Γράφετε μια ευχή, ένα μήνυμα ή ένα δημοσίευμα και ξαφνικά αναρωτιέστε: «της Μυρτώς» ή «της Μυρτούς»; Οι δύο τύποι ακούγονται στα ελληνικά, αλλά δεν χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο.
Στη σύγχρονη κοινή νεοελληνική, η φυσική και προτιμότερη επιλογή είναι «της Μυρτώς». Ο τύπος «της Μυρτούς» έχει αρχαιότερη προέλευση και συνδέεται με τη λόγια χρήση της γλώσσας.
Πώς κλίνεται σωστά το όνομα Μυρτώ
Στη νεοελληνική γραμματική, τα γυναικεία ονόματα που τελειώνουν σε τονισμένο -ώ σχηματίζουν συνήθως τη γενική με την προσθήκη ενός -ς. Έτσι, το όνομα Μυρτώ γίνεται Μυρτώς, χωρίς να αλλάζει το ωμέγα σε ου.
Η κλίση του ονόματος στον ενικό αριθμό είναι:
- Ονομαστική: η Μυρτώ
- Γενική: της Μυρτώς
- Αιτιατική: τη Μυρτώ
- Κλητική: Μυρτώ
Για παράδειγμα, λέμε «το σπίτι της Μυρτώς», «η μητέρα της Μυρτώς» και «το μήνυμα της Μυρτώς». Αυτή είναι η κλίση που ταιριάζει στη συνηθισμένη προφορική και γραπτή επικοινωνία.

Από πού προέρχεται το «της Μυρτούς»;
Ο τύπος «της Μυρτούς» δεν εμφανίστηκε τυχαία. Έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική, όπου ορισμένα θηλυκά ονόματα σε -ώ σχημάτιζαν τη γενική σε -οῦς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το όνομα Σαπφώ, που στην αρχαία κλίση σχηματίζει τη γενική «Σαπφούς». Αντίστοιχοι λόγιοι τύποι συναντώνται και σε άλλα ονόματα, όπως Ηρώ, Κλειώ και Διδώ.
Η λόγια αυτή παράδοση επηρεάζει ακόμη τον τρόπο με τον οποίο γράφουν ή μιλούν ορισμένοι άνθρωποι, ιδιαίτερα όταν επιδιώκουν ένα πιο επίσημο ύφος.
Ωστόσο, ένας τύπος που ακολουθεί την αρχαία κλίση δεν είναι υποχρεωτικά καταλληλότερος για τη σύγχρονη ελληνική. Γι’ αυτό και το «της Μυρτώς» προτιμάται σε ένα σημερινό δημοσίευμα ή καθημερινό κείμενο.

Τι συμβαίνει με τα ονόματα Ηρώ, Κλειώ και Σαπφώ;
Η ίδια απορία εμφανίζεται σε πολλά γυναικεία ονόματα που τονίζονται στο τελευταίο ωμέγα. Στη σύγχρονη χρήση συναντάμε τους τύπους «της Ηρώς», «της Κλειώς», «της Σαπφώς» και «της Αργυρώς».
Υπάρχουν επίσης οι λόγιες μορφές «της Ηρούς», «της Κλειούς» και «της Σαπφούς». Η επιλογή μπορεί να επηρεάζεται από το ύφος, την ιστορική περίοδο ή το αν αναφερόμαστε σε πρόσωπο της αρχαιότητας.
Για παράδειγμα, η διατύπωση «η ποίηση της Σαπφούς» διατηρεί έναν λόγιο τύπο που συναντάται συχνά σε ιστορικά και φιλολογικά κείμενα. Αντίθετα, όταν αναφερόμαστε στην ηθοποιό Σαπφώ Νοταρά, η γενική «της Σαπφώς Νοταρά» ακολουθεί τη νεοελληνική κλίση.
Αξίζει να θυμόμαστε ότι δεν ακολουθούν όλα τα γυναικεία ονόματα σε -ω τον ίδιο κανόνα. Για παράδειγμα, το όνομα Βάσω τονίζεται στην παραλήγουσα και σχηματίζει τη γενική «της Βάσως».

Ποιον τύπο να χρησιμοποιήσετε όταν γράφετε;
Αν συντάσσετε ένα μήνυμα, μια ευχή, μια πρόσκληση ή ένα άρθρο, η ασφαλέστερη επιλογή είναι το «της Μυρτώς». Είναι ο τύπος που συμφωνεί με τη συνηθισμένη νεοελληνική κλίση και διαβάζεται φυσικά.
Το «της Μυρτούς» μπορεί να εμφανιστεί σε λόγιο ύφος, αλλά δεν χρειάζεται να το προτιμήσετε μόνο και μόνο επειδή ακούγεται πιο επίσημο.
Παρόμοιες απορίες δημιουργούνται και στην ορθογραφία καθημερινών λέξεων, όπως στο δίλημμα για τη σωστή γραφή της λέξης «συγγνώμη».
Έτσι, την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να γράψετε το όνομα στη γενική, αρκεί να θυμηθείτε ένα απλό παράδειγμα: «Χρόνια πολλά στη Μυρτώ για τα γενέθλια της Μυρτώς!»












