Ο Βαν Γκογκ, όπως είναι γνωστό, συνήθιζε να ζωγραφίζει στην ύπαιθρο, όπου ήταν εκτεθειμένος σε φυσικά στοιχεία, όπως άνεμο, σκόνη και έντομα. Σε γράμμα που είχε στείλει στον αδερφό του, Τεό, είχε μάλιστα παραδεχτεί ότι συχνά έβρισκε σκόνη, άμμο και έντομα στους πίνακές του, γεγονός που δείχνει ότι γνώριζε τις προκλήσεις της δουλειάς σε εξωτερικούς χώρους. Η συγκεκριμένη ακρίδα όμως, πέρασε απαρατήρητη για πάνω από έναν αιώνα μέχρι την πρόσφατη ανακάλυψη.
Η ομάδα των συντηρητών που εργάστηκε στον πίνακα, σε συνεργασία με ειδικούς από το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη, προχώρησε σε μια βαθύτερη ανάλυση του εντόμου. Παρατήρησαν ότι λείπουν βασικά μέρη του σώματός του, όπως ο θώρακας και η κοιλιά, και δεν υπήρχαν σημάδια κίνησης ή διαταραχής στην μπογιά γύρω από το σημείο που βρέθηκε το έντομο. Αυτό δείχνει ότι η ακρίδα ήταν ήδη νεκρή όταν προσγειώθηκε στον καμβά, πιθανότατα παρασυρμένη από τον άνεμο.
Αν και το εύρημα αυτό δεν είχε καμία αρνητική επίδραση στην ποιότητα ή την αξία του πίνακα, αποτέλεσε μια συναρπαστική λεπτομέρεια που υπογραμμίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευε ο Βαν Γκογκ. Η διαδικασία αναγνώρισης του εντόμου ήταν επίσης μια ευκαιρία για τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα την εποχή και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ο καλλιτέχνης δημιούργησε το έργο του.
Οι Julián Zugazagoitia, Menefee D. και Mary Louise Blackwell, που συμμετείχαν στη συντήρηση του έργου, δήλωσαν χαρακτηριστικά: «Ο Βαν Γκογκ εργάστηκε σε εξωτερικό χώρο, κάτι που σημαίνει ότι συχνά αντιμετώπιζε προκλήσεις όπως τα έντομα, η σκόνη και οι μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες. Αυτά τα στοιχεία, ωστόσο, είναι μέρος της γοητείας της τεχνικής του και της αυθεντικής σύνδεσής του με τη φύση».
