Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να σε κοιτάζει κάποιος και στο να σε βλέπει πραγματικά. Το πρώτο μπορεί να κρατήσει μια στιγμή. Το δεύτερο σημαίνει ότι υπάρχει ενδιαφέρον, προσοχή και διάθεση να γνωρίσει ο ένας τον άλλον πέρα από την επιφάνεια.
Ίσως γι’ αυτό η φράση «βρες κάποιον που θα σε κοιτάζει και θα χάνεται στη ματιά σου» έχει τόσο έντονη συναισθηματική δύναμη. Δεν μιλά μόνο για ένα βλέμμα. Μιλά για την ανάγκη μας να νιώσουμε ότι κάποιος μάς προσέχει, μάς καταλαβαίνει και μας αποδέχεται όπως πραγματικά είμαστε.
Δεν θέλουμε απλώς να μας κοιτούν, θέλουμε να μας βλέπουν
Υπάρχουν βλέμματα βιαστικά και υπάρχουν βλέμματα που δείχνουν πραγματικό ενδιαφέρον. Ένα πρόσωπο απέναντί μας μπορεί να είναι απολύτως παρόν ή να βρίσκεται εκεί χωρίς πραγματικά να μας προσέχει.
Το να αισθανόμαστε ότι κάποιος μάς «βλέπει» δεν σημαίνει ότι γνωρίζει κάθε σκέψη μας. Σημαίνει περισσότερο ότι ενδιαφέρεται να καταλάβει τι νιώθουμε, ακούει όταν μιλάμε και δεν προσπαθεί διαρκώς να μας χωρέσει σε μια εικόνα που έχει ήδη δημιουργήσει για εμάς.
Αυτή η αίσθηση μπορεί να υπάρχει σε μια ερωτική σχέση, σε μια φιλία ή σε οποιονδήποτε βαθύ ανθρώπινο δεσμό.
Μια ματιά μπορεί να πει πολλά, αλλά όχι τα πάντα
Υπάρχουν στιγμές όπου η σιωπή μοιάζει αρκετή. Δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτάζονται και να καταλαβαίνουν ότι κάτι συμβαίνει χωρίς να χρειαστεί να εξηγηθεί αμέσως.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η πραγματική σύνδεση δεν χρειάζεται λέξεις. Ακόμη και οι άνθρωποι που γνωρίζονται πολύ καλά χρειάζεται να μιλούν, να εκφράζουν ανάγκες, φόβους και σκέψεις που ο άλλος δεν μπορεί να γνωρίζει από μόνος του.
Η ματιά δημιουργεί οικειότητα. Η επικοινωνία όμως είναι αυτή που δίνει στη σχέση βάθος και διάρκεια.
Το να σε αποδέχεται κάποιος δεν σημαίνει ότι συμφωνεί με όλα
Μια βαθιά σχέση δεν βασίζεται στην τελειότητα. Ο άλλος μπορεί να γνωρίζει τις αδυναμίες, τις ανασφάλειες και τα λάθη σου και παρ’ όλα αυτά να εξακολουθεί να σε αντιμετωπίζει με σεβασμό.
Αποδοχή δεν σημαίνει ότι κάθε συμπεριφορά είναι σωστή ούτε ότι δύο άνθρωποι δεν πρέπει ποτέ να διαφωνήσουν. Σημαίνει ότι μπορείς να είσαι αληθινός χωρίς να φοβάσαι ότι μια αδυναμία θα χρησιμοποιηθεί αργότερα εναντίον σου.
Και ίσως αυτή να είναι μια από τις πιο σημαντικές μορφές συναισθηματικής ασφάλειας: να μπορείς να δείχνεις τον πραγματικό σου εαυτό χωρίς να αισθάνεσαι ότι πρέπει συνεχώς να αποδείξεις την αξία σου.
Η σύνδεση χρειάζεται δύο ανθρώπους
Είναι όμορφο να θέλουμε έναν άνθρωπο που θα μας κοιτάζει με ενδιαφέρον και τρυφερότητα. Η ουσιαστική σχέση όμως δεν είναι μονόδρομος.
Όπως επιθυμούμε να μας ακούσουν, χρειάζεται να μάθουμε κι εμείς να ακούμε. Όπως θέλουμε να μας αποδέχονται, χρειάζεται και εμείς να αφήνουμε χώρο στον άλλον να είναι διαφορετικός από αυτό που είχαμε φανταστεί.
Η πραγματική εγγύτητα δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται τα όρια ανάμεσα στο «εγώ» και το «εσύ». Σημαίνει ότι δύο ξεχωριστοί άνθρωποι επιλέγουν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον χωρίς να χάσουν την προσωπικότητά τους.
Το βλέμμα γίνεται σημαντικό όταν συνοδεύεται από πράξεις
Ένα τρυφερό βλέμμα μπορεί να είναι όμορφο, αλλά η αξία μιας σχέσης φαίνεται περισσότερο στην καθημερινότητα. Στον τρόπο που ο άλλος σου μιλά όταν είναι θυμωμένος, στο αν κρατά τον λόγο του, στο αν σέβεται τα όριά σου και στο αν είναι διαθέσιμος όταν πραγματικά τον χρειάζεσαι.
Δεν αρκεί να αισθανόμαστε ότι κάποιος «χάνεται» στη ματιά μας. Χρειάζεται και να βλέπουμε ότι το ενδιαφέρον του έχει συνέπεια.
Η έλξη δημιουργεί ένταση. Η συνέπεια όμως δημιουργεί εμπιστοσύνη.
Δεν χρειάζεται να βρεις κάποιον που θα σε σώσει
Μερικές φορές οι ρομαντικές ιστορίες μάς κάνουν να πιστεύουμε ότι κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος που θα μας καταλάβει απόλυτα, θα θεραπεύσει όλες τις ανασφάλειές μας και θα κάνει κάθε αμφιβολία να εξαφανιστεί.
Μια καλή σχέση μπορεί πράγματι να μας προσφέρει στήριξη, οικειότητα και ασφάλεια. Δεν μπορεί όμως να κάνει όλη τη συναισθηματική δουλειά για εμάς.
Η δυνατότητα να γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να αναγνωρίζουμε τα όριά μας και να εκφράζουμε όσα χρειαζόμαστε κάνει τη σύνδεση με τον άλλον πιο ουσιαστική.
Και αν δεν έχεις ακόμη βρει έναν τέτοιο άνθρωπο;
Δεν σημαίνει ότι κάτι λείπει από εσένα ούτε ότι υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή στην οποία «πρέπει» να εμφανιστεί ο σωστός άνθρωπος.
Οι βαθιές σχέσεις δεν δημιουργούνται πάντα αμέσως. Μερικές φορές ξεκινούν ήσυχα και αποκτούν βάθος καθώς δύο άνθρωποι γνωρίζονται καλύτερα, εμπιστεύονται περισσότερο και επιτρέπουν σταδιακά ο ένας στον άλλο να πλησιάσει.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να περιμένεις ένα μαγικό βλέμμα που θα λύσει τα πάντα. Χρειάζεται περισσότερο να προσέχεις ποιος είναι πραγματικά παρών.
Η πιο όμορφη ματιά είναι εκείνη που συνοδεύεται από παρουσία
Μπορεί να υπάρχει κάτι ξεχωριστό σε μια στιγμή όπου δύο άνθρωποι κοιτάζονται και νιώθουν ότι δεν χρειάζεται να πουν πολλά. Η πραγματική αξία αυτής της στιγμής όμως βρίσκεται σε όσα τη στηρίζουν.
Στην εμπιστοσύνη που έχει ήδη χτιστεί. Στην ειλικρίνεια. Στον σεβασμό. Στην αίσθηση ότι μπορείς να μιλήσεις όταν τα λόγια χρειάζονται και να μείνεις σιωπηλός όταν δεν χρειάζονται.
Βρες, λοιπόν, κάποιον που δεν θα σε κοιτάζει απλώς. Κάποιον που θα θέλει να σε γνωρίζει πραγματικά. Και προσπάθησε να κάνεις το ίδιο κι εσύ για εκείνον.
Γιατί ίσως η πιο δυνατή ανθρώπινη σύνδεση δεν είναι να «χάνεσαι» στη ματιά κάποιου. Είναι να μπορείς να κοιτάζεις έναν άνθρωπο όπως είναι και να επιλέγεις να παραμένεις πραγματικά παρών.
