Η Kira δεν ήταν ένα αδέσποτο κουτάβι που κάποιος βρήκε τυχαία στον δρόμο. Ήταν ένα λυκόπουλο που γεννήθηκε σε χώρο φιλοξενίας ζώων και έμεινε χωρίς τη φροντίδα της μητέρας του όταν ήταν μόλις τριών ημερών.
Τότε εμφανίστηκε η Alida, μια γυναίκα από τη Ρωσία που αποφάσισε να την αναλάβει. Όταν η Kira ήταν περίπου 28 ημερών, την πήρε μαζί της και ξεκίνησε μια απαιτητική προσπάθεια κοινωνικοποίησης, ώστε το άγριο ζώο να μπορέσει να προσαρμοστεί όσο το δυνατόν καλύτερα στη ζωή κοντά σε ανθρώπους.
Η Kira γεννήθηκε σε αιχμαλωσία και έμεινε χωρίς τη μητέρα της
Σύμφωνα με όσα έχει διηγηθεί η Alida, η μητέρα της Kira ζούσε αρχικά με μια οικογένεια, αλλά μεταφέρθηκε αργότερα σε χώρο φιλοξενίας επειδή οι άνθρωποι που την είχαν δεν μπορούσαν πλέον να τη φροντίζουν. Εκεί γεννήθηκαν η Kira και τα αδέρφια της.
Όταν τα μικρά ήταν μόλις τριών ημερών, η μητέρα σταμάτησε να τα φροντίζει. Έτσι οι άνθρωποι του χώρου ανέλαβαν να τα ταΐζουν και να τα μεγαλώνουν με το χέρι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Επειδή η Kira είχε γεννηθεί σε αιχμαλωσία και δεν είχε μάθει από τη μητέρα της βασικές συμπεριφορές επιβίωσης, η επιστροφή της στη φύση δεν θεωρούνταν ασφαλής επιλογή. Όταν δυνάμωσε αρκετά, άρχισε να αναζητείται ένα κατάλληλο σπίτι.
Η Alida γνώρισε την Kira μέσω του χώρου φιλοξενίας και αποφάσισε να την αναλάβει. Η ίδια έχει πει ότι την πήρε μαζί της όταν ήταν περίπου 28 ημερών.
Πώς είναι να μεγαλώνεις έναν λύκο μαζί με ανθρώπους
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Από την πρώτη στιγμή, η Alida γνώριζε ότι η Kira δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί σαν ένας συνηθισμένος σκύλος. Οι λύκοι παραμένουν άγρια ζώα, με συμπεριφορές και ανάγκες πολύ διαφορετικές από εκείνες ενός κατοικίδιου που έχει εξημερωθεί μέσα σε χιλιάδες χρόνια.
Η Alida περιέγραψε την Kira ως ιδιαίτερα έξυπνη αλλά και πεισματάρα. Για να τη βοηθήσει να προσαρμοστεί στο περιβάλλον όπου θα ζούσε, ξεκίνησε πολύ νωρίς μια εντατική διαδικασία κοινωνικοποίησης.
Η κοινωνικοποίηση άρχισε από τις πρώτες εβδομάδες
Η Kira ήρθε σταδιακά σε επαφή με διαφορετικούς ανθρώπους, παιδιά και σκύλους. Η Alida την πήγαινε επίσης σε διαφορετικά μέρη, ώστε να συνηθίζει νέους ήχους, μυρωδιές και καταστάσεις.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αυτή η διαδικασία είχε ιδιαίτερη σημασία. Οι λύκοι εμφανίζουν έντονη επιφυλακτικότητα απέναντι σε άγνωστα ερεθίσματα και η προσαρμογή τους σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον δεν είναι ούτε γρήγορη ούτε εύκολη.
Η ίδια η Alida έχει περιγράψει την κοινωνικοποίηση της Kira ως μια μακρά και απαιτητική διαδικασία. Στόχος της ήταν το ζώο να μπορεί να κινείται στον κόσμο των ανθρώπων χωρίς να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση φόβου ή έντασης.
Η εντυπωσιακή εμφάνιση της Kira δεν την κάνει κατοικίδιο
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι εικόνες της Kira έγιναν πολύ δημοφιλείς στα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως λόγω του μεγέθους και της εντυπωσιακής εμφάνισής της. Η Alida έχει αναφέρει ότι στις καθημερινές τους βόλτες πολλοί άνθρωποι αντιδρούν με περιέργεια και ζητούν να τη φωτογραφίσουν.
Παράλληλα, έχει δεχθεί έντονη κριτική επειδή διατηρεί έναν λύκο σε ανθρώπινο περιβάλλον και μάλιστα κοντά σε παιδί. Η ίδια υποστηρίζει ότι γνωρίζει καλά τη συμπεριφορά της Kira και ότι το ζώο έχει κοινωνικοποιηθεί από πολύ μικρή ηλικία.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας λύκος μπορεί γενικά να θεωρηθεί κατάλληλο κατοικίδιο. Οι λύκοι είναι άγρια ζώα και η ανατροφή τους απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, κατάλληλο περιβάλλον και συμμόρφωση με τη νομοθεσία που ισχύει σε κάθε χώρα.
Μια ασυνήθιστη σχέση που ξεκίνησε όταν η Kira ήταν μόλις λίγων εβδομάδων
Η ιστορία της Alida και της Kira έγινε γνωστή επειδή δείχνει πόσο μεγάλη προσπάθεια χρειάστηκε για να μπορέσει ένα ζώο που γεννήθηκε σε αιχμαλωσία να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον.
Δεν πρόκειται για την ιστορία ενός «κουταβιού που τελικά αποδείχθηκε λύκος», όπως συχνά παρουσιάστηκε σε viral τίτλους. Η Alida γνώριζε από την αρχή ότι η Kira ήταν λύκος και επέλεξε συνειδητά να αναλάβει τη φροντίδα και την κοινωνικοποίησή της.
Οι εικόνες τους παραμένουν εντυπωσιακές, αλλά ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι όσα χρειάστηκαν πίσω από αυτές: υπομονή, συνεχής εκπαίδευση, προσαρμογή και μεγάλη ευθύνη απέναντι σε ένα άγριο ζώο.












