Βρίσκεται στη βορειοανατολική Ρωσία, στη Δημοκρατία Σαχά, και λέγεται Οϊμιάκον. Μπορεί να μην το έχεις ξανακούσει, αλλά αυτό το μικρό χωριουδάκι με λιγότερους από 700 κατοίκους είναι επίσημα το πιο ψυχρό κατοικημένο μέρος στη Γη! Αντέχεις το κρύο; Εδώ μιλάμε για θερμοκρασίες που φτάνουν τους −67.7°C. Ναι, καλά διάβασες!
Μια ματιά στην ιστορία του χωριού
Κανείς δεν ξέρει ακριβώς πότε ιδρύθηκε το Οϊμιάκον, αλλά έγινε πιο γνωστό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν χτίστηκε μια αεροπορική βάση στην περιοχή. Εκείνη την περίοδο, το χωριό γνώρισε άνθιση και ο πληθυσμός του ξεπέρασε τους 2.500 κατοίκους. Σήμερα όμως, μόνο οι πιο σκληροτράχηλοι έχουν μείνει πίσω. Η έλλειψη δουλειών και οι ακραίες καιρικές συνθήκες έχουν αναγκάσει τους περισσότερους να φύγουν.
Πώς βρίσκουν φαγητό και νερό;
Καλλιέργεια; Ούτε λόγος! Το έδαφος είναι παγωμένο όλο τον χρόνο. Ούτε νερό βγαίνει από τη βρύση, αφού οι σωλήνες παγώνουν μόνιμα. Τι κάνουν λοιπόν; Οι ντόπιοι κόβουν τεράστια κομμάτια πάγου από λίμνες ή ποτάμια, τα μεταφέρουν στα σπίτια τους και τα λιώνουν για να πιουν ή να μαγειρέψουν.
Όσο για το φαγητό; Τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα. Η διατροφή βασίζεται κυρίως στο ψάρεμα και το εμπόριο γούνας. Μπορεί να μην έχουν μεγάλη ποικιλία, αλλά τουλάχιστον έχουν πάντα κρέας στη διάθεσή τους. Το καλό είναι ότι δεν χρειάζονται ψυγεία – το φαγητό παγώνει μόνο του! Ό,τι άλλο χρειάζονται, πρέπει να το φέρνουν από μακριά – και αυτό σημαίνει καθυστερήσεις και ακριβά μεταφορικά.
Πόσο πολύ παγώνει το μέρος;
Το 1933 σημειώθηκε ρεκόρ με −67.7 °C, και μάλιστα όχι σε βουνό, αλλά μέσα στο χωριό. Κατά τους χειμερινούς μήνες (Δεκέμβριο ως Φεβρουάριο), η μέση θερμοκρασία αγγίζει τους −55°C. Μόνο για τρεις μήνες τον χρόνο το θερμόμετρο ανεβαίνει πάνω από το μηδέν. Ο πιο “καυτός” μήνας είναι ο Ιούλιος, και φαντάσου, η μέση θερμοκρασία τότε είναι μόλις 15°C.
Πώς είναι η καθημερινότητα εκεί;
Η ζωή στο Οϊμιάκον περιστρέφεται γύρω από τον καιρό και τη δουλειά σου. Αν ασχολείσαι με τη γούνα, ίσως λείπεις μέρες ολόκληρες για να κυνηγήσεις ή να φροντίσεις κοπάδια από τάρανδους. Όμως οι περισσότεροι κυνηγοί δραστηριοποιούνται το καλοκαίρι, γιατί το χειμώνα τα ζώα είτε κρύβονται είτε απλά δεν αξίζει το ρίσκο με τέτοιες θερμοκρασίες.
Το ψάρεμα γίνεται όλο τον χρόνο. Ακόμα και όταν όλα είναι παγωμένα, οι κάτοικοι χρησιμοποιούν ειδικά τρυπάνια ή παγίδες για να πιάσουν ψάρια κάτω από τον πάγο. Όσο για τις δουλειές του σπιτιού; Το να μαζέψεις νερό ή ξύλα είναι καθημερινή ανάγκη. Όλοι φροντίζουν να έχουν αποθέματα, γιατί με τέτοιες συνθήκες δεν θες να μείνεις χωρίς φωτιά ή νερό.
Μπορείς να το επισκεφτείς; Ναι, αλλά ετοιμάσου!
Αν νομίζεις πως το Οϊμιάκον είναι απλώς ένας παγωμένος εφιάλτης, σκέψου το ξανά. Υπάρχουν τουρίστες που ταξιδεύουν ως εκεί για την εμπειρία. Μπορείς μάλιστα να πας και οδικώς από το Ηνωμένο Βασίλειο! Βέβαια, μιλάμε για σχεδόν 6.300 μίλια και οκτώ μέρες συνεχούς οδήγησης. Αν θες να το δεις με τα μάτια σου, φρόντισε να είσαι προετοιμασμένος – και φυσικά, ντυμένος για πολικό ψύχος.
Τι μας διδάσκει αυτό το παγωμένο χωριό;
Το Οϊμιάκον είναι η απόδειξη ότι ο άνθρωπος μπορεί να προσαρμοστεί ακόμα και στις πιο ακραίες συνθήκες. Αν και το κρύο του θα μπορούσε να “παγώσει” και την πιο θερμή καρδιά, οι κάτοικοι του χωριού συνεχίζουν τη ζωή τους με πείσμα, υπομονή και αλληλεγγύη. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο ζεστό τους χαρακτηριστικό.
