Το 2022, μια 18χρονη από τη Θεσσαλονίκη κατάφερε να μετατρέψει την ιστορία της οικογένειάς της σε ένα δυνατό κομμάτι της αίτησής της για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Μαρία Γαβριηλίδου δημιούργησε ένα digital story μέσα από το οποίο αφηγήθηκε την πορεία της προσφυγικής οικογένειάς της, από τον προπάππου της που είχε έρθει από τον Πόντο μέχρι τη γιαγιά της που εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση. Η προσωπική αυτή ιστορία αποτέλεσε σημαντικό μέρος της αίτησης με την οποία έγινε δεκτή με υποτροφία στο Bridgewater College των ΗΠΑ.
Η οικογενειακή ιστορία που έγινε μέρος της αίτησής της
Η Μαρία Γαβριηλίδου ήταν τότε 18 ετών και προετοιμαζόταν για το επόμενο μεγάλο βήμα της ζωής της: τις πανεπιστημιακές σπουδές.
Αντί να παρουσιάσει τον εαυτό της μόνο μέσα από βαθμούς και ακαδημαϊκές επιδόσεις, επέλεξε να αφηγηθεί την ιστορία των ανθρώπων που, όπως έλεγε, είχαν διαμορφώσει τον χαρακτήρα της.
Στην κεντρική έκθεση της αίτησής της ξεκίνησε από την ιδέα ότι αυτό που είμαστε επηρεάζεται βαθιά από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειάς μας.
Από αυτή τη σκέψη γεννήθηκε και το digital story που συνόδευσε την υποψηφιότητά της.
Ο προπάππους που ήρθε από τον Πόντο και ξεκίνησε από το μηδέν
Στο βίντεο η Μαρία αναφέρθηκε στην προσφυγική καταγωγή της οικογένειάς της από τον Πόντο.
Όπως είχε αφηγηθεί η ίδια, ο προπάππους της έφτασε στην Ελλάδα και προσπάθησε να δημιουργήσει μια νέα ζωή για την οικογένειά του. Στα πρώτα χρόνια εργαζόταν πουλώντας πάγο και κάρβουνο.
Το 1969 δημιούργησε την οικογενειακή επιχείρηση, η οποία δεκαετίες αργότερα είχε περάσει στον πατέρα της Μαρίας.
Για την ίδια, αυτή η πορεία αποτελούσε απόδειξη ότι μια δύσκολη αρχή δεν καθορίζει απαραίτητα το πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος.
Η γιαγιά της έγινε ένα από τα σημαντικότερα πρότυπά της
Κεντρική θέση στην αφήγησή της είχε και η γιαγιά της.
Τη δεκαετία του 1970 εργαζόταν στο βενζινάδικο της οικογένειας, σε έναν χώρο που εκείνη την εποχή ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό ανδροκρατούμενος.
Παράλληλα με την εργασία της φρόντιζε και την οικογένειά της, αντιμετωπίζοντας τόσο τις οικονομικές απαιτήσεις της καθημερινότητας όσο και τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής.
Η Μαρία είχε εξηγήσει ότι από τη γιαγιά της έμαθε ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα της ζωής της: να σηκώνεται ξανά κάθε φορά που αντιμετωπίζει μια αποτυχία.
Το βίντεο δεν ήταν το μοναδικό κριτήριο
Η εισαγωγή σε ένα αμερικανικό κολέγιο δεν βασίστηκε αποκλειστικά στο digital story.
Όπως είχε εξηγήσει η ίδια, η διαδικασία της αίτησης περιλάμβανε σχολικές επιδόσεις, εκθέσεις, βιογραφικό, συνέντευξη και πιστοποίηση της γνώσης της αγγλικής γλώσσας.
Η προσωπικότητα όμως του υποψηφίου αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο της διαδικασίας και εκεί ήταν που η Μαρία επέλεξε να παρουσιάσει κάτι περισσότερο από έναν κατάλογο επιτευγμάτων.
Μέσα από την οικογενειακή της ιστορία προσπάθησε να δείξει τι την είχε διαμορφώσει, ποιες αξίες είχε αποκτήσει και τι ήθελε να κάνει στο μέλλον.
Ακόμη και το δίπλωμα για τρακτέρ τράβηξε το ενδιαφέρον
Ανάμεσα στις λεπτομέρειες της αίτησής της υπήρχε και κάτι αρκετά ασυνήθιστο για μια 18χρονη μαθήτρια από τη Θεσσαλονίκη: είχε αποκτήσει δίπλωμα γεωργικού ελκυστήρα.
Η ίδια είχε αναφέρει ότι το συγκεκριμένο στοιχείο προκάλεσε ενδιαφέρον κατά τη διαδικασία αξιολόγησης, καθώς έδειχνε μια διαφορετική πλευρά της προσωπικότητάς της.
Σε συνδυασμό με το digital story, έδινε στους ανθρώπους του Bridgewater College μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το ποια ήταν πέρα από τους βαθμούς της.
Η πρώτη στην οικογένειά της που θα πήγαινε στο πανεπιστήμιο
Ένα ακόμη στοιχείο που είχε ιδιαίτερη σημασία ήταν ότι η Μαρία θα γινόταν η πρώτη γενιά της οικογένειάς της που θα φοιτούσε σε πανεπιστήμιο.
Το ίδιο το Bridgewater College επιβεβαίωσε αργότερα ότι ήταν η πρώτη στην οικογένειά της που συνέχισε στην ανώτατη εκπαίδευση και ότι μέχρι τότε κανένα μέλος της οικογένειάς της δεν είχε ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για μια οικογένεια με ιστορία προσφυγιάς και δεκαετίες σκληρής δουλειάς, η μετάβαση της νεότερης γενιάς σε ένα αμερικανικό κολέγιο είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.
Γιατί είχε επιλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες
Η Μαρία είχε παραδεχτεί ότι στα 18 της δεν μπορούσε να γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα ποιο επάγγελμα θα ακολουθούσε για όλη της τη ζωή.
Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που την προσέλκυσε το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Ήθελε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει διαφορετικά μαθήματα πριν καταλήξει στην ακαδημαϊκή κατεύθυνση που της ταίριαζε περισσότερο.
Την περίοδο της εισαγωγής της ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το πρόγραμμα Communication, Technology and Culture του Bridgewater College.
Το πρόγραμμα συνδύαζε πεδία όπως η επικοινωνία, τα ψηφιακά μέσα και η κουλτούρα, προσφέροντας μια ευρύτερη βάση για κάποιον που ακόμη εξερευνούσε τα επαγγελματικά του ενδιαφέροντα.
Από τη Θεσσαλονίκη στη Βιρτζίνια
Η Μαρία ξεκίνησε τελικά τις σπουδές της στο Bridgewater College το ακαδημαϊκό έτος 2022–2023.
Το ίδιο το κολέγιο παρουσίασε αργότερα την ιστορία της ως παράδειγμα μιας διεθνούς φοιτήτριας που είχε ταξιδέψει για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ξεκινήσει τις σπουδές της.
Η επιλογή της είχε απαιτήσει αρκετή προσωπική έρευνα, καθώς είχε αρχίσει να εξετάζει την προοπτική σπουδών στις ΗΠΑ ήδη από την ηλικία των 16 ετών.
Το μήνυμα που ήθελε να δώσει σε άλλους νέους
Η ίδια δεν προσπάθησε να παρουσιάσει τη διαδρομή της σαν μια εύκολη ιστορία επιτυχίας.
Είχε αποκαλύψει ότι κατά τη διαδικασία των αιτήσεων αντιμετώπισε λίστες αναμονής και απορρίψεις από άλλα πανεπιστήμια.
Ακριβώς γι’ αυτό ενθάρρυνε τους συνομηλίκους της να μη θεωρούν μια απόρριψη το τέλος της προσπάθειας και να μη φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια όταν τη χρειάζονται.
Η δική της περίπτωση έδειξε ότι μερικές φορές ένα στοιχείο που φαίνεται πολύ προσωπικό —όπως η ιστορία ενός προπάππου, μιας γιαγιάς ή μιας οικογενειακής επιχείρησης— μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα για έναν υποψήφιο από έναν απλό κατάλογο βαθμών και διακρίσεων.
Για τη Μαρία Γαβριηλίδου, η ιστορία της οικογένειάς της δεν έμεινε μόνο στο παρελθόν. Έγινε ένα από τα στοιχεία που τη βοήθησαν να κάνει το επόμενο βήμα στη δική της πορεία.
Πηγές:
