Στα τρία του χρόνια, ο Γιώργος Δασκαλάκης έχασε την όρασή του. Στα 23 του, έγινε τυφλός πιστοποιημένος δύτης και βρήκε στη θάλασσα μια αίσθηση που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.
Για εκείνον, η κατάδυση δεν είναι ένα “κατόρθωμα” που πρέπει να τον ορίζει. Είναι μια αγαπημένη δραστηριότητα, μια ανάσα ηρεμίας και αυτονομίας. Μέσα στο νερό νιώθει ελεύθερος, σαν να κινείται σε έναν άλλο κόσμο.
Έχασε την όρασή του στα 3 και στα 23 έγινε πιστοποιημένος δύτης
Η παιδική ηλικία του Γιώργου άλλαξε μετά από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις για την αφαίρεση όγκου στον εγκέφαλο και έχασε την όρασή του.
Η ιστορία του, όμως, δε σταματά εκεί. Σήμερα σπουδάζει Κοινωνική Εργασία στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο, βρίσκεται κοντά στο πτυχίο και σκέφτεται ήδη το επόμενο επαγγελματικό βήμα.
Και κάπου ανάμεσα σε μαθήματα, παρέες, μουσική και θάλασσα, απέκτησε και την πιστοποίηση δύτη.
Πώς ξεκίνησε η σχέση του με την κατάδυση
Η κατάδυση μπήκε στη ζωή του με τη βοήθεια της εκπαιδεύτριάς του. Αυτό που ξεκίνησε ως μια νέα εμπειρία εξελίχθηκε γρήγορα σε μεγάλο πάθος.
Στο νερό, οι αισθήσεις δουλεύουν διαφορετικά. Ο ήχος της αναπνοής, η πίεση, η κίνηση του σώματος και η επαφή με το νερό γίνονται σημεία προσανατολισμού. Δεν πρόκειται για κάτι που εξαφανίζει την αναπηρία. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος να γνωρίσει κανείς τη θάλασσα.
“Μέσα στο νερό νιώθεις ότι πετάς”
Η φράση του Γιώργου είναι απλή, αλλά λέει πολλά. Κάτω από την επιφάνεια δεν υπάρχει βιασύνη, φασαρία ή ο γνωστός ρυθμός της στεριάς. Υπάρχει η αιώρηση, η αναπνοή και η αίσθηση ότι το σώμα κινείται χωρίς βάρος.
Για τον Γιώργο, η κατάδυση είναι ένας χώρος ηρεμίας όπου νιώθει ότι κινείται ελεύθερα.
Η εμπειρία δεν είναι ίδια για κάθε άνθρωπο με απώλεια όρασης ή άλλη αναπηρία. Για εκείνον, όμως, η θάλασσα έγινε ένας τόπος όπου μπορεί να νιώθει μοναδικός.
Η κατάδυση είναι εφικτή, αλλά χρειάζεται σωστή υποστήριξη
Η προσβάσιμη κατάδυση δεν βασίζεται στην καλή πρόθεση. Θέλει γνώση, συνεννόηση και μια ομάδα που ξέρει ακριβώς τι κάνει.
Στην περίπτωση του Γιώργου, η ασφάλεια προβλέπει την παρουσία δύο πιστοποιημένων συνοδών δυτών. Η συνεχής επικοινωνία και η καθοδήγηση κάτω από το νερό είναι μέρος της διαδικασίας, όχι μια λεπτομέρεια της τελευταίας στιγμής.
Πριν από κάθε βουτιά χρειάζονται έλεγχος του εξοπλισμού, κατάλληλη επιλογή σημείου και κοινό πλάνο από όλους. Όπως δεν ξεκινάς ταξίδι χωρίς να ξέρεις τη διαδρομή, έτσι δε μπαίνεις στη θάλασσα χωρίς προετοιμασία.
Το μήνυμα για μια θάλασσα χωρίς αποκλεισμούς
Ο Γιώργος θέλει περισσότεροι άνθρωποι να έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν την κατάδυση με ασφάλεια. Αυτό σημαίνει περισσότερους εκπαιδευμένους συνοδούς, ενημερωμένες σχολές και υποδομές που δεν αφήνουν κανέναν απ’ έξω.
Η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο τη θάλασσα. Μια προσβάσιμη εφαρμογή για άτομα με προβλήματα όρασης μπορεί να αλλάξει ακόμη και την εμπειρία των καθημερινών αγορών.
Η πρόσβαση στη θάλασσα δεν είναι ίδια για όλους
Κανείς δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο ότι κάθε δραστηριότητα ταιριάζει σε όλους με τον ίδιο τρόπο. Η κατάδυση απαιτεί εξατομικευμένη αξιολόγηση, σωστή εκπαίδευση και σεβασμό στα όρια κάθε ανθρώπου.
Αυτό είναι και το σημείο που συχνά χάνεται στις συγκινητικές ιστορίες. Η συμμετοχή δε χτίζεται με χειροκροτήματα. Χτίζεται με ανθρώπους που εκπαιδεύονται, με χώρους που γίνονται προσβάσιμοι και με πολιτεία που στηρίζει έμπρακτα.
Η θάλασσα της Κρήτης κρύβει έτσι κι αλλιώς εκπλήξεις, όπως το εξωτικό μπλε ψάρι που εντοπίστηκε στη νότια Κρήτη. Για τον Γιώργο, η μεγαλύτερη ανακάλυψη είναι πως έχει θέση μέσα σε αυτόν τον κόσμο.
Η μουσική, οι σπουδές και η ζωή πέρα από την κατάδυση
Η κατάδυση είναι σημαντική για τον Γιώργο, αλλά δεν είναι ολόκληρη η ζωή του. Παίζει μπουζούκι σε μουσικό συγκρότημα, αγαπά το ψάρεμα και ολοκληρώνει τις σπουδές του στην Κοινωνική Εργασία.
Στην πορεία του βρήκε στήριξη από τους συμφοιτητές του, ανθρώπους που αρχικά δεν τον γνώριζαν, αλλά στάθηκαν δίπλα του στην πράξη. Σταθερό σημείο είναι και η οικογένειά του, ο πατέρας του Μιχάλης, η μητέρα του Κατερίνα και οι αδελφές του, Ασημίνα και Μαρίνα.
Οι δύο επιλογές που καθόρισαν τη στάση του
Ο ίδιος μιλά για δύο δρόμους μπροστά σε μια δυσκολία. Να μείνει κανείς αδρανής ή να συνεχίσει να ζει με τους δικούς του όρους.
Δεν το παρουσιάζει ως εύκολη συνταγή, ούτε ως μάθημα για όλους. Είναι η δική του προσωπική επιλογή. Και φαίνεται στις πράξεις του, στις σπουδές, στις πρόβες με το μπουζούκι, στις βουτιές και στους στόχους που βάζει.
Η ελευθερία έχει πολλές μορφές
Η απώλεια της όρασης δεν εμπόδισε τον Γιώργο Δασκαλάκη να αναζητήσει εμπειρίες, δημιουργικότητα και νέους δρόμους. Η κατάδυση τού έδωσε έναν ξεχωριστό τρόπο να νιώθει ελεύθερος.
Η ιστορία του θυμίζει πως οι ευκαιρίες συμμετοχής δεν πρέπει να είναι προνόμιο λίγων. Και πως, με τη σωστή υποστήριξη, η θάλασσα μπορεί να γίνει ένας τόπος όπου κάποιος δεν περιορίζεται, αλλά πετά.
