Η Δούκισσα υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες γυναικείες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Με καριέρα που κράτησε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, άφησε πίσω της τραγούδια που αγαπήθηκαν πολύ, εμφανίσεις στον κινηματογράφο και μια ζωή γεμάτη έντονες προσωπικές στιγμές.
Από τα πρώτα της βήματα ως χορεύτρια στον Πειραιά μέχρι τις μεγάλες πίστες, τη σχέση της με τον Τόλη Βοσκόπουλο και τη μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο, η πορεία της είχε πολλές διαφορετικές πλευρές.
Από το Πασαλιμάνι στις μεγάλες λαϊκές πίστες
Η Δούκισσα Φωταρά γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1941 στον Πειραιά. Από πολύ μικρή έδειξε κλίση προς τον χορό και τη μουσική και σε ηλικία περίπου 12 ετών άρχισε να εμφανίζεται ως χορεύτρια.
Σημαντικό ρόλο στα πρώτα της βήματα έπαιξε ο πατριός της, ο γνωστός τότε μπουζουξής Γιάννης Λαουτάρης. Το 1956 έκανε την είσοδό της στη δισκογραφία με το τραγούδι «Με την κοπέλα π’ αγαπώ» του Στέλιου Χρυσίνη, σε δίσκο 78 στροφών.
Από εκεί και πέρα άρχισε να εμφανίζεται σε μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα και να συνεργάζεται με σημαντικούς δημιουργούς, ανάμεσά τους ο Μανώλης Χιώτης, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Θόδωρος Δερβενιώτης, ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Τάκης Μουσαφίρης.
Τα τραγούδια που έμειναν στη μνήμη
Στη μακρόχρονη καριέρα της η Δούκισσα ερμήνευσε πολλές επιτυχίες που συνδέθηκαν με τη χαρακτηριστική φωνή και τη σκηνική της παρουσία.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά τραγούδια της βρίσκονται τα «Άνθρωποι είμαστε», «Αναμνήσεις», «Θέλω τα όπα μου», «Πού πας χωρίς αγάπη», «Δεν ήσουν κύριος» και «Ατάκα και επί τόπου».
Παρέμεινε ενεργή για δεκαετίες και κατάφερε να συνδέσει το όνομά της με μια ολόκληρη εποχή του λαϊκού τραγουδιού.
Η παρουσία της στον ελληνικό κινηματογράφο
Παράλληλα με το τραγούδι, η Δούκισσα πέρασε και από τη μεγάλη οθόνη. Κατά τη δεκαετία του 1960 συμμετείχε σε περίπου δέκα ελληνικές ταινίες, αρκετές φορές δίπλα στον Τόλη Βοσκόπουλο.
Συνεργάστηκε επίσης με γνωστούς ηθοποιούς της εποχής, όπως ο Μάνος Κατράκης, ο Παντελής Ζερβός, η Μαρία Φωκά και ο Κώστας Κακκαβάς.
Η κινηματογραφική της πορεία δεν είχε τη διάρκεια της καριέρας της στο τραγούδι, αλλά συμπλήρωσε την εικόνα μιας καλλιτέχνιδας που μπορούσε να σταθεί τόσο στο πάλκο όσο και μπροστά στην κάμερα.
Η σχέση της με τον Τόλη Βοσκόπουλο
Μία από τις πιο πολυσυζητημένες πλευρές της προσωπικής της ζωής ήταν η σχέση της με τον Τόλη Βοσκόπουλο.
Η ίδια η Δούκισσα αποκάλυψε το 2009 σε τηλεοπτική της εμφάνιση ότι οι δυο τους είχαν σχέση σε περίοδο κατά την οποία ο Βοσκόπουλος ήταν ακόμη παντρεμένος.
«Είχα σχέση με τον Τόλη Βοσκόπουλο όταν αυτός ήταν παντρεμένος», είχε δηλώσει. Είχε προσθέσει ότι αρκετά χρόνια αργότερα γνώρισε τη σύζυγό του και της ζήτησε συγγνώμη.
Η σχέση τους έμεινε ένα από τα γνωστότερα κεφάλαια της προσωπικής ζωής και των δύο καλλιτεχνών, ενώ συνεργάστηκαν και μουσικά.
Η προσωπική ζωή που κρατούσε μακριά από τα φώτα
Η Δούκισσα προτιμούσε να προστατεύει μεγάλο μέρος της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε δύο γιους, τον Κυριάκο και τον Δημήτρη.
Μετά τον θάνατό της κυκλοφόρησαν δημοσιεύματα για μια ετεροθαλή αδελφή με την οποία φέρεται να είχε αναπτύξει πολύ στενή σχέση αργότερα στη ζωή της. Σε αφιερώματα της εποχής υπάρχουν διαφορετικές αναφορές για τις οικογενειακές αυτές σχέσεις, γι’ αυτό οι σχετικές λεπτομέρειες χρειάζονται προσοχή.
Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η οικογένεια είχε για εκείνη ιδιαίτερη σημασία και τα τελευταία χρόνια της ζωής της βρισκόταν πολύ κοντά στα παιδιά και στους δικούς της ανθρώπους.
Η μάχη με τον καρκίνο που κράτησε χρόνια
Η Δούκισσα αντιμετώπιζε για πολλά χρόνια σοβαρό πρόβλημα υγείας. Δημοσιεύματα που ακολούθησαν τον θάνατό της ανέφεραν ότι η μάχη της με τον καρκίνο είχε αρχίσει περίπου 18 χρόνια νωρίτερα.
Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε για μεγάλο διάστημα να εμφανίζεται δημόσια και να μιλά με ζωντάνια για τη μουσική, την οικογένεια και τη ζωή της.
Τους τελευταίους μήνες η κατάσταση της υγείας της είχε επιβαρυνθεί και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας.
«Φοβάμαι τον θάνατο. Θέλω να φύγω στον ύπνο μου»
Σε προσωπική της εξομολόγηση είχε μιλήσει ανοιχτά για τον φόβο του θανάτου και για την επιθυμία της να φύγει ήσυχα, χωρίς να υποφέρει.
Η Δούκισσα πέθανε τα ξημερώματα της 30ής Σεπτεμβρίου 2010, σε ηλικία 69 ετών, σε νοσοκομείο της Αθήνας. Η κηδεία της έγινε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Πίσω της άφησε δύο γιους, εγγόνια και μια καριέρα που είχε ήδη περάσει στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Από τα πρώτα της βήματα στο Πασαλιμάνι μέχρι τις μεγάλες πίστες και τις κινηματογραφικές εμφανίσεις, η Δούκισσα κατάφερε να παραμείνει για δεκαετίες μια από τις χαρακτηριστικές φωνές μιας ολόκληρης εποχής.
