Σου έρχεται να τον σπάσεις. Μετά αλλάζεις γνώμη, γιατί τον ακριβοπλήρωσες. Είναι ο υπολογιστής σου και μαζί του κάνεις εκατοντάδες πράγματα κάθε μέρα. Τον τελευταίο καιρό όμως υπολειτουργεί. Κολλάει, κλείνει προγράμματα και αργεί. Αργεί σε όλα.
Σου δυσκολεύει την καθημερινότητα κι εσύ δυσανασχετείς όλο και περισσότερο. «Ως εδώ. Δεν πάει άλλο», λες και αποφασίζεις να κάνεις αυτό που ακόμη και κάποιος που δεν γνωρίζει πολλά από τεχνολογία έχει ακούσει: μια επαναφορά.
Προσπαθείς πρώτα με κάθε άλλο τρόπο. Κλείνεις προγράμματα, καθαρίζεις αρχεία, ψάχνεις τι φταίει. Κι όταν τίποτα δεν φαίνεται να λύνει το πρόβλημα, παίρνεις τη μεγάλη απόφαση.
Κάπως έτσι συμβαίνει μερικές φορές και στη ζωή.
Υπάρχουν περίοδοι που κι εμείς αρχίζουμε να «κολλάμε». Κουραζόμαστε, χάνουμε την ενέργειά μας, δυσκολευόμαστε να χαρούμε όσα κάποτε θεωρούσαμε σημαντικά και νιώθουμε πως κάτι μέσα μας δεν λειτουργεί όπως πριν.
Τότε ίσως δεν χρειαζόμαστε να τα γκρεμίσουμε όλα. Χρειαζόμαστε όμως να σταματήσουμε για λίγο και να δούμε τι πρέπει να μείνει και τι πρέπει να αλλάξει.
Χρειάζεται κι ο άνθρωπος ένα μικρό «reset».
Όχι για να σβήσει όσα έζησε. Ούτε για να επιστρέψει πραγματικά στις «εργοστασιακές του ρυθμίσεις». Αλλά για να ξεχωρίσει όσα τον βοηθούν από όσα τον εξαντλούν και να ξαναβρεί λίγο χώρο για τον εαυτό του.
Όταν νιώθεις ψυχολογικά κουρασμένος, όταν τίποτα δεν μοιάζει όπως το περίμενες, όταν οι άνθρωποι γύρω σου δεν είναι τελικά αυτοί που νόμιζες ή όταν αισθάνεσαι πως απομακρύνθηκες από τον ίδιο σου τον εαυτό, ίσως αξίζει να σταματήσεις.
Να πάρεις λίγη απόσταση. Να αναρωτηθείς τι σε κουράζει πραγματικά και ποια πράγματα κουβαλάς από συνήθεια, φόβο ή ενοχή.
Να αρχίσεις να διορθώνεις τα δικά σου λάθη και να αφήνεις πίσω όσα λάθη των άλλων δεν μπορείς πια να αλλάξεις. Όχι για να ξεχάσεις, αλλά για να μπορέσεις να συνεχίσεις.
Θέλεις αλλαγή; Η αλλαγή δύσκολα έρχεται αν όλα γύρω σου παραμένουν ακριβώς τα ίδια. Μερικές φορές χρειάζεται να αλλάξεις μια συνήθεια, ένα όριο, έναν τρόπο σκέψης ή μια απόφαση που αναβάλλεις εδώ και καιρό.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει ξαφνικά να αλλάξεις πόλη, δουλειά και όλους τους ανθρώπους γύρω σου. Σημαίνει όμως ότι αξίζει να εξετάσεις ποιες σχέσεις σε στηρίζουν, ποιες σε φθείρουν και πού χρειάζονται πιο καθαρά όρια.
Κράτα ό,τι σε βοηθά να γίνεσαι καλύτερος. Μείωσε τον χώρο που δίνεις σε καταστάσεις που σε κάνουν μόνιμα να νιώθεις μικρός, ανεπαρκής ή εξαντλημένος.
Παραδέξου πού έφταιξες εσύ και πού όχι. Δεν χρειάζεται να φορτώνεσαι κάθε ευθύνη, όπως δεν χρειάζεται και να τη ρίχνεις πάντα στους άλλους.
Κάνε χώρο για καινούργιες εμπειρίες. Γνώρισε ανθρώπους, δοκίμασε νέες συνήθειες, δες ένα παλιό πρόβλημα από διαφορετική οπτική.
Δέξου επίσης ότι η ζωή έχει αποχωρισμούς και απώλειες. Κάποιες σχέσεις αλλάζουν, ορισμένοι άνθρωποι απομακρύνονται και μερικές καταστάσεις ολοκληρώνουν τον κύκλο τους, όσο κι αν θα θέλαμε να κρατήσουν για πάντα.
Κάνε την αυτοκριτική σου, αλλά μην τη μετατρέπεις σε αυτοτιμωρία. Το να επαναλαμβάνεις συνεχώς μέσα σου όσα πήγαν στραβά δεν τα διορθώνει.
Υπάρχουν πράγματα που όσο κι αν προσπαθήσεις δεν θα αλλάξουν. Υπάρχουν όμως πάντα πράγματα που μπορείς να αλλάξεις εσύ: τον τρόπο που αντιδράς, τα όρια που βάζεις, τις επιλογές που κάνεις από εδώ και πέρα.
Φρόντισε τον εαυτό σου και σεβάσου τις επιθυμίες σου. Σεβάσου όμως και τα θέλω των άλλων, ακόμη κι όταν δεν συμβαδίζουν με τα δικά σου.
Άκου τις συμβουλές, αλλά μη ζεις αποκλειστικά σύμφωνα με τις γνώμες των άλλων. Στο τέλος, εσύ είσαι εκείνος που θα ζήσει τις συνέπειες των επιλογών σου.
Το δικό σου «reset» μπορεί να γίνει στο δωμάτιό σου, σε μια βόλτα μόνος σου, σε ένα ταξίδι ή απλώς σε μια ήσυχη απόφαση ότι από αύριο κάποια πράγματα θα τα κάνεις διαφορετικά.
Το καταφύγιο δεν είναι πάντα ένας τόπος. Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, μια καινούργια συνήθεια, μια απόφαση ή ακόμη και η αίσθηση ότι αρχίζεις ξανά να ακούς τον εαυτό σου.
Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι ένα νέο ξεκίνημα θα σε οδηγήσει κατευθείαν στην ευτυχία. Μπορεί όμως να σε φέρει πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά θέλεις και σε αυτό που πραγματικά είσαι.
Ποτέ δεν είναι αργά για ένα «reset» και ένα νέο ξεκίνημα. Συνήθως η πιο δύσκολη στιγμή είναι πριν πάρεις την απόφαση. Μετά αρχίζεις, σιγά σιγά, να δημιουργείς το δικό σου νέο σημείο επαναφοράς.
