Το βλέπουμε σχεδόν κάθε φορά που μπαίνουμε στο αυτοκίνητο, αλλά οι περισσότεροι δεν του δίνουμε καμία σημασία. Πρόκειται για το μικρό πλαστικό «κουμπί» που βρίσκεται πάνω στον ιμάντα της ζώνης ασφαλείας.
Δεν ενεργοποιεί κάποιο κρυφό σύστημα ασφαλείας ούτε επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συγκρατείται το σώμα σε μια σύγκρουση. Ο ρόλος του είναι πολύ πιο απλός, αλλά ιδιαίτερα πρακτικός.
Σε τι χρησιμεύει το πλαστικό κουμπί της ζώνης;
Το μικρό πλαστικό εξάρτημα λειτουργεί ως στοπ για το μεταλλικό γλωσσίδι της ζώνης, δηλαδή το τμήμα που κουμπώνει στην υποδοχή δίπλα στο κάθισμα.
Όταν αφήνετε τη ζώνη και αυτή μαζεύεται στον μηχανισμό επαναφοράς, το στοπ εμποδίζει το γλωσσίδι να γλιστρήσει πολύ χαμηλά πάνω στον ιμάντα.
Έτσι παραμένει περίπου στο ύψος όπου μπορεί να το πιάσει εύκολα ο οδηγός ή ο επιβάτης την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσει τη ζώνη.
Δεν είναι αυτό που προστατεύει σε μια σύγκρουση
Παρότι βρίσκεται πάνω στη ζώνη ασφαλείας, το πλαστικό στοπ δεν είναι το εξάρτημα που συγκρατεί τον επιβάτη σε περίπτωση τροχαίου.
Τη βασική προστασία προσφέρει ο ίδιος ο ιμάντας, η σωστή γεωμετρία της ζώνης τριών σημείων, τα σημεία αγκύρωσης, ο μηχανισμός ασφάλισης και, στα σύγχρονα αυτοκίνητα, συστήματα όπως οι προεντατήρες και οι περιοριστές φορτίου.
Το μικρό πλαστικό κουμπί υπάρχει κυρίως για ευκολία στη χρήση.
Πώς εξελίχθηκε η ζώνη ασφαλείας
Οι ζώνες συγκράτησης υπήρχαν σε διάφορες μορφές πολύ πριν γίνουν βασικός εξοπλισμός των αυτοκινήτων.
Μία από τις πρώτες γνωστές ευρεσιτεχνίες για «safety belt» κατατέθηκε από τον Αμερικανό Edward J. Claghorn και κατοχυρώθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1885. Η κατασκευή του προοριζόταν γενικά για τη συγκράτηση ενός ανθρώπου σε σταθερό σημείο και όχι ειδικά για τη σύγχρονη χρήση μέσα σε αυτοκίνητο.
Η μεγάλη αλλαγή με τον Nils Bohlin
Η σημαντικότερη εξέλιξη στην αυτοκινητική ζώνη ασφαλείας ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με τον Σουηδό μηχανικό Nils Bohlin της Volvo.
Ο Bohlin σχεδίασε τη σύγχρονη ζώνη τριών σημείων έτσι ώστε ένας ιμάντας να συγκρατεί τόσο το επάνω όσο και το κάτω μέρος του σώματος, περνώντας πάνω από τον θώρακα και χαμηλά από τη λεκάνη.
Η αίτηση ευρεσιτεχνίας έγινε το 1958 και το 1959 η Volvo άρχισε να τοποθετεί τη ζώνη τριών σημείων ως βασικό εξοπλισμό σε μοντέλα της.
Η εταιρεία επέτρεψε στη συνέχεια τη χρήση της πατέντας και από άλλους κατασκευαστές, συμβάλλοντας στην ευρεία διάδοση της τεχνολογίας.
Πόσο σημαντική είναι πραγματικά η ζώνη ασφαλείας;
Η ζώνη τριών σημείων θεωρείται μία από τις σημαντικότερες καινοτομίες στην ιστορία της οδικής ασφάλειας. Η Volvo εκτιμά ότι η σχεδίαση του Bohlin έχει συμβάλει στη διάσωση περισσότερων από ένα εκατομμύριο ζωών παγκοσμίως.
Το σημαντικό όμως είναι να χρησιμοποιείται σωστά: ο διαγώνιος ιμάντας πρέπει να περνά πάνω από τον ώμο και το στήθος και ο κάτω ιμάντας χαμηλά πάνω από τη λεκάνη, όχι πάνω από την κοιλιά.
Μικρό εξάρτημα, μεγάλη ευκολία
Το πλαστικό στοπ της ζώνης μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, αλλά λύνει ένα καθημερινό πρακτικό πρόβλημα. Χωρίς αυτό, το μεταλλικό γλωσσίδι θα μπορούσε να κατεβαίνει χαμηλότερα στον ιμάντα και να χρειάζεται κάθε φορά να το ψάχνουμε.
Δεν είναι λοιπόν κάποιο «κρυφό» σύστημα που σώζει ζωές. Είναι ένα πολύ απλό εξάρτημα που κάνει τη ζώνη ασφαλείας πιο εύχρηστη — και αυτό από μόνο του είναι αρκετά έξυπνο.
