Υπάρχουν νησιά όπου η ίδια η διαδρομή για να φτάσεις είναι σχεδόν τόσο εντυπωσιακή όσο ο προορισμός. Σε ορισμένα, ένας δρόμος εμφανίζεται μόνο όταν υποχωρεί η θάλασσα· σε άλλα, μια στενή λωρίδα άμμου ή μια γέφυρα δημιουργεί μια ασυνήθιστη σύνδεση με τη στεριά.
Δεν είναι όλα τα παρακάτω αυστηρά «παλιρροϊκά νησιά». Κάποια επηρεάζονται άμεσα από την άμπωτη και την παλίρροια, ενώ άλλα συνδέονται μόνιμα με γέφυρες, ισθμούς ή αμμόγλωσσες. Όλα όμως έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο πρόσβασης που αποτελεί μέρος της ταυτότητάς τους.
Νησιά όπου η διαδρομή είναι μέρος του αξιοθέατου
1. St Michael’s Mount, Ηνωμένο Βασίλειο
Το St Michael’s Mount βρίσκεται απέναντι από το Marazion, στην Κορνουάλλη, και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παλιρροϊκά νησιά της Βρετανίας. Όταν η θάλασσα υποχωρεί, αποκαλύπτεται ένας παλιός λιθόστρωτος δρόμος που επιτρέπει στους επισκέπτες να φτάσουν στο νησί με τα πόδια.
Με την άνοδο της παλίρροιας, ο δρόμος καλύπτεται ξανά από το νερό και η πρόσβαση, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, γίνεται με σκάφος. Στο νησί δεσπόζουν το ιστορικό κάστρο, οι κήποι και το μικρό λιμάνι, δημιουργώντας ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπία της Κορνουάλλης.
2. Mont Saint-Michel, Γαλλία
Το Mont Saint-Michel στη Νορμανδία είναι ένα από τα πιο διάσημα τοπία της Γαλλίας. Πάνω στον βραχώδη λόφο βρίσκεται ένας μεσαιωνικός οικισμός, με το εντυπωσιακό αβαείο να δεσπόζει στην κορυφή.
Η σύγχρονη υπερυψωμένη γέφυρα επιτρέπει την πρόσβαση σχεδόν όλο τον χρόνο. Στις πολύ μεγάλες παλίρροιες, όμως, το νερό μπορεί να καλύψει προσωρινά την περιοχή μπροστά από την είσοδο και το Mont Saint-Michel να αποκτήσει ξανά καθαρά την εικόνα ενός νησιού περιτριγυρισμένου από θάλασσα.
3. Haji Ali Dargah, Ινδία
Το Haji Ali Dargah βρίσκεται σε μια μικρή νησίδα ανοιχτά της Βομβάης και είναι ένα από τα γνωστότερα μουσουλμανικά προσκυνήματα της πόλης. Στο συγκρότημα βρίσκεται ο τάφος του Σούφι αγίου Haji Ali Shah Bukhari.
Η νησίδα συνδέεται με την πόλη μέσω ενός στενού πεζόδρομου που περνά μέσα από τη θάλασσα. Η πρόσβαση εξαρτάται από την παλίρροια, καθώς όταν το νερό ανεβαίνει ο δρόμος μπορεί να καλυφθεί και να γίνει αδιάβατος.
4. Eilean Donan, Σκωτία
Το Eilean Donan βρίσκεται εκεί όπου συναντώνται τρεις θαλάσσιες λίμνες των Highlands και είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο για το κάστρο που δεσπόζει πάνω στη μικρή νησίδα. Η ιστορία του κάστρου φτάνει πίσω στον Μεσαίωνα, όμως καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό το 1719 και παρέμεινε ερείπιο για περίπου δύο αιώνες.
Η μεγάλη ανακατασκευή του άρχισε το 1912 και ολοκληρώθηκε το 1932. Τότε ολοκληρώθηκε και η χαρακτηριστική τοξωτή γέφυρα που συνδέει μόνιμα το νησί με τη στεριά. Επομένως, σε αντίθεση με άλλα μέρη αυτής της λίστας, δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς την άμπωτη για να το προσεγγίσει.
5. Fort Louvois, Γαλλία
Το Fort Louvois είναι ένα εντυπωσιακό θαλάσσιο φρούριο στη δυτική Γαλλία, απέναντι από το νησί Oléron. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα ως μέρος της αμυντικής οργάνωσης της περιοχής.
Η πρόσβαση αλλάζει μαζί με τη θάλασσα. Στην άμπωτη αποκαλύπτεται ο λιθόστρωτος δρόμος που συνδέει το φρούριο με την ακτή και οι επισκέπτες μπορούν να τον διασχίσουν με τα πόδια. Όταν το νερό ανεβαίνει και ο δρόμος εξαφανίζεται, η πρόσβαση γίνεται με σκάφος.
6. Lindisfarne, Ηνωμένο Βασίλειο
Το Lindisfarne, γνωστό και ως Holy Island, βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Αγγλίας και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα πραγματικού παλιρροϊκού νησιού. Συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα μέσω δρόμου που καλύπτεται από τη θάλασσα δύο φορές την ημέρα.
Οι επισκέπτες πρέπει να ακολουθούν αυστηρά τις επίσημες ώρες ασφαλούς διέλευσης, καθώς η παλίρροια μπορεί να ανεβαίνει γρήγορα. Το νησί είναι γνωστό για τα ερείπια του ιστορικού Lindisfarne Priory, το κάστρο του και το φυσικό περιβάλλον του, που αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για την άγρια ζωή.
7. Burgh Island, Ηνωμένο Βασίλειο
Το Burgh Island βρίσκεται απέναντι από την παραλία του Bigbury-on-Sea στο Ντέβον. Όταν η παλίρροια είναι χαμηλή, η αμμώδης σύνδεση με την ακτή αποκαλύπτεται και το νησί είναι προσβάσιμο με τα πόδια.
Όταν η θάλασσα ανεβαίνει, η διαδρομή καλύπτεται από νερό. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νησιού είναι το περίφημο «sea tractor», ένα ψηλό τροχοφόρο όχημα που μπορεί να μεταφέρει επιβάτες μέσα από το νερό και χρησιμοποιείται κυρίως για τους επισκέπτες του ξενοδοχείου και των χώρων εστίασης του νησιού.
8. Sveti Stefan, Μαυροβούνιο
Το Sveti Stefan βρίσκεται στη Ριβιέρα της Budva, στο Μαυροβούνιο και όχι στην Κροατία. Πρόκειται για έναν μικρό οχυρωμένο οικισμό που δημιουργήθηκε πριν από αιώνες και εξελίχθηκε αργότερα σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους πολυτελείς προορισμούς της Αδριατικής.
Στο παρελθόν λειτουργούσε περισσότερο σαν παλιρροϊκό νησί, όμως σήμερα συνδέεται μόνιμα με την ακτή μέσω ενός στενού ισθμού. Τα πέτρινα σπίτια με τις κόκκινες στέγες και η στενή λωρίδα που το ενώνει με τη στεριά έχουν δημιουργήσει μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες του Μαυροβουνίου.
9. Koh Nang Yuan, Ταϊλάνδη
Το Koh Nang Yuan βρίσκεται πολύ κοντά στη βορειοδυτική ακτή του Koh Tao στην Ταϊλάνδη. Παρά το γεγονός ότι συχνά περιγράφεται ως ένα νησί, στην πραγματικότητα αποτελείται από τρεις μικρές νησίδες που ενώνονται μεταξύ τους με στενές λωρίδες λευκής άμμου.
Η μορφή αυτών των αμμόγλωσσων αλλάζει ανάλογα με τη στάθμη του νερού και την παλίρροια, δημιουργώντας το χαρακτηριστικό τοπίο που φαίνεται στις αεροφωτογραφίες. Το Koh Nang Yuan δεν συνδέεται με το Koh Tao με δρόμο ή αμμουδιά και η πρόσβαση γίνεται με σκάφος.
10. Κάστρο Tioram, Σκωτία
Το Castle Tioram βρίσκεται πάνω στη μικρή νησίδα Eilean Tioram, στο Loch Moidart της δυτικής Σκωτίας. Τα ερείπια του κάστρου δεσπόζουν στο βραχώδες τοπίο και αποτελούν προστατευόμενο ιστορικό μνημείο.
Η νησίδα συνδέεται με την ακτή μέσω μιας λωρίδας που μπορεί να διασχιστεί όταν η παλίρροια το επιτρέπει. Όπως συμβαίνει σε κάθε παρόμοιο σημείο, οι επισκέπτες πρέπει να γνωρίζουν τις ώρες της παλίρροιας πριν επιχειρήσουν τη διέλευση. Το ερειπωμένο κάστρο αποτελεί κυρίως αξιοθέατο για παρατήρηση από το εξωτερικό και δεν πρέπει να θεωρείται ότι είναι ασφαλές για ελεύθερη εξερεύνηση στο εσωτερικό του.
Από έναν λιθόστρωτο δρόμο που εξαφανίζεται κάτω από το νερό μέχρι τρεις νησίδες που ενώνονται με μια λεπτή λωρίδα άμμου, αυτά τα μέρη δείχνουν πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η σχέση ενός νησιού με την απέναντι στεριά. Και σε όσα η πρόσβαση εξαρτάται πραγματικά από την παλίρροια, το σημαντικότερο δεν είναι μόνο να φτάσει κανείς εκεί, αλλά να γνωρίζει και πότε πρέπει να επιστρέψει.
