Στη ζωή μας υπάρχουν σχέσεις που μας γεμίζουν και άλλες που, με τον καιρό, αρχίζουν να μας βαραίνουν. Δεν είναι πάντα εύκολο να παραδεχτούμε ότι ένας άνθρωπος που αγαπήσαμε ή εμπιστευτήκαμε δεν στάθηκε κοντά μας όπως περιμέναμε.
Η απογοήτευση αυτή μπορεί να πονά, αλλά μπορεί επίσης να γίνει αφορμή για να δούμε μια σχέση πιο καθαρά. Όχι για να αποφασίσουμε βιαστικά ότι κάποιος «δεν αξίζει», αλλά για να αναρωτηθούμε αν υπάρχει αμοιβαιότητα, σεβασμός και πραγματικό ενδιαφέρον.
Η στήριξη δεν φαίνεται μόνο στα εύκολα
Όλοι θέλουμε να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που χαίρονται με τις επιτυχίες μας και μας στηρίζουν στις δυσκολίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να είναι διαθέσιμος κάθε στιγμή ή να λύνει τα προβλήματά μας. Σημαίνει όμως ότι υπάρχει ενδιαφέρον, παρουσία και διάθεση να ακούσει.
Μια δύσκολη στιγμή μπορεί να αποκαλύψει πολλά για μια σχέση. Όταν επανειλημμένα αισθανόμαστε ότι ο άλλος απουσιάζει, αδιαφορεί ή εμφανίζεται μόνο όταν τον εξυπηρετεί, είναι φυσικό να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν η σχέση αυτή μας προσφέρει όσα χρειαζόμαστε.
Δεν χρειάζεται όμως να κρίνουμε μια ολόκληρη σχέση από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Οι άνθρωποι έχουν και οι ίδιοι δυσκολίες, φόβους και περιορισμούς. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το μοτίβο που επαναλαμβάνεται με τον χρόνο.
Πριν απομακρυνθείς, δες τι πραγματικά συμβαίνει
Όταν πληγωνόμαστε, είναι εύκολο να σκεφτούμε ότι ο άλλος δεν νοιάζεται καθόλου. Μερικές φορές αυτό μπορεί να είναι αλήθεια. Άλλες φορές, όμως, υπάρχει έλλειψη επικοινωνίας, διαφορετικές προσδοκίες ή πράγματα που δεν έχουν ειπωθεί ποτέ καθαρά.
Πριν πάρουμε μια οριστική απόφαση, αξίζει να αναρωτηθούμε: Έχω εξηγήσει τι χρειάζομαι; Έχω πει πώς με έκανε να νιώσω η συγκεκριμένη συμπεριφορά; Ο άλλος ακούει ή αποφεύγει συστηματικά τη συζήτηση;
Μια ειλικρινής συζήτηση μπορεί να ξεκαθαρίσει αν υπάρχει πραγματική διάθεση να βελτιωθεί η σχέση. Αν όμως τα ίδια προβλήματα επαναλαμβάνονται χωρίς προσπάθεια αλλαγής, τότε η απόσταση μπορεί να γίνει μια λογική μορφή αυτοπροστασίας.
Η αυτογνωσία βοηθά να καταλάβεις τι χρειάζεσαι
Δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ανάγκες στις σχέσεις μας. Για κάποιον μπορεί να είναι πολύ σημαντική η συχνή επικοινωνία, για κάποιον άλλο η πρακτική βοήθεια, η ειλικρίνεια ή η συναισθηματική παρουσία.
Όσο καλύτερα γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τόσο πιο εύκολο γίνεται να αναγνωρίζουμε τι μας κάνει καλό και τι μας εξαντλεί. Μαθαίνουμε επίσης να ξεχωρίζουμε ανάμεσα σε μια φυσιολογική δυσκολία μιας σχέσης και σε ένα σταθερό μοτίβο αδιαφορίας, απαξίωσης ή μονομέρειας.
Η αμοιβαιότητα δεν σημαίνει ότι δύο άνθρωποι δίνουν πάντοτε ακριβώς το ίδιο. Σημαίνει όμως ότι και οι δύο ενδιαφέρονται να κρατήσουν τη σχέση ζωντανή.
Πότε η απόσταση μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή
Η απομάκρυνση δεν χρειάζεται πάντα να είναι θεαματική ή απόλυτη. Μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι σταματάμε να επενδύουμε την ίδια ενέργεια σε μια σχέση που δεν είναι αμοιβαία.
Μπορεί να μειώσουμε την επαφή, να θέσουμε σαφέστερα όρια ή να πάψουμε να περιμένουμε από έναν άνθρωπο πράγματα που έχει δείξει επανειλημμένα ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να προσφέρει.
Η απόσταση έχει περισσότερο νόημα όταν μια σχέση μας αφήνει σταθερά εξαντλημένους, όταν οι ανάγκες και τα όριά μας αγνοούνται ή όταν κάθε προσπάθεια επικοινωνίας οδηγεί ξανά στο ίδιο σημείο.
Το δύσκολο είναι ότι μαζί με έναν άνθρωπο δεν αφήνουμε μόνο την καθημερινή επαφή. Αφήνουμε και προσδοκίες, αναμνήσεις και σχέδια που ίσως είχαμε συνδέσει μαζί του. Γι’ αυτό η διαδικασία μπορεί να συνοδεύεται από θλίψη, αμφιβολία ή ακόμα και ενοχή.
Η αγάπη δεν σημαίνει ότι πρέπει να αντέχεις τα πάντα
Το γεγονός ότι αγαπάμε κάποιον δεν σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε κάθε συμπεριφορά. Η αγάπη μπορεί να συνυπάρχει με την απογοήτευση, τον θυμό και την ανάγκη να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.
Τα όρια δεν είναι τιμωρία. Είναι ένας τρόπος να ξεκαθαρίζουμε τι μπορούμε να δεχτούμε και τι όχι. Σε μια υγιή σχέση, τα όρια μπορούν να συζητηθούν και να γίνουν σεβαστά χωρίς συνεχή ενοχοποίηση ή πίεση.
Κάποιες σχέσεις μπορούν να αλλάξουν όταν και οι δύο άνθρωποι αναγνωρίσουν το πρόβλημα. Άλλες, όμως, παραμένουν στάσιμες παρά τις προσπάθειες. Εκεί χρειάζεται να αποφασίσουμε όχι ποιος είναι «καλός» ή «κακός», αλλά αν αυτή η σχέση έχει χώρο για εμάς όπως πραγματικά είμαστε.
Δεν χρειάζεται να αποδείξεις την αξία σου σε κανέναν
Όταν μια σχέση γίνεται μονίμως μονομερής, υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσουμε να κυνηγάμε την επιβεβαίωση του άλλου. Να προσπαθούμε περισσότερο, να ανεχόμαστε περισσότερα ή να πιστεύουμε ότι αν γίνουμε διαφορετικοί, ίσως τελικά μας εκτιμήσει.
Όμως η προσωπική μας αξία δεν καθορίζεται από το αν κάποιος άλλος ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας ή μπορεί να μας αγαπήσει όπως θα θέλαμε.
Η απομάκρυνση από μια σχέση που δεν λειτουργεί δεν χρειάζεται να είναι μια δήλωση ανωτερότητας. Μπορεί να είναι απλώς η αναγνώριση ότι δύο άνθρωποι δεν μπορούν να δώσουν ο ένας στον άλλον αυτό που χρειάζονται.
Η απόσταση δημιουργεί χώρο για κάτι νέο
Όταν πάψουμε να ξοδεύουμε όλη μας την ενέργεια σε μια σχέση που μας εξαντλεί, συχνά δημιουργείται χώρος για άλλους ανθρώπους, νέες εμπειρίες αλλά και μεγαλύτερη επαφή με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Δεν σημαίνει ότι κάθε απομάκρυνση οδηγεί αυτόματα στην ευτυχία ούτε ότι η μοναξιά εξαφανίζεται αμέσως. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να συνηθίσουμε την αλλαγή και να επεξεργαστούμε όσα συνέβησαν.
Με τον καιρό, όμως, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τι θέλουμε από τις σχέσεις μας και ποια συμπεριφορά δεν θέλουμε πλέον να θεωρούμε φυσιολογική.
Μερικές φορές το πιο δύσκολο είναι και το πιο καθαρό
Δεν χρειάζεται να απομακρυνόμαστε από κάθε άνθρωπο που μας απογοητεύει. Όλες οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν δύσκολες φάσεις και όλοι μπορεί κάποια στιγμή να μην σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Αν όμως μια σχέση χαρακτηρίζεται σταθερά από αδιαφορία, ανισορροπία και έλλειψη σεβασμού, έχουμε το δικαίωμα να επανεξετάσουμε τη θέση της στη ζωή μας.
Κάποιες φορές η πιο ώριμη επιλογή είναι να προσπαθήσουμε ξανά. Άλλες φορές είναι να βάλουμε ένα όριο. Και υπάρχουν στιγμές που η απόσταση γίνεται ο πιο ήσυχος τρόπος να σταθούμε επιτέλους στο πλευρό του εαυτού μας.
