Κάνω δύο δουλειές αυτή τη στιγμή, θα κάνω τη νύχτα μέρα για να ανταπεξέλθω στην καθημερινότητα. Με ενοχλεί όταν μου λένε να ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Εννοούν ότι πρέπει να γνωρίσω κάποιον ή να παντρευτώ ξανά. Αυτό είναι στερεότυπο. Δεν θα επιτρέψω να με λυπηθεί κανείς και πρώτα στον εαυτό μου. Είμαι κοντά σε οικογένειες καρκινοπαθών».
Τέλος, δήλωσε: «Με την ψυχοθεραπεία πρόλαβα την κατάθλιψη και δεν με άφησαν και τα παιδιά μου να φτάσω εκεί. Η απόφαση για τη δημοπράτηση των μεταλλίων ήταν του συζύγου μου. Μετά την απώλεια του συζύγου μου, έπαθα νοσοφοβία. Στα παιδιά μου είμαι ψύχραιμη, για εμένα έχω τον φόβο για να μην πάθω κάτι για εκείνα».
