Πάντα μου άρεσε να σκέφτομαι τη ζωή σαν ένα μεγάλο παζλ. Αποτελείται από δουλειά, όνειρα, χρήματα, επιτυχίες, απογοητεύσεις, εμπειρίες και εκατοντάδες μικρά πράγματα που άλλοτε μοιάζουν σημαντικά και άλλοτε ξεθωριάζουν με τον χρόνο.
Όσο όμως περνούν τα χρόνια, κάποια κομμάτια φαίνεται να αποκτούν διαφορετικό βάρος. Η υγεία. Μερικοί άνθρωποι που μπορούμε πραγματικά να εμπιστευτούμε. Και η αγάπη, με όποια μορφή κι αν εμφανίζεται στη ζωή μας.
Η υγεία είναι πολύτιμη, αλλά συχνά τη θυμόμαστε όταν δοκιμάζεται
Πόσο εύκολο είναι να θεωρήσουμε φυσιολογικό το γεγονός ότι ξυπνήσαμε, σηκωθήκαμε από το κρεβάτι και συνεχίσαμε την ημέρα μας χωρίς να χρειαστεί να σκεφτούμε ιδιαίτερα το σώμα μας;
Όταν είμαστε καλά, η υγεία μπορεί σχεδόν να γίνεται αόρατη. Δεν τη σκεφτόμαστε κάθε φορά που περπατάμε, εργαζόμαστε, ταξιδεύουμε ή γελάμε.
Όταν όμως κάτι αλλάξει, ακόμη και προσωρινά, καταλαβαίνουμε πολύ πιο εύκολα πόσο σημαντική είναι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μόνο ένας άνθρωπος χωρίς προβλήματα υγείας μπορεί να ζήσει μια γεμάτη ζωή. Άνθρωποι που αντιμετωπίζουν χρόνιες παθήσεις, πόνο ή αναπηρία μπορούν να αγαπούν, να δημιουργούν, να εργάζονται και να βρίσκουν βαθύ νόημα στην καθημερινότητά τους.
Η υγεία δεν είναι το μέτρο της ανθρώπινης αξίας. Είναι όμως ένας σημαντικός πόρος που αξίζει να φροντίζουμε όσο μπορούμε.
Η φροντίδα του εαυτού δεν χρειάζεται να αρχίζει όταν κάτι πάει στραβά
Ίσως μία από τις πιο χρήσιμες μορφές ευγνωμοσύνης προς το σώμα μας να είναι η καθημερινή φροντίδα του.
Ύπνος, κίνηση, ισορροπημένη διατροφή, προληπτικοί έλεγχοι και αποφυγή συνηθειών που γνωρίζουμε ότι μας βλάπτουν δεν αποτελούν εγγύηση ότι δεν θα αντιμετωπίσουμε ποτέ πρόβλημα υγείας.
Είναι όμως πράγματα πάνω στα οποία έχουμε έναν βαθμό επιρροής.
Και ίσως αυτό να είναι πιο ουσιαστικό από το να θυμόμαστε την αξία της υγείας μόνο όταν τη χάσουμε: να τη φροντίζουμε όσο βρίσκεται ακόμη στην καθημερινότητά μας.
Χρειαζόμαστε πραγματικά μόνο δύο φίλους;
Ο αριθμός δύο είναι περισσότερο μια όμορφη εικόνα παρά κάποιος κανόνας. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός φίλων που εξασφαλίζει μια καλή ζωή.
Κάποιος μπορεί να έχει έναν άνθρωπο που εμπιστεύεται βαθιά. Κάποιος άλλος μπορεί να έχει μεγαλύτερη παρέα. Άλλος μπορεί να βρίσκει το ισχυρότερο δίκτυο στήριξής του μέσα στην οικογένεια.
Εκείνο που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η ποιότητα της σύνδεσης.
Να υπάρχει κάποιος στον οποίο μπορείς να τηλεφωνήσεις όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Κάποιος με τον οποίο δεν χρειάζεται να προσποιείσαι. Ένας άνθρωπος που μπορεί να χαρεί πραγματικά με τη χαρά σου και να ακούσει τον πόνο σου χωρίς να μετατρέψει τα πάντα σε σύγκριση.
Η επιστήμη επιβεβαιώνει την αξία των καλών σχέσεων
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι απλώς ένα ευχάριστο συμπλήρωμα στη ζωή μας. Μεγάλο σώμα ερευνών έχει συνδέσει την κοινωνική σύνδεση και τις υποστηρικτικές σχέσεις με καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία.
Οι στενές σχέσεις μπορούν να προσφέρουν συντροφικότητα, συναισθηματική στήριξη και βοήθεια σε δύσκολες περιόδους. Έρευνες για τις φιλίες στην ενήλικη ζωή δείχνουν επίσης ότι η ποιότητά τους σχετίζεται θετικά με την ευημερία.
Δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερους φίλους έχουμε τόσο καλύτερα είμαστε. Μια μεγάλη λίστα επαφών δεν είναι απαραίτητα το ίδιο πράγμα με μια ουσιαστική σχέση.
Μερικές φορές ένας ή δύο άνθρωποι που μας γνωρίζουν πραγματικά μπορούν να έχουν μεγαλύτερη σημασία από δεκάδες επιφανειακές γνωριμίες.
Οι καλοί φίλοι δεν χρειάζεται να είναι πάντα διαθέσιμοι
Υπάρχει όμως και κάτι που συχνά ξεχνάμε όταν μιλάμε για «αληθινούς φίλους». Ούτε εκείνοι είναι τέλειοι.
Δεν είναι υποχρεωμένοι να απαντούν πάντοτε αμέσως, να λύνουν κάθε πρόβλημά μας ή να εγκαταλείπουν τη ζωή τους κάθε φορά που τους χρειαζόμαστε.
Μια δυνατή φιλία μπορεί να αντέξει αποστάσεις, περιόδους με λιγότερη επικοινωνία και στιγμές στις οποίες ο ένας δεν έχει τη δυνατότητα να προσφέρει όσα χρειάζεται ο άλλος.
Αυτό που μετρά περισσότερο είναι το συνολικό μοτίβο: εμπιστοσύνη, ενδιαφέρον, ειλικρίνεια και αμοιβαιότητα.
Και τι σημαίνει «μια αγάπη»;
Όταν ακούμε τη λέξη αγάπη, το μυαλό πηγαίνει εύκολα σε έναν σύντροφο. Σε έναν άνθρωπο που θα κρατήσει το χέρι μας στις δύσκολες ημέρες και θα μοιραστεί μαζί μας τις όμορφες.
Μια τέτοια σχέση μπορεί πράγματι να αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές σχέσεις της ζωής.
Δεν είναι όμως η μοναδική μορφή αγάπης.
Υπάρχει η αγάπη ενός γονιού για το παιδί του, η αγάπη ανάμεσα σε αδέλφια, η βαθιά φιλία, οι άνθρωποι που επιλέξαμε να θεωρούμε οικογένειά μας και η φροντίδα που μπορεί να υπάρχει μέσα σε μια ολόκληρη κοινότητα.
Δεν χρειάζεται λοιπόν κάθε άνθρωπος να έχει ρομαντικό σύντροφο για να θεωρείται ολοκληρωμένος.
Δεν αρκεί απλώς να υπάρχει μια σχέση
Η έρευνα πάνω στις στενές σχέσεις δείχνει κάτι ακόμη σημαντικό: δεν έχει σημασία μόνο αν μια σχέση υπάρχει, αλλά και ποια είναι η ποιότητά της.
Μια υποστηρικτική σχέση μπορεί να προσφέρει ασφάλεια, οικειότητα και βοήθεια όταν αντιμετωπίζουμε στρες. Αντίθετα, μια σχέση γεμάτη συνεχή σύγκρουση, εχθρότητα ή ανασφάλεια δεν προσφέρει απαραίτητα τα ίδια οφέλη.
Γι’ αυτό το «να έχεις μια αγάπη» δεν αρκεί ως στόχος.
Πιο σημαντικό είναι να υπάρχει μια σχέση στην οποία δύο άνθρωποι νιώθουν σεβασμό, ασφάλεια, ενδιαφέρον και χώρο να παραμένουν ο εαυτός τους.
Η αγάπη δεν χρειάζεται να μας «σώσει» για να έχει αξία
Στις ιστορίες και στις ταινίες η αγάπη παρουσιάζεται συχνά σαν κάτι που έρχεται και συμπληρώνει όσα μας λείπουν.
Στην πραγματική ζωή όμως ένας σύντροφος δεν χρειάζεται να γίνει ο μοναδικός λόγος που ζούμε, ο άνθρωπος που θα θεραπεύσει όλες τις πληγές μας ή κάποιος που θα γεμίσει κάθε κενό.
Μια καλή σχέση μπορεί να προσθέσει χαρά, ασφάλεια και νόημα στη ζωή μας χωρίς να χρειάζεται να αποτελεί ολόκληρη τη ζωή μας.
Ίσως αυτή να είναι και μια πιο ώριμη μορφή αγάπης: δύο άνθρωποι που δεν περιμένουν ο ένας από τον άλλο να τους ολοκληρώσει, αλλά επιλέγουν να μοιράζονται ένα μέρος της διαδρομής.
Με τα χρόνια αλλάζει και ο τρόπος που μετράμε τον πλούτο
Υπήρξε μια νύχτα που κοιτούσα τον ουρανό και σκεφτόμουν τι θα ζητούσα αν έπρεπε να κρατήσω μόνο λίγα πράγματα από όλα όσα θεωρούσα σημαντικά.
Δεν σκέφτηκα τίτλους, αντικείμενα ή κοινωνική αναγνώριση.
Σκέφτηκα να μπορώ να σηκωθώ την επόμενη ημέρα και να έχω τη δύναμη να τη ζήσω. Σκέφτηκα τους ανθρώπους στους οποίους μπορώ να τηλεφωνήσω χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσω ποιος είμαι. Και σκέφτηκα την αγάπη, όχι σαν κινηματογραφική ιστορία αλλά σαν την αίσθηση ότι υπάρχω στη ζωή κάποιου και κάποιος υπάρχει στη δική μου.
Ίσως αυτό να αλλάζει όσο μεγαλώνουμε. Αρχίζουμε να μετράμε λίγο διαφορετικά το τι σημαίνει «έχω πολλά».
Δεν υπάρχει μία συνταγή για μια γεμάτη ζωή
Δεν χρειάζονται όλοι τα ίδια πράγματα για να αισθανθούν ότι η ζωή τους έχει νόημα.
Για κάποιον μπορεί να είναι η οικογένεια. Για κάποιον άλλο η δημιουργία, η εργασία, η πίστη, η προσφορά, η γνώση ή η ελευθερία. Οι προτεραιότητες αλλάζουν από άνθρωπο σε άνθρωπο και από εποχή σε εποχή της ζωής.
Γι’ αυτό η φράση «υγεία, δύο φίλοι και μια αγάπη» δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί σαν μαθηματικός τύπος ευτυχίας.
Μπορεί όμως να λειτουργήσει σαν υπενθύμιση.
Μέσα στον θόρυβο όσων κυνηγάμε, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι εύκολο να θεωρήσουμε δεδομένα μέχρι να αρχίσουν να λείπουν: το σώμα που μας επιτρέπει να ζούμε όσο καλύτερα μπορεί, οι άνθρωποι που μας γνωρίζουν πραγματικά και η δυνατότητα να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε.
Να εκτιμάς όσα έχουν πραγματικό βάρος για σένα
Φρόντισε την υγεία σου όσο μπορείς, χωρίς να πιστεύεις ότι μπορείς να ελέγξεις τα πάντα.
Κράτησε κοντά σου τις φιλίες που έχουν ουσία, είτε είναι δύο είτε περισσότερες είτε ένας μόνο άνθρωπος που ξέρεις ότι μπορείς να εμπιστευτείς.
Και μην περιορίζεις την αγάπη σε μία μόνο μορφή. Αναγνώρισέ την όπου υπάρχει πραγματική φροντίδα, σεβασμός και σύνδεση.
Ίσως τελικά δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο παζλ που πρέπει όλοι να ολοκληρώσουμε με τα ίδια κομμάτια.
Υπάρχει όμως κάτι που αξίζει να θυμόμαστε: όσο περνούν τα χρόνια, συχνά δεν είναι όσα αποκτήσαμε αυτά που θυμόμαστε περισσότερο.
Είναι πώς ζήσαμε, ποιοι άνθρωποι περπάτησαν πραγματικά δίπλα μας και ποιον μπορέσαμε κι εμείς να αγαπήσουμε.
Πηγές:












