Η ομορφιά είναι μια λέξη που κουβαλά πολλές διαφορετικές σημασίες. Άλλοτε τη συνδέουμε με την εμφάνιση, άλλοτε με τη γοητεία, την κομψότητα ή την εικόνα που προβάλλει ένας άνθρωπος προς τα έξω.
Υπάρχει όμως και μια μορφή ομορφιάς που δεν εξαρτάται από ηλικία, χαρακτηριστικά ή τάσεις. Είναι η αξιοπρέπεια: ο τρόπος με τον οποίο ένας άνθρωπος σέβεται τον εαυτό του, στέκεται απέναντι στους άλλους και προσπαθεί να παραμένει πιστός στις αξίες του.
Η αξιοπρέπεια δεν έχει σχέση με την τελειότητα
Μια γυναίκα με αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται να είναι πάντα δυνατή, ήρεμη ή αλάνθαστη. Μπορεί να φοβάται, να κάνει λάθη, να αμφιβάλλει και να περνά δύσκολες περιόδους.
Η αξιοπρέπεια φαίνεται περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον εαυτό της ακόμη και τότε. Στο αν μπορεί να αναγνωρίσει τις ανάγκες της, να υπερασπιστεί τα όριά της και να μη θεωρεί ότι πρέπει να γίνει κάποια άλλη για να αξίζει σεβασμό.
Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι «τέλεια». Χρειάζεται να μπορεί να υπάρχει ως ο εαυτός της.
Η εμφάνιση αλλάζει, η στάση ζωής μένει περισσότερο
Το σώμα αλλάζει με τον χρόνο. Τα πρόσωπα αποκτούν γραμμές, οι άνθρωποι μεγαλώνουν και οι αισθητικές τάσεις έρχονται και φεύγουν.
Αυτό δεν κάνει την εξωτερική ομορφιά ασήμαντη. Απλώς σημαίνει ότι δεν είναι το μόνο πράγμα που καθορίζει το πώς βλέπουμε έναν άνθρωπο.
Η ζεστασιά, η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η δύναμη να λες «όχι» όταν χρειάζεται και ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τους άλλους μπορούν να αφήσουν πολύ πιο βαθύ αποτύπωμα από μια εντυπωσιακή εμφάνιση.
Αξιοπρέπεια σημαίνει να μη χάνεις τον εαυτό σου
Οι γυναίκες συχνά έρχονται αντιμέτωπες με αντικρουόμενες προσδοκίες. Να είναι δυναμικές αλλά όχι «υπερβολικές», περιποιημένες αλλά φυσικές, φιλόδοξες αλλά διαθέσιμες για όλους, ανεξάρτητες αλλά πάντα υποστηρικτικές.
Μέσα σε αυτή την πίεση, η αξιοπρέπεια μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ απλό: να μην αφήνεις όλες αυτές τις απαιτήσεις να ορίζουν πλήρως ποια πρέπει να είσαι.
Να επιλέγεις εσύ τι έχει αξία για τη ζωή σου. Να μπορείς να αλλάξεις γνώμη, να αποτύχεις, να ξεκινήσεις ξανά και να μη θεωρείς ότι η αξία σου μειώνεται κάθε φορά που δεν ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες κάποιου άλλου.
Η δύναμη δεν είναι πάντα θόρυβος
Υπάρχουν στιγμές που η δύναμη φαίνεται μέσα από μια μεγάλη διεκδίκηση. Υπάρχουν όμως και άλλες που είναι πολύ πιο ήσυχη.
Μπορεί να είναι το να φύγεις από μια κατάσταση που σε μειώνει. Να ζητήσεις βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι. Να παραδεχτείς ότι κουράστηκες. Να μη συνεχίσεις να δίνεις όταν νιώθεις ότι αδειάζεις.
Η αξιοπρέπεια δεν απαιτεί διαρκή αντοχή. Μερικές φορές απαιτεί ακριβώς το αντίθετο: να αναγνωρίσεις ότι έχεις όρια και ότι αυτά αξίζουν σεβασμό.
Η φροντίδα των άλλων δεν χρειάζεται να σημαίνει αυτοθυσία
Συχνά η γυναικεία καλοσύνη εξυμνείται όταν συνοδεύεται από συνεχή προσφορά. Η μητέρα που δεν κοιμάται, η φίλη που είναι πάντα διαθέσιμη, η σύντροφος που βάζει όλους τους άλλους πρώτα.
Η φροντίδα μπορεί να είναι όμορφη, αλλά δεν χρειάζεται να γίνεται σε βάρος του ίδιου του ανθρώπου που προσφέρει. Μια γυναίκα δεν χάνει την αξιοπρέπειά της επειδή προστατεύει τον χρόνο, την ενέργεια ή την ψυχική της ισορροπία.
Η αγάπη προς τους άλλους δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει εγκατάλειψη του εαυτού.
Η γήρανση δεν αφαιρεί την αξία μιας γυναίκας
Δεν χρειάζεται μια γυναίκα να αγαπά κάθε αλλαγή που φέρνει ο χρόνος. Μπορεί να δυσκολεύεται με τη γήρανση, να νοσταλγεί μια παλιότερη εικόνα της ή να χρειάζεται χρόνο για να αποδεχτεί αλλαγές στο σώμα της.
Αυτό δεν την κάνει λιγότερο δυνατή ή λιγότερο αξιοπρεπή.
Οι ρυτίδες δεν είναι ούτε «ελαττώματα» ούτε υποχρεωτικά παράσημα. Είναι απλώς ένα φυσικό μέρος του χρόνου. Η αξία μιας γυναίκας δεν αυξάνεται ούτε μειώνεται μαζί τους.
Η σύγκριση δεν εξαφανίζεται πάντα εύκολα
Είναι ανθρώπινο να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους. Αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο σε έναν κόσμο γεμάτο εικόνες, πρότυπα και συνεχή έκθεση στις ζωές των άλλων.
Η αξιοπρέπεια δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα δεν θα συγκριθεί ποτέ. Σημαίνει περισσότερο ότι μπορεί να μάθει να μην αφήνει αυτή τη σύγκριση να γίνεται το μοναδικό μέτρο της αξίας της.
Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό σώμα, διαφορετική ηλικία, διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετική διαδρομή. Δεν υπάρχει μία μόνο εικόνα της «σωστής» γυναίκας.
Η ομορφιά φαίνεται και στον τρόπο που φερόμαστε
Υπάρχει μια μορφή ομορφιάς που αποκαλύπτεται σταδιακά. Στον τρόπο που κάποιος φέρεται όταν δεν έχει τίποτα να κερδίσει. Στο αν σέβεται τους ανθρώπους γύρω του, στο αν μπορεί να παραδεχτεί ένα λάθος και στο αν προστατεύει την αξιοπρέπεια τόσο τη δική του όσο και των άλλων.
Αυτή η ομορφιά δεν φωτογραφίζεται εύκολα. Γίνεται όμως αισθητή.
Είναι εκείνη που κάνει έναν άνθρωπο να μένει στη μνήμη όχι μόνο για το πώς έμοιαζε, αλλά για το πώς έκανε τους άλλους να αισθάνονται όταν βρίσκονταν κοντά του.
Η πιο ουσιαστική ομορφιά δεν ζητά επιβεβαίωση
Η αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται χειροκρότημα. Δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα δεν θέλει να ακούσει έναν καλό λόγο ή να νιώσει όμορφη. Σημαίνει ότι η αξία της δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αυτά.
Μπορεί να φροντίζει την εμφάνισή της επειδή το απολαμβάνει, να ντύνεται όπως θέλει, να αλλάζει, να πειραματίζεται ή να μη δίνει ιδιαίτερη σημασία σε τίποτα από αυτά. Όλα μπορούν να συνυπάρχουν με τον αυτοσεβασμό.
Η αξιοπρέπεια δεν είναι συγκεκριμένη εμφάνιση. Είναι στάση απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους.
Η ομορφιά που αντέχει περισσότερο
Η αληθινή ομορφιά μιας γυναίκας δεν χρειάζεται να επιλέγεται ανάμεσα στο «έξω» και στο «μέσα». Μπορούμε να εκτιμούμε ένα όμορφο πρόσωπο και ταυτόχρονα να γνωρίζουμε ότι αυτό δεν περιγράφει ολόκληρο τον άνθρωπο.
Αυτό που συχνά αντέχει περισσότερο στον χρόνο είναι ο χαρακτήρας, η ακεραιότητα, η ανθρωπιά και ο τρόπος με τον οποίο κάποιος επιλέγει να ζει.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο δυνατή μορφή ομορφιάς: όχι στο να ανταποκρίνεται μια γυναίκα σε κάποιο πρότυπο, αλλά στο να μπορεί να στέκεται απέναντι στον κόσμο χωρίς να χρειάζεται να απολογείται για το ποια είναι.
