Υπάρχουν ποδοσφαιρικοί αγώνες που μένουν στην ιστορία για ένα εντυπωσιακό γκολ ή μια μεγάλη ανατροπή. Ένας αγώνας ελληνικής ομάδας το 1906 έμεινε αξέχαστος για έναν πολύ διαφορετικό λόγο: οι Έλληνες ποδοσφαιριστές έχαναν 9-0 στο ημίχρονο και δεν επέστρεψαν ποτέ για το δεύτερο μέρος.
Το περιστατικό συνέβη στις 24 Απριλίου 1906, στον τελικό του ποδοσφαιρικού τουρνουά της Μεσολυμπιάδας της Αθήνας. Αντίπαλος ήταν μια ισχυρή ομάδα Δανών ποδοσφαιριστών και το αποτέλεσμα κατέληξε σε μια από τις πιο παράξενες ιστορίες των πρώτων χρόνων του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Πώς ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το ποδόσφαιρο ήταν ακόμη ένα σχετικά νέο άθλημα για την Ελλάδα. Είχε αρχίσει να διαδίδεται κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα και στα λιμάνια, όπου οι επαφές με ξένους ναυτικούς, εμπόρους και αθλητές έφερναν νέες αθλητικές συνήθειες.
Δεν υπήρχαν ακόμη οι οργανωμένες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και οι επαγγελματικοί σύλλογοι που γνωρίζουμε σήμερα. Οι πρώτες ομάδες δημιουργούνταν συχνά μέσα σε γυμναστικούς συλλόγους, ενώ οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές ασχολούνταν παράλληλα με άλλες δραστηριότητες.
Ανάμεσα στους πρωτοπόρους του ελληνικού ποδοσφαίρου αναφέρεται ο Παναγής Βρυώνης, ο οποίος είχε αγωνιστεί στην ελβετική Σερβέτ. Το όνομά του εμφανίζεται επίσης στη σύνθεση της ομάδας της Αθήνας που συμμετείχε στη Μεσολυμπιάδα του 1906.

Η Μεσολυμπιάδα του 1906 και οι τέσσερις ομάδες
Η Μεσολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα από τις 22 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου 1906, με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στο ποδοσφαιρικό τουρνουά συμμετείχαν τέσσερις ομάδες: μία από τη Δανία και τρεις που εκπροσωπούσαν την Αθήνα, τη Σμύρνη και τη Θεσσαλονίκη.
Η αθηναϊκή ομάδα αποτελούνταν κυρίως από ποδοσφαιριστές του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, με τη συμμετοχή ενός αθλητή του Πανελληνίου. Οι ομάδες της Σμύρνης και της Θεσσαλονίκης προέρχονταν από πόλεις που εκείνη την περίοδο βρίσκονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Οι αγώνες έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».
Η νίκη της Αθήνας με 5-0 στον ημιτελικό
Στις 23 Απριλίου, η ομάδα της Αθήνας αντιμετώπισε τη Μεικτή Θεσσαλονίκης και επικράτησε με 5-0, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στον τελικό.
Στον άλλο ημιτελικό, οι Δανοί νίκησαν τη Μεικτή Σμύρνης με 5-1. Έτσι, ο τελικός θα έφερνε αντιμέτωπες την αθηναϊκή και τη δανική ομάδα.
Οι Δανοί δεν αγωνίζονταν ως η επίσημη εθνική ομάδα της χώρας τους. Επρόκειτο για επιλεγμένους ποδοσφαιριστές από την Κοπεγχάγη, οι οποίοι είχαν μεγαλύτερη εμπειρία στο άθλημα από τους περισσότερους αντιπάλους τους.
Ο τελικός που σταμάτησε με το σκορ στο 9-0
Στις 24 Απριλίου 1906, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο Ποδηλατοδρόμιο. Η αγωνιστική διαφορά αποδείχθηκε τεράστια.
Οι Δανοί κυριάρχησαν από την αρχή και μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου είχαν πετύχει εννέα γκολ, χωρίς να δεχθούν κανένα.
Το σκορ ήταν Δανία–Αθήνα 9-0. Κι όμως, η πιο ασυνήθιστη στιγμή του τελικού δεν ήταν κάποιο από τα εννέα γκολ.
Όταν ολοκληρώθηκε η ανάπαυλα, οι ποδοσφαιριστές της αθηναϊκής ομάδας δεν εμφανίστηκαν ξανά στον αγωνιστικό χώρο. Ο αγώνας δεν συνεχίστηκε και η Δανία αναδείχθηκε νικήτρια.
Οι ιστορικές καταγραφές επιβεβαιώνουν την αποχώρηση της ελληνικής ομάδας, χωρίς όμως να επιτρέπουν ασφαλή συμπεράσματα για τα προσωπικά κίνητρα κάθε ποδοσφαιριστή.

Γιατί η ελληνική ομάδα αποκλείστηκε από την τελική κατάταξη
Η ιστορία δεν τελείωσε με την εγκατάλειψη του τελικού. Οι διοργανωτές αποφάσισαν ότι οι τρεις υπόλοιπες ομάδες έπρεπε να διεκδικήσουν τη δεύτερη θέση σε πρόσθετους αγώνες.
Η αθηναϊκή ομάδα διαφώνησε με την απόφαση, θεωρώντας ότι είχε ήδη εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση επειδή είχε φτάσει στον τελικό. Η διαμαρτυρία της απορρίφθηκε και αρνήθηκε να συμμετάσχει στην πρόσθετη διαδικασία.
Έτσι, αποκλείστηκε από την τελική κατάταξη, παρά το γεγονός ότι είχε αγωνιστεί στον τελικό της διοργάνωσης.
Στις 25 Απριλίου πραγματοποιήθηκε ο αγώνας ανάμεσα στη Μεικτή Σμύρνης και τη Μεικτή Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο της διοργάνωσης, που δημοσιεύτηκε στις 2 Ιουνίου 1906, η Σμύρνη επικράτησε με 12-0 και κατέκτησε τη δεύτερη θέση.
Η τρίτη θέση αποδόθηκε στη Θεσσαλονίκη, ενώ η ομάδα της Αθήνας έμεινε εκτός τελικής κατάταξης.
Ήταν πράγματι το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδας;
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική ιστορική διευκρίνιση. Παρότι ο αγώνας του 1906 παρουσιάζεται συχνά ως μία από τις πρώτες εμφανίσεις ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας σε διεθνή διοργάνωση, δεν αναγνωρίζεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ως το πρώτο επίσημο παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδας.
Η ΕΠΟ ιδρύθηκε το 1926 και διοργάνωσε τον πρώτο αγώνα της Εθνικής στις 7 Απριλίου 1929. Αντίπαλος ήταν η Ιταλία, στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε με 4-1.
Υπήρξαν πάντως προηγούμενες διεθνείς ποδοσφαιρικές παρουσίες, ανάμεσά τους και η συμμετοχή ελληνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920.
Το 1906 ανήκει επομένως στην πρώιμη ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, πριν από τη συγκρότηση της Εθνικής ομάδας με τη μορφή που απέκτησε μετά την ίδρυση της ΕΠΟ.
Από το 9-0 του 1906 μέχρι τις μεγάλες στιγμές της Ελλάδας
Αν συγκρίνει κανείς εκείνη την εποχή με το σύγχρονο ελληνικό ποδόσφαιρο, η διαφορά είναι εντυπωσιακή. Από τους πρώτους ερασιτεχνικούς συλλόγους και τις ανοργάνωτες διεθνείς συμμετοχές, η Ελλάδα έφτασε να κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004.
Οι συνθήκες άλλαξαν ριζικά. Δημιουργήθηκαν ομοσπονδίες, οργανωμένα πρωταθλήματα, ακαδημίες και συστήματα προετοιμασίας που οι ποδοσφαιριστές του 1906 δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν.
Η εξέλιξη συνεχίζεται και με τις νεότερες γενιές ποδοσφαιριστών, όπως δείχνει η πορεία του Κωνσταντίνου Καρέτσα μέχρι τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας.
Ο ξεχασμένος τελικός της Μεσολυμπιάδας παραμένει μια ξεχωριστή ιστορία, όχι μόνο εξαιτίας του 9-0, αλλά επειδή αποτυπώνει πόσο διαφορετικό ήταν τότε το ποδόσφαιρο.
Στις 24 Απριλίου 1906, ένας τελικός τελείωσε χωρίς δεύτερο ημίχρονο. Και αυτή η παράξενη στιγμή έμεινε καταγεγραμμένη στην ιστορία του αθλήματος περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα.












