Νεαρός μπαίνει στο φαρμακείο.
Συντάκτης: George Clooney
Το 2017, δύο Έλληνες μηχανικοί κατάφεραν να πραγματοποιήσουν κάτι ξεχωριστό. Ο Ντίνος Νικολαΐδης και ο γιος του, Μάριος, σχεδίασαν και κατασκεύασαν στην Ελλάδα μια εντυπωσιακή μοτοσικλέτα, την οποία παρουσίασαν στη διεθνή έκθεση EICMA στο Μιλάνο. Η δημιουργία τους, με την ονομασία DCR 017, συνδύαζε την κλασική εμφάνιση μιας café racer με την τεχνολογία και την ισχύ μιας σύγχρονης superbike. Το ιδιαίτερο στοιχείο της ιστορίας ήταν ότι πίσω από τη μοτοσικλέτα δεν βρισκόταν κάποια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά μια ελληνική εταιρεία που ειδικευόταν στην κατασκευή φίλτρων αέρα υψηλών επιδόσεων. Μέσα σε περίπου 12 μήνες, η ομάδα της DNA Filters κατάφερε να μετατρέψει…
Η Αμοργός είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα νησιά των Κυκλάδων. Με τα απότομα βουνά, τα γραφικά χωριά, τα γαλαζοπράσινα νερά και τις αυθεντικές παραδόσεις της, έχει καταφέρει να διατηρήσει τον ξεχωριστό χαρακτήρα της. Είναι το νησί που έγινε παγκοσμίως γνωστό από την ταινία «Απέραντο Γαλάζιο» του Λικ Μπεσόν, αλλά έχει πολλά περισσότερα να προσφέρει. Από την εντυπωσιακή Παναγία Χοζοβιώτισσα μέχρι τη γραφική Χώρα και τα παραδοσιακά καφενεία, η Αμοργός συνδυάζει τη φυσική ομορφιά με την ιστορία και την κυκλαδίτικη φιλοξενία.
Μια γυναίκα ξυπνάει στις 4 την νύχτα και δεν βρίσκει τον άντρα της στο κρεβάτι (οι οποίοι είναι 20 χρόνια παντρεμένοι)
Ένας καθηγητής αποφασίζει να δοκιμάσει την εξυπνάδα ενός μαθητή του με μια σειρά από παράξενες ερωτήσεις. Ο μαθητής απαντά σωστά στη μία μετά την άλλη, χωρίς να φαντάζεται τι τον περιμένει στην τελευταία!
«Νομίζετε ότι με ένα παιδί θα κρατήσετε τους άντρες;» Αυτή ήταν, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Σοφίας, η φράση που άκουσε από μια μαία την ώρα που γεννούσε το πρώτο της παιδί, μόνη της σε ένα μαιευτήριο της Αθήνας. Ο πατέρας του παιδιού την είχε εγκαταλείψει λίγο πριν από τη γέννα. Εκείνη προσπαθούσε να διαχειριστεί τους πόνους του τοκετού και τη δύσκολη συναισθηματική της κατάσταση. Όπως περιγράφει, τα λόγια της μαίας την πλήγωσαν τόσο βαθιά, ώστε εξακολουθούσε να τα θυμάται ακόμη και χρόνια αργότερα.
Τον Σεπτέμβριο η 23-χρονη Destiny Mantia και ο άντρας της Corey υποτίθεται ότι θα γιόρταζαν της 7η επέτειο τους. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στο σχολείο σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, 15 και 16 χρονών αντίστοιχα. 3 χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν. Το νεαρό ζευγάρι ζούσε έναν ευτυχισμένο έγγαμο βίο.
Ένας αργυροχρυσοχόος καταφτάνει οικογενειακώς στη Ρώμη από ένα ηπειρώτικο χωριουδάκι της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας το 1881 και ανοίγει ένα μαγαζάκι ίδιο με αυτό της παραδοσιακής γιαννιώτικης τέχνης που είχε στον τόπο του. Αυτό ήξερε να κάνει, αυτό έκανε.
Το πρωί καθόταν σε ένα πεζοδρόμιο της Νέας Υόρκης και πουλούσε αποφλοιωτές πατάτας για μόλις 5 δολάρια. Το βράδυ φορούσε τα ακριβά του κοστούμια, απολάμβανε σαμπάνια σε πολυτελή ξενοδοχεία και επέστρεφε σε ένα μεγάλο διαμέρισμα στην περίφημη Park Avenue του Μανχάταν. Ο Joe Ades δεν ήταν ένας συνηθισμένος πλανόδιος πωλητής. Με το χιούμορ, την ευγένεια και το εντυπωσιακό του ταλέντο στις πωλήσεις, έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της Νέας Υόρκης. Η ιστορία του αποδεικνύει πόσο ξεχωριστή μπορεί να γίνει ακόμη και η πιο απλή δουλειά όταν κάποιος την κάνει με πραγματικό πάθος.
Η αρχαία ελληνική μυθολογία είναι γεμάτη παράξενες ιστορίες που θυμίζουν σύγχρονα έργα επιστημονικής φαντασίας. Χάλκινοι γίγαντες που φύλαγαν ολόκληρα νησιά, χρυσές υπηρέτριες που κινούνταν μόνες τους και πλοία που γνώριζαν τον προορισμό τους χωρίς κυβερνήτη είναι μερικές από τις πιο εντυπωσιακές περιγραφές που συναντάμε στα αρχαία κείμενα. Ορισμένες από αυτές τις αφηγήσεις θυμίζουν σημερινές τεχνολογίες, όπως τα ρομπότ και τα αυτόνομα συστήματα πλοήγησης. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αρχαίοι διέθεταν πραγματικά τέτοια μηχανήματα. Αποκαλύπτει όμως πόσο δημιουργική ήταν η φαντασία τους και πόσο βαθιά τους απασχολούσε η ιδέα ότι αντικείμενα θα μπορούσαν να κινούνται και να ενεργούν χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Ένας σκύλος που είχε περάσει δύσκολα στα χέρια των προηγούμενων ιδιοκτητών του βρήκε μια δεύτερη ευκαιρία σε μια οικογένεια στην Αυστραλία. Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί ότι, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την υιοθεσία του, θα γινόταν ο πρωταγωνιστής μιας συγκλονιστικής ιστορίας διάσωσης. Ο Khan, ένα ντόμπερμαν που είχε υποστεί παραμέληση, έσωσε ένα κοριτσάκι μόλις 17 μηνών από ένα δηλητηριώδες φίδι που είχε εμφανιστεί στην αυλή του σπιτιού της οικογένειας. Η πράξη του είχε ως αποτέλεσμα να δεχτεί ο ίδιος το δάγκωμα του φιδιού.
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πάντα έναν καλό λόγο να πουν. Μπαίνουν σε έναν χώρο και αλλάζουν την ατμόσφαιρα. Χαμογελούν, αστειεύονται, βρίσκουν τρόπο να κάνουν τους άλλους να αισθανθούν καλύτερα, ακόμη κι όταν η ημέρα δεν έχει ξεκινήσει καλά. Τους κοιτάζουμε και πολλές φορές σκεφτόμαστε πόσο τυχεροί πρέπει να είναι. Πόσο ήρεμη θα είναι η ζωή τους, πόσα λίγα προβλήματα θα έχουν, πόσο εύκολα θα ξεπερνούν τις δυσκολίες. Μόνο που υπάρχει κάτι που συχνά ξεχνάμε: το χαμόγελο που βλέπουμε στο πρόσωπο ενός ανθρώπου δεν αποκαλύπτει απαραίτητα όσα συμβαίνουν στη ζωή του.
Πεθαίνει ένας τυπάκος και πάει καρφί στην κόλαση. Εκεί που καθότανε, του λέει ο σατανάς
Ο Ελληνικός Ποιμενικός είναι ένας από τους πιο επιβλητικούς σκύλους της ελληνικής υπαίθρου. Με το δυνατό σώμα, την αντοχή και το έντονο ένστικτο προστασίας, έχει συνδεθεί εδώ και αιώνες με τους κτηνοτρόφους και τα κοπάδια των ορεινών περιοχών της χώρας. Παρά τη σημαντική του παρουσία στην ελληνική παράδοση, η διατήρηση αυτής της ιδιαίτερης φυλής αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Ο Ελληνικός Ποιμενικός διαθέτει εθνική κυνολογική αναγνώριση, αλλά δεν έχει αναγνωριστεί ως αυτοτελής φυλή από τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI). Παράλληλα, οργανώσεις όπως ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ εργάζονται για τη διατήρηση και την επαναδιάδοσή του.
Όλοι αναζητούμε την ηρεμία. Τη θέλουμε στις δύσκολες ημέρες, στις στιγμές που οι σκέψεις δεν σταματούν και όταν τα προβλήματα μοιάζουν μεγαλύτερα από τις δυνάμεις μας. Πολλές φορές πιστεύουμε ότι θα ηρεμήσουμε όταν λυθούν όλα όσα μας απασχολούν. Όταν τελειώσουν οι υποχρεώσεις, όταν φύγει η αβεβαιότητα, όταν οι συνθήκες γίνουν επιτέλους όπως τις θέλουμε. Μήπως όμως η ηρεμία δεν βρίσκεται στην απουσία προβλημάτων, αλλά στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουμε να τα αντιμετωπίζουμε;
Μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση να ξεγελάσει έναν διάσημο επιστήμονα; Και μπορεί κάποιος που γνωρίζει ελάχιστα από βιβλία να αποδειχθεί πιο επινοητικός από έναν άνθρωπο με τεράστιες γνώσεις; Μια απολαυστική ιστορία του Χόρχε Μπουκάι, με πρωταγωνιστές έναν αγρότη και έναν βιολόγο, δίνει μια απροσδόκητη απάντηση. Μέσα από ένα παράξενο στοίχημα σε ένα τρένο, ο συγγραφέας μάς θυμίζει ότι οι γνώσεις και η σοφία δεν είναι πάντα το ίδιο πράγμα.
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν περάσει τόσο μεγάλο διάστημα χωρίς σύντροφο, ώστε έμαθαν να οργανώνουν ολόκληρη τη ζωή τους χωρίς να υπολογίζουν την παρουσία κάποιου άλλου. Παίρνουν μόνοι τους αποφάσεις, αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες τους και βρίσκουν τον δικό τους τρόπο να περνούν τις ημέρες τους. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν επιθυμούν την αγάπη ή τη συντροφικότητα. Μερικές φορές, όμως, όταν ένας άνθρωπος έχει συνηθίσει να στηρίζεται αποκλειστικά στον εαυτό του, η ιδέα μιας νέας σχέσης μπορεί να του φαίνεται πιο δύσκολη απ’ όσο περίμενε.
Όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα σε μεγαλύτερη ηλικία, συχνά βρίσκεται αντιμέτωπη με ερωτήσεις και σχόλια που οι άλλοι κάνουν χωρίς να σκεφτούν πόσο μπορεί να την πληγώσουν. Αυτό ακριβώς περιγράφει μια μητέρα που απέκτησε τον γιο της στα 47 της χρόνια και, όταν εκείνος έγινε δύο ετών, άρχισε να ακούει μια ερώτηση που δεν περίμενε: «Είστε η γιαγιά του;» Στα 49 της, μεγαλώνοντας ένα μικρό αγόρι και έχοντας ήδη μια μεγαλύτερη κόρη στην εφηβεία, η γυναίκα περιγράφει τις δυσκολίες, τις αμήχανες στιγμές αλλά και τη μεγάλη χαρά που της έφερε η μητρότητα σε αυτή τη φάση της ζωής της.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, μια αγκαλιά είναι μια αυθόρμητη κίνηση τρυφερότητας ανάμεσα σε συγγενείς, φίλους ή συντρόφους. Για τη Missy Robinson από την Αυστραλία, όμως, η αγκαλιά έγινε επάγγελμα. Η γυναίκα έγινε γνωστή επειδή προσφέρει επί πληρωμή συνεδρίες συντροφικότητας και σωματικής επαφής, στις οποίες οι πελάτες μπορούν να καθίσουν δίπλα της, να μιλήσουν ή απλώς να απολαύσουν μια αγκαλιά. Σε δημοσιεύματα του 2022 αναφερόταν ότι οι υπηρεσίες της έφταναν ακόμη και τα 1.300 δολάρια για μια ολόκληρη νύχτα.
«Συγγνώμη που ενοχλώ». «Συγγνώμη που άργησα να απαντήσω». «Συγγνώμη, μπορώ να πω κάτι;». Πόσες φορές έχουμε χρησιμοποιήσει τη λέξη «συγγνώμη» χωρίς να έχουμε κάνει πραγματικά κάτι λάθος; Για πολλούς ανθρώπους, η απολογία έχει γίνει σχεδόν αυτόματη αντίδραση. Ζητούν συγγνώμη όταν χρειάζονται βοήθεια, όταν εκφράζουν διαφορετική γνώμη ή όταν θέλουν απλώς να υπερασπιστούν τα προσωπικά τους όρια. Όμως άλλο πράγμα είναι η ευγένεια και άλλο να αισθανόμαστε διαρκώς ότι πρέπει να απολογούμαστε για την παρουσία και τις ανάγκες μας.