Όλοι αναζητούμε την ηρεμία. Τη θέλουμε στις δύσκολες ημέρες, στις στιγμές που οι σκέψεις δεν σταματούν και όταν τα προβλήματα μοιάζουν μεγαλύτερα από τις δυνάμεις μας.
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι θα ηρεμήσουμε όταν λυθούν όλα όσα μας απασχολούν. Όταν τελειώσουν οι υποχρεώσεις, όταν φύγει η αβεβαιότητα, όταν οι συνθήκες γίνουν επιτέλους όπως τις θέλουμε.
Μήπως όμως η ηρεμία δεν βρίσκεται στην απουσία προβλημάτων, αλλά στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουμε να τα αντιμετωπίζουμε;
«Δάσκαλε, πώς κατακτά κανείς την ηρεμία;»
Ο μαθητής πλησίασε τον δάσκαλό του και τον ρώτησε:
– Δάσκαλε, πώς μπορεί ένας άνθρωπος να βρει πραγματική ηρεμία;
Ο δάσκαλος τον κοίταξε και του απάντησε:
– Παιδί μου, η ζωή δεν σταματά ποτέ. Κάθε ημέρα φέρνει καινούργια γεγονότα, αλλαγές, ευκαιρίες και δυσκολίες. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
– Και πώς θα είμαι ήρεμος όταν συνεχώς εμφανίζονται προβλήματα; ρώτησε ο μαθητής.
– Πρώτα πρέπει να καταλάβεις ότι άλλο είναι το πρόβλημα και άλλο ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετωπίζεις.
Ο μαθητής έμεινε για λίγο σιωπηλός, περιμένοντας να ακούσει τη συνέχεια.
Όταν το μυαλό μένει κολλημένο στο πρόβλημα
– Σκέψου, συνέχισε ο δάσκαλος, πόσες φορές έχεις περάσει ολόκληρες ώρες ανησυχώντας για κάτι χωρίς να κάνεις ούτε ένα βήμα για να το αντιμετωπίσεις.
– Πολλές φορές, παραδέχτηκε ο μαθητής.
– Και τι άλλαξε μέσα σε εκείνες τις ώρες;
– Τίποτα. Μόνο κουράστηκα περισσότερο.
– Αυτό συμβαίνει όταν η σκέψη μετατρέπεται σε έναν κύκλο από τις ίδιες ανησυχίες. Επιστρέφεις ξανά και ξανά σε όσα σε φοβίζουν, χωρίς να πλησιάζεις σε κάποια απάντηση.
Ο δάσκαλος σταμάτησε για λίγο και συνέχισε:
– Δεν είναι κακό να σκέφτεσαι ένα πρόβλημα. Χρειάζεται να το κατανοήσεις. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη σκέψη που σε βοηθά να αποφασίσεις και στην ανησυχία που σε αφήνει ακίνητο.
– Δηλαδή η ηρεμία έρχεται όταν βρίσκω λύσεις; ρώτησε ο μαθητής.
– Όχι πάντα. Έρχεται όταν μαθαίνεις να αντιμετωπίζεις αυτό που συμβαίνει, είτε έχεις ήδη βρει τη λύση είτε ακόμη την αναζητάς.
Κάνε αυτό που μπορείς και άφησε χώρο για όσα δεν ελέγχεις
– Κι αν ξέρω τι πρέπει να κάνω; ρώτησε ο μαθητής.
– Τότε ξεκίνα. Κάνε το πρώτο βήμα, ακόμη κι αν είναι μικρό. Μην περιμένεις να εξαφανιστεί ο φόβος για να προχωρήσεις.
– Κι αν δεν ξέρω τη λύση;
– Τότε μην απαιτείς από τον εαυτό σου να γνωρίζει τα πάντα. Αναζήτησε πληροφορίες, ζήτησε βοήθεια, άκουσε διαφορετικές απόψεις. Μερικές φορές χρειάζεται χρόνος για να καταλάβουμε ποιος δρόμος είναι καλύτερος.
– Κι αν τελικά δεν υπάρχει λύση;
Ο δάσκαλος χαμογέλασε.
– Τότε ίσως χρειάζεται να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο στέκεσαι απέναντι σε αυτό που δεν μπορείς να αλλάξεις. Υπάρχουν γεγονότα που δεν εξαρτώνται από εμάς. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να μας αρέσουν ή ότι δεν θα μας στενοχωρήσουν. Σημαίνει μόνο ότι δεν μπορούμε να εξαντλούμε όλες μας τις δυνάμεις προσπαθώντας να ελέγξουμε το αδύνατο.
Η ηρεμία δεν σημαίνει ότι δεν στενοχωριέσαι
Ο μαθητής σκέφτηκε για λίγο τα λόγια του δασκάλου.
– Δηλαδή, για να είμαι ήρεμος, πρέπει να μη φοβάμαι και να μη στενοχωριέμαι;
– Κάθε άλλο, παιδί μου. Η ηρεμία δεν σημαίνει ότι σταματάς να αισθάνεσαι. Ο φόβος, η λύπη και η αγωνία είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής.
– Τότε τι σημαίνει;
– Να μπορείς να αναγνωρίζεις όσα αισθάνεσαι, χωρίς να αφήνεις κάθε δύσκολη σκέψη να καθορίζει όλες σου τις αποφάσεις.
– Και πώς θα το καταφέρω αυτό;
– Με εξάσκηση και υπομονή. Μάθε να ξεχωρίζεις όσα μπορείς να επηρεάσεις από εκείνα που βρίσκονται έξω από τον έλεγχό σου. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου κάθε φορά που δυσκολεύεσαι. Και μην πιστεύεις ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις τα πάντα μόνος σου.
Ο δάσκαλος συνέχισε:
– Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι δυνατός και ταυτόχρονα να ζητά βοήθεια. Μπορεί να είναι αισιόδοξος και να έχει δύσκολες ημέρες. Δεν χρειάζεται να είναι ατάραχος για να έχει εσωτερική ισορροπία.
Μην αφήνεις την ανησυχία να σου στερεί ολόκληρη τη ζωή
– Υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να θυμάσαι, είπε ο δάσκαλος.
– Τι είναι αυτό;
– Αν περιμένεις να τελειώσουν όλα τα προβλήματα για να ζήσεις, μπορεί να περάσουν πολλά χρόνια χωρίς να επιτρέψεις στον εαυτό σου να χαρεί όσα έχει μπροστά του.
– Μα πώς να χαρώ όταν έχω τόσες σκοτούρες;
– Δεν χρειάζεται να ξεχάσεις τις σκοτούρες σου. Μπορείς να ασχοληθείς με όσα σε απασχολούν και παράλληλα να δώσεις χώρο σε μια όμορφη συζήτηση, σε έναν περίπατο, σε μια στιγμή ξεκούρασης.
– Δηλαδή μπορώ να είμαι καλά, ακόμη κι αν κάτι στη ζωή μου δεν πηγαίνει καλά;
– Ακριβώς. Η ζωή δεν χωρίζεται σε περιόδους όπου όλα είναι δύσκολα και σε άλλες όπου όλα είναι τέλεια. Συχνά η χαρά και η στενοχώρια συνυπάρχουν.
– Και ποιο είναι τελικά το μυστικό της ηρεμίας;
Ο δάσκαλος του απάντησε:
– Να μη ζητάς από τη ζωή να σταματήσει μέχρι να νιώσεις έτοιμος. Να φροντίζεις τον εαυτό σου, να κάνεις όσα περνούν από το χέρι σου και να αποδέχεσαι ότι δεν μπορείς να γνωρίζεις ή να ελέγχεις τα πάντα.
Η ηρεμία χτίζεται μέσα στην καθημερινότητα
Ο μαθητής έφυγε σκεπτικός. Δεν είχε αποκτήσει όλες τις απαντήσεις, ούτε είχαν εξαφανιστεί τα προβλήματά του.
Είχε όμως καταλάβει κάτι σημαντικό: δεν χρειαζόταν να περιμένει μια ζωή χωρίς δυσκολίες για να αρχίσει να αισθάνεται καλύτερα.
Μπορούσε να κάνει μια μικρή αλλαγή σήμερα. Να αντιμετωπίσει ένα ζήτημα που ανέβαλλε, να σταματήσει για λίγο τις επαναλαμβανόμενες ανησυχίες, να μιλήσει με κάποιον που εμπιστευόταν ή να προσφέρει στον εαυτό του λίγη ξεκούραση.
Η ηρεμία δεν είναι ένα βραβείο που κατακτάμε μια φορά και το κρατάμε για πάντα. Είναι μια στάση που καλλιεργείται μέσα από τις επιλογές και τις συνήθειές μας.
Και κάποιες φορές, το σημαντικότερο βήμα δεν είναι να βρούμε αμέσως την τέλεια λύση, αλλά να σταματήσουμε να απαιτούμε από τον εαυτό μας να έχει όλες τις απαντήσεις.
Γιατί δεν μπορούμε πάντα να επιλέξουμε τι θα φέρει η ζωή. Μπορούμε όμως, όσο μας το επιτρέπουν οι συνθήκες, να επιλέξουμε πώς θα σταθούμε απέναντί της.












