Ο Lazarus είχε περάσει χρόνια σε έναν μικρό χώρο αχυρώνα στο Τενεσί των ΗΠΑ, με το τρίχωμά του να έχει μεγαλώσει και μπλεχτεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να δυσκολεύεται ακόμη και να κινηθεί.
Όταν τελικά διασώθηκε το 2016, οι άνθρωποι που τον ανέλαβαν χρειάστηκε να αφαιρέσουν περίπου 35 λίβρες, σχεδόν 16 κιλά, πυκνού και μπερδεμένου τριχώματος. Κάτω από όλο αυτό αποκαλύφθηκε ένας εντελώς διαφορετικός σκύλος.
Facebook / Amanda Brooke
Χρόνια ζωής μέσα σε έναν μικρό χώρο
Ο Lazarus ήταν ένας περίπου 7χρονος σκύλος της φυλής Great Pyrenees. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, είχε περάσει περίπου έξι χρόνια σε έναν χώρο περίπου 3,6 επί 3,6 μέτρα μέσα σε αχυρώνα.
Οι άνθρωποι που τον είχαν αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν μπορούσαν πλέον να τον φροντίσουν σωστά. Όταν άλλοι άνθρωποι αντιλήφθηκαν την κατάστασή του, οργανώθηκε η διάσωσή του και στη συνέχεια ανέλαβε τη φροντίδα του η φιλοζωική οργάνωση Big Fluffy Dog Rescue.
Facebook / Amanda Brooke
Το τρίχωμα που τον εμπόδιζε να περπατήσει
Το διπλό τρίχωμα του Lazarus είχε γίνει μια τεράστια, συμπαγής μάζα. Οι κόμποι και η βρωμιά είχαν συσσωρευτεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε η φυσιολογική κίνησή του είχε γίνει εξαιρετικά δύσκολη.
Οι άνθρωποι που τον φρόντισαν ανέφεραν ότι είχε χάσει σημαντική μυϊκή δύναμη και στην αρχή δυσκολευόταν ακόμη και να περπατήσει κανονικά. Η αποκατάστασή του, επομένως, δεν τελείωσε τη στιγμή που αφαιρέθηκε το τρίχωμα.
Facebook / Amanda Brooke
Σχεδόν 16 κιλά τρίχωμα αφαιρέθηκαν από το σώμα του
Το κούρεμα ήταν εντυπωσιακό. Συνολικά αφαιρέθηκαν περίπου 35 λίβρες τριχώματος, δηλαδή σχεδόν 16 κιλά.
Μετά τη διαδικασία ο Lazarus ήταν σχεδόν αγνώριστος. Για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια μπορούσε να κινηθεί χωρίς το τεράστιο βάρος που κάλυπτε το σώμα του.
Η αποκατάσταση δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη
Μετά τη διάσωσή του, ο Lazarus μεταφέρθηκε σε ανάδοχη φροντίδα στη Βιρτζίνια και άρχισε σταδιακά να ανακτά τη δύναμή του. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν να ξαναχτίσει τη μυϊκή του μάζα και να αποκτήσει φυσιολογικό βάδισμα.
Στην αρχή φαινόταν διστακτικός απέναντι στην ανθρώπινη επαφή, αλλά σταδιακά άρχισε να χαλαρώνει και να ανταποκρίνεται περισσότερο στους ανθρώπους γύρω του.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν η ιστορία του έγινε γνωστή διεθνώς, ο Lazarus δεν ήταν ακόμη έτοιμος για υιοθεσία. Η φιλοζωική οργάνωση εξηγούσε ότι θα αναζητούσε νέο σπίτι μόλις εκείνος ανακτούσε αρκετή δύναμη και αισθανόταν πιο άνετα στη νέα του ζωή.
Η περίπτωση του Lazarus έγινε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο σοβαρές μπορεί να είναι οι συνέπειες της μακροχρόνιας παραμέλησης ενός ζώου. Η σωστή φροντίδα του τριχώματος, η κίνηση, η κτηνιατρική παρακολούθηση και η καθημερινή ανθρώπινη φροντίδα αποτελούν βασικές ανάγκες κάθε σκύλου.
Δείτε το βίντεο:
